Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Dostojewski, zafascynowany „mrocznymi” stronami natury ludzkiej, stworzył nowy typ prozy psychologicznej, analizującej wieloznaczne motywacje działań człowieka uwikłanego w walkę pomiędzy dobrem i złem.

Powieść daje wnikliwy rysunek psychologiczny zbrodniarza, jego przeżycia, uczucia. Pokazuje, jak rozwija się mechanizm zbrodni. Obok studium zbrodni mamy również rozważania nad istotą kłamstwa i jego znaczeniem w życiu jednostki, która próbuje dojść do prawdy. Autor pokazuje również zmiany, jakie dokonały się w życiu bohatera po dokonaniu zbrodni, jak zmienia się jego świat, życie, system wyznawanych wartości. W Zbrodni i karze widzimy różne reakcje mordercy; możemy śledzić wewnętrzną walkę człowieka wrażliwego, dręczonego wyrzutami sumienia.

Do przedstawienia portretu psychologicznego Raskolnikowa autor wykorzystuje różne techniki:

1. monolog wewnętrzny (tu przytaczam myśli Raskolnikowa przed popełnieniem zbrodni):

Nie stanie się? A cóż ty takiego przedsięweźmiesz, żeby to się nie mogło stać? Zabronisz?
A jakie masz po temu prawo? Co ty możesz im w zamian obiecać, żeby posiąść takie prawo? Obiecasz poświęcić im swoje życie, całą swoją przyszłość, gdy ukończysz uniwersytet i otrzymasz posadę? Słyszeliśmy już o tym, ale to są obiecanki cacanki, a teraz co? Przecież tu trzeba teraz coś przedsięwziąć, czy ty to rozumiesz? A ty co teraz robisz? Okradasz je właśnie. Przecież pieniądze dostają pod zastaw sturublowej emerytury i u państwa Swidrygajłowów! A w jaki sposób uchronisz je przed Swidrygajłowami albo przed Afanasijem Iwanowiczem Wachruszynem ty, milionerze przyszły, Zeusie rozporządzający ich losem? Za lat dziesięć? W ciągu tych dziesięciu lat matka zdąży oślepnąć od wyszywania albo od łez przelanych, zmarnieje z głodu, a siostra? No, pomyśl tylko, co może się stać z siostrą za dziesięć lat albo i w ciągu tych lat dziesieciu? Domyśliłeś się?


2. narracja 3-osobowa (relacja ze stanu psychicznego Raskolnikowa tuż po dokonaniu zbrodni):
Coraz bardziej opanowywał go strach, zwłaszcza po tym drugim, zupełnie nieprzewidzianym morderstwie. Chciał jak najprędzej stąd uciec. I gdyby był w stanie w owej chwili dokładniej widzieć i rozumować, gdyby mógł uświadomić sobie wszystkie trudności swojej sytuacji, całą grozę, ohydę i bezsensowność oraz zrozumieć wreszcie, ile czeka go przeszkód, a może i przestępstw, żeby się stąd wyrwać i dostać do domu, to bardzo możliwe, że porzuciłby wszystko, poszedłby, gdzie należy, i sam na siebie zrobiłby doniesienie, nawet nie ze strachu o siebie, a z przerażenia i obrzydzenia do tego, co uczynił. Szczególne uczucie obrzydzenia potęgowało się w nim z minuty na minutę. Za nic na świecie nie wróciłby teraz do kufra ani do pokoi.


strona:   - 1 -  - 2 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Zbrodnia i kara - streszczenie szczegółowe
2  Swidrygajłow - charakterystyka
3  Szczegółowy plan wydarzeń



Komentarze: Zbrodnia i kara jako powieść psychologiczna

Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)
Imię:
Komentarz:
 



2019-01-02 14:52:43

Raskolnikow był troche bardziej rozgarnięty, niz ten chłopek roztropek Wegiełek z "Lalki".A tak w ogóle to co o to by byla za literatura gdyby wszyscy bohaterowie reagowali, mysleli i wybierali w ten sam sposób?


2018-12-04 18:51:02

zbrodnia i kara to lektura, którą przeczytać powinien każdy młody człowiek. jest to powieść bardzo pouczająca i ciekawa. po przeczytaniu utworu dostrzega się wiele popełnianych przez siebie błędów, których dotąd się nie dostrzegało. po prostu hardcore......!!!!!!!! normalnie zbrodnia i kara.


2018-11-12 17:57:27

Dajcie spokoj co to za bajka. Jakos nie slyszalem nigdy o mordercy ktory dostawal goraczki i mdlal z powodu popelnionego zabojstwa. Literatura jak zawsze idealizuje swiat albo pokazuje nietuzinkowe sytuacje i historie byleby byc ciekawsza. Mordercy doskonale zdaja sobie sprawe z tego co robia. Ale nie - od realizmu wazniejszy jest styl.


2018-11-10 14:09:22

moim zdaniem trudno jest utrzymać czystość serca, jeśli sprzedaje się własne ciało. A jednak w powieściach często tak jest. Czy Raskolnikow nie czuł do Sonii później pewnego wstrętu, "że każdy ją miał", jak mąż Magdalenki ocalonej przez Wokulskiego w "Lalce"?


2018-11-03 22:29:40

Dostojewski jako perfekcjonista starał się w tym utworze nie tylko nasycić głównego bohatera cechami zabójcy, ale również człowieka nie widzącego wyjścia z sytuacji, mającego wrażliwość na nieszczęście innych choć mogłoby się wydawać, iż jest to tylko usprawiedliwienie zbrodni jaką popełnił. Nie widzę choćby najmniejszego podobieństwa Raskolnikowa i Wokulskiego z utworu "Lalaka".




Streszczenia książek
Tagi: