Poszukiwanie skarbu
Zabawa na strychu w Bullerbyn zamienia się w ekscytującą wyprawę, gdy dzieci znajdują tajemniczy list o ukrytych perłach. Chłopcy próbują nabrać dziewczynki, ale te szybko odkrywają podstęp i szykują własną niespodziankę. Finał poszukiwań na wyspie kończy się wielkim śmiechem i zabawną zemstą bohaterek.
Autor: Karolina Marlęga
Czas czytania: 2 min
Tajemniczy list na strychu
Pewnego dnia podczas zabawy na strychu dzieci znajdują intrygujący dokument. Ktoś wcisnął między dachówki kawałek papieru z tajemniczą wiadomością.
„Szókajcie skarbu na wyspie na jeziorze. Tam zakopałem prawdziwe perły. Szókajcie na środku jeziora. Ktoś, kto kiedyś mieszkał w tym domu”.
Dziewczynki od razu zauważają rażące błędy ortograficzne. Lisa, Anna i Britta szybko domyślają się, że autorem listu jest Lasse. Mimo to postanawiają udawać, że dały się nabrać na ten żart.
Wyprawa na wyspę
Następnego dnia cała grupa wyrusza na wyspę w poszukiwaniu rzekomego skarbu. Dzieci pożyczają łódkę z Zagrody PółnocnejJedno z trzech gospodarstw w Bullerbyn, w którym mieszkają siostry Britta i Anna., a za wiosła chwyta Lasse.
W drodze chłopcy głośno fantazjują o perłach. Wspaniałomyślnie obiecują, że oddadzą całe znalezisko dziewczynkom. Na miejscu oświadczają, że to właśnie one mają szukać zakopanego bogactwa.
„Szukajcie na samym środku wyspy – powiedział Lasse. – I krzyknijcie nam, gdy je znajdziecie! Obiecajcie! Chcemy być przy tym, gdy będziecie otwierać blaszaną puszkę!”.
Britta natychmiast pyta, skąd chłopiec wie o blaszanej puszce. Lasse robi zmieszaną minę i szybko udziela wymijającej odpowiedzi.
Dziewczęcy kontratak
Dziewczynki ruszają na poszukiwania i bez trudu znajdują zardzewiałą puszkę ukrytą pod kamieniami. Wewnątrz czeka na nie kartka z kpiącym napisem: „Cha, cha, dziewczynom można wmówić, co się chce!”.
Bohaterki nie zamierzają jednak dać za wygraną. Wpadają na genialny pomysł i wkładają do puszki małe, czarne bobki pozostawione przez zwierzęta. Dołączają do nich własną wiadomość.
„Macie tu swoje prawdziwe perły. Strzeżcie ich pilnie, bo zrobił je ktoś, kto kiedyś mieszkał na tej wyspie”.
Następnie starannie chowają puszkę z powrotem pod kamienie.
Finał na wyspie
Lisa, Anna i Britta wracają do chłopców, udając smutek. Informują ich, że nie potrafią odnaleźć skarbu. Chłopcy natychmiast pędzą w głąb wysepki, a dziewczynki cicho skradają się za nimi.
Lasse wyciąga puszkę i potrząsa nią. Słysząc dziwne grzechotanie, zagląda do środka z wielkim zdziwieniem. Czyta na głos kartkę od dziewczynek, po czym z obrzydzeniem ciska puszką w dal.
Słowa Lassego „Ta zniewaga krwi wymaga!” to popularny, żartobliwy cytat z dawnych powieści awanturniczych. Oznacza, że bohater domaga się zemsty za wyrządzoną mu krzywdę.
W tym momencie Britta, Anna i Lisa wyskakują zza krzaków. Wybuchają tak głośnym śmiechem, że słychać je na całej wyspie.