Longinus Podbipięta - charakterystyka
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 5 min
Spis treści
Longinus Podbipięta - charakterystyka w skrócie
Longinus Podbipięta to litewski szlachcic herbu Zerwikaptur, służący w husarii księcia Jeremiego Wiśniowieckiego, który wyróżnia się nadludzką siłą fizyczną i niezwykłą walecznością. Jest jednym z najbliższych towarzyszy broni Jana Skrzetuskiego, a jego postawa stanowi wzór rycerskich cnót w świecie pełnym intryg i brutalności. Bohater kieruje się głęboką religijnością i honorowym ślubem czystości, który uniemożliwia mu osobiste szczęście z ukochaną Anusią Borzobochatą-Krasieńską. Wobec innych Longinus jest łagodny, prostolinijny i skromny, czym zyskuje szacunek nawet u cynicznego Zagłoby. Postać nie przechodzi wewnętrznej przemiany, pozostając wierna swoim zasadom aż do tragicznej śmierci pod Zbarażem.
- Pochodzenie
zamożny szlachcic litewski, husarz
- Wygląd
Litwin to prawdziwy olbrzym o nadludzkiej sile, dryblas, który z łatwością włada ogromnym, dwuręcznym mieczem krzyżackim, a jego potężną sylwetkę kontrastuje łagodna, dobrotliwa i uśmiechnięta twarz.
- Charakter
religijny, honorowy, odważny, skromny, prostolinijny, naiwny
- Co nim kieruje
Postacią kieruje złożony ślub czystości, obiecujący zachowanie dziewictwa do momentu ścięcia trzech wrogich głów jednym cięciem rodowego miecza, co jest dla niego świętością i powinnością wobec Boga oraz przodków.
- Przemiana
Longinus Podbipięta nie przechodzi wewnętrznej przemiany; od początku do końca utworu pozostaje wierny swoim zasadom, ślubom i wartościom.
- Typ bohatera
bohater tragiczny
Wizytówka bohatera
- Imię i nazwisko: Longinus Podbipięta herbu Zerwikaptur.
- Pochodzenie i status: Zamożny szlachcic litewski pochodzący z Myszykiszek.
- Rola w utworze: Postać drugoplanowa, członek słynnej czwórki przyjaciół (obok Skrzetuskiego, Wołodyjowskiego i Zagłoby).
- Przynależność wojskowa: Służy w husariiCiężka jazda polska, znana z charakterystycznych skrzydeł i kopii, stanowiąca główną siłę uderzeniową wojsk Rzeczypospolitej. pod rozkazami księcia Jeremiego WiśniowieckiegoMagnat kresowy, wybitny dowódca wojskowy, znany z bezlitosnego tłumienia powstania Chmielnickiego..
Wygląd i cechy zewnętrzne
Litwin to prawdziwy olbrzym o nadludzkiej sile. Sienkiewicz opisuje go jako dryblasa, który z łatwością włada ogromnym, dwuręcznym mieczem krzyżackim. Z tą potężną, budzącą grozę sylwetką kontrastuje jego twarz - łagodna, dobrotliwa i uśmiechnięta. Pisarz celowo zderza fizyczną potęgę z wizualną łagodnością, pokazując od razu, że mamy do czynienia z człowiekiem o gołębim sercu, a nie brutalnym żołdakiem.
Portret psychologiczny
Głęboka religijność i asceza
Wiara stanowi fundament życia Podbipięty. Rycerz regularnie się modli, przystępuje do sakramentów i unika typowych żołnierskich rozrywek. Kiedy inni piją i przeklinają, on zachowuje wstrzemięźliwość. Ta postawa budzi szacunek nawet u cynicznego Zagłoby. Longinus przypomina średniowiecznego ascetęDobrowolne wyrzeczenie się dóbr i przyjemności życiowych w celu osiągnięcia doskonałości duchowej., dla którego zasady moralne są ważniejsze niż wygoda.
Postać Longinusa Podbipięty jest literackim hołdem Sienkiewicza dla średniowiecznych eposów rycerskich. Litwin przypomina słynnego Rolanda - obaj giną w nierównej walce z poganami, do końca zachowując wierność Bogu i władcy.
Ślub czystości i honor
Najważniejszym motywem kierującym działaniami Litwina jest złożony przez niego ślub. Obiecał zachować czystość, dopóki nie zetnie trzech wrogich głów jednym cięciem swojego rodowego miecza. Ta obietnica blokuje jego osobiste szczęście. Choć szczerze zakochuje się w Anusi Borzobohatej-Krasieńskiej, tłumi to uczucie. Słowo dane Bogu i przodkom jest dla niego świętością.
Podbipięta traktuje swój ślub z absolutną powagą. Mimo ogromnego uczucia do Anusi, kategorycznie odmawia sobie prawa do oświadczyn przed wypełnieniem rodowej powinności.
Odwaga i waleczność
Na polu bitwy ten łagodny człowiek zamienia się w niszczycielski żywioł. Jego siła fizyczna i potężny miecz sieją spustoszenie w szeregach wroga. Swojego ślubu dopełnia wreszcie podczas oblężenia Zbaraża, ścinając jednym cięciem głowy trzech janczarówElitarna piechota turecka, często wspierająca wojska tatarskie i kozackie w XVII wieku.. To moment jego największego triumfu, który ostatecznie zdejmuje z niego ciężar obietnicy.
Skromność i prostolinijność
Longinus nie znosi kłamstwa i intryg. Słucha z uśmiechem zmyślonych opowieści Zagłoby, nigdy ich nie prostując, ale sam unika chwalenia się swoimi wyczynami. Jest uosobieniem szczerości. Jego prostolinijność sprawia, że w pełnym spisków i brutalności świecie Dzikich PólHistoryczna nazwa niezaludnionych obszarów Ukrainy, leżących za porohami Dniepru, będących miejscem ciągłych walk. pozostaje postacią krystalicznie czystą.
Ocena postaci
Uważam, że Longinus Podbipięta to jedna z najbardziej wzruszających postaci w całej Trylogii. Sienkiewicz stworzył bohatera, który na pierwszy rzut oka wydaje się komiczny - przerośnięty, naiwny, z wielkim mieczem i dziwacznym ślubem. Szybko jednak zyskuje moją ogromną sympatię. Jego śmierć pod Zbarażem, gdy próbuje przedrzeć się z listami do króla Jana KazimierzaKról Polski w latach 1648-1668, za jego panowania Rzeczpospolita zmagała się z powstaniem Chmielnickiego i potopem szwedzkim., to moment chwytający za serce. Podbipięta ginie przeszyty tatarskimi strzałami, modląc się do samego końca. Moim zdaniem Litwin uosabia to, co w etosie rycerskim najpiękniejsze: wierność danemu słowu, gotowość do najwyższego poświęcenia i całkowity brak egoizmu. Dla współczesnego czytelnika może wydawać się anachronizmem, ale właśnie ta jego niezłomność robi największe wrażenie.