Opracowanie

Narracja i styl w „Małym Księciu”

Narratorem w „Małym Księciu” jest dorosły pilot, który wspomina swoje niezwykłe spotkanie na pustyni. Antoine de Saint-Exupéry łączy w książce prosty język z głębokimi przemyśleniami o życiu. Ważną częścią opowieści są autorskie ilustracje, które pomagają zrozumieć różnice między światem dzieci i dorosłych.

Autor: Małgorzata Haze Czas czytania: 4 min
Spis treści
  1. Kto opowiada historię?
  2. Dwa spojrzenia na świat
  3. Prosty język i ukryte znaczenia
  4. Baśniowy charakter opowieści
  5. Rysunki jako część tekstu

Kto opowiada historię?

NarratoremOsoba opowiadająca w książce o wydarzeniach. w „Małym Księciu” jest dorosły pilot. Mężczyzna ląduje awaryjnie na SaharzeNajwiększa gorąca pustynia na Ziemi, położona w północnej Afryce.. Tam spotyka tytułowego bohatera. Opowiada o tym wydarzeniu z perspektywy czasu.

Pilot opowiada historię w pierwszej osobie. Mówi o sobie po prostu „ja”. Wspomina wydarzenia, które miały miejsce sześć lat wcześniej. Taki sposób opowiadania nazywamy narracją retrospektywnąOpowiadanie o wydarzeniach, które miały miejsce w przeszłości..

Mężczyzna nie ukrywa swoich uczuć. Już na początku wyznaje, że dorośli nigdy go nie rozumieli. Jako sześcioletni chłopiec narysował węża boa połykającego słonia. Starsi widzieli w tym rysunku tylko zwykły kapelusz.

Dwa spojrzenia na świat

Książka łączy dwa zupełnie różne spojrzenia na rzeczywistość. Pilot opisuje wszystko swoimi słowami, ale często oddaje głos Małemu Księciu. Chłopiec widzi świat inaczej niż dorośli.

Dla Małego Księcia zachód słońca to nie jest poetycki obraz. Jeśli przesunie krzesło, może oglądać go nawet czterdzieści cztery razy dziennie. To dla niego zwykły fakt.

Pilot patrzy na świat oczami dziecka, gdy opisuje mieszkańców innych planet. Król, Próżny, Pijak czy Biznesmen zachowują się w sposób absurdalny. Narrator milcząco przyznaje chłopcu rację, że dorośli są bardzo dziwni.

Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu.

Te słowa wypowiada Lis do Małego Księcia. Brzmią one jednak jak ważna lekcja. Pisarz kieruje ją prosto do dorosłego czytelnika.

Prosty język i ukryte znaczenia

Styl Antoine'a de Saint-Exupéry'ego jest bardzo oszczędny. Pisarz używa krótkich zdań i prostych słów. Nie znajdziesz tu długich opisów przyrody ani skomplikowanych portretów psychologicznych.

Ważną rolę odgrywają dialogiRozmowa co najmniej dwóch osób w utworze literackim.. Często przypominają one proste pytania zadawane przez dzieci. Słowa „Proszę, narysuj mi baranka” nadają ton całej opowieści.

Ta prostota kryje w sobie głęboki sens. Przedmioty i rośliny stają się metaforamiZastąpienie zwykłego słowa innym, by nadać mu nowe, ukryte znaczenie.. Baobaby, które trzeba wyrywać, oznaczają złe nawyki i niebezpieczne myśli. Róża pod szklanym kloszem to symbolZnak lub motyw, który oprócz dosłownego znaczenia ma też ukryty, głębszy sens. miłości wymagającej opieki.

Dobrze wiedzieć
„Mały Książę” to powiastka filozoficzna. Oznacza to, że pod warstwą prostej, baśniowej historii kryją się głębokie rozważania o życiu, miłości i przyjaźni.

Baśniowy charakter opowieści

Utwór ma budowę przypominającą baśńUtwór o magicznych wydarzeniach, w którym dobro zazwyczaj zwycięża nad złem.. Główny bohater wyrusza w podróż i odwiedza kolejne planety. Każde spotkanie wygląda podobnie: rozmowa, wyciągnięcie wniosku i pożegnanie.

Ten powtarzalny rytm sprawia, że tekst czyta się bardzo płynnie. Narrator często zwraca się bezpośrednio do czytelnika. Prosi o wyrozumiałość, tłumaczy swoje rysunki i przeprasza za błędy.

Dzięki temu zabiegowi czujemy się, jakbyśmy słuchali opowieści bliskiego przyjaciela. Zacierają się granice między autorem a osobą trzymającą książkę w ręku.

Rysunki jako część tekstu

Wyjątkową cechą książki są autorskie ilustracje. Saint-Exupéry sam narysował wszystkie obrazki do „Małego Księcia”. Nie są one tylko ładnym dodatkiem do tekstu.

Narrator często odwołuje się do swoich szkiców. Słynny rysunek numer jeden (wąż boa z zewnątrz) i rysunek numer dwa (wąż boa w przekroju) to kluczowe elementy historii. Tekst i obraz tworzą tu spójną całość.

Dobrze wiedzieć
Autor celowo używa prostych, niemal dziecięcych rysunków. Chce w ten sposób pokazać, że dorośli stracili wyobraźnię i widzą świat zbyt dosłownie.

Rysunki świetnie pokazują główny problem poruszany w książce. Dorośli widzą na kartce zwykły kapelusz. Dzieci od razu dostrzegają dzikie zwierzę, które pożarło słonia.

Mały książę · 11 kroków do poznania lektury