Motyw miłości ojcowskiej w Pinokiu
Relacja między starym stolarzem a drewnianym pajacykiem w książce Carla Collodiego to piękny obraz bezwarunkowego uczucia. Dżeppetto poświęca wszystko dla swojego nieposłusznego syna, znosząc jego kolejne ucieczki i kłamstwa. Opowieść pokazuje, jak ogromne wyrzeczenia potrafi znieść rodzic, by ocalić własne dziecko.
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Motyw w skrócie
Miłość ojcowska w książce Carla Collodiego to uczucie całkowicie bezwarunkowe. Stary snycerzRzemieślnik, który zajmuje się rzeźbieniem w drewnie. Dżeppetto kocha wyrzeźbioną przez siebie drewnianą lalkę od pierwszej chwili. Jego oddanie nie słabnie, nawet gdy Pinokio sprawia kłopoty, kłamie i ucieka z domu.
To obraz rodzica, który potrafi znieść każde cierpienie dla dobra dziecka. Uczucie to nie wymaga wzajemności na samym początku. Dżeppetto po prostu daje z siebie wszystko, wierząc, że jego syn w końcu się zmieni.
Jak motyw się przejawia?
Sprzedaż jedynego surduta
Zanim pajacyk w ogóle trafia do szkoły, ojciec musi kupić mu elementarzPierwsza książka do nauki czytania i pisania.. Jest środek mroźnej zimy, a biedny rzemieślnik nie ma pieniędzy. Dżeppetto sprzedaje więc swój jedyny surdut i wraca do domu w samej koszuli.
Ten gest pokazuje ogromne poświęcenie. Mężczyzna rezygnuje z własnego ciepła i zdrowia, aby zapewnić chłopcu edukację. Robi to z prawdziwej troski, a nie z poczucia obowiązku.
Poszukiwania na morzu
Pajacyk wielokrotnie ucieka i daje się wciągnąć w kłopoty Lisowi oraz Kotu. Ignoruje też mądre rady Gadającego Świerszcza. Mimo to opiekun nigdy nie przestaje go szukać.
Zrozpaczony ojciec wyrusza w niebezpieczną morską podróż małą łódką. Niestety, podczas sztormu zostaje połknięty przez olbrzymiego rekina. Płaci najwyższą cenę za miłość do kogoś, kto wcześniej uciekał od niego bez słowa.
Motyw poszukiwania zaginionego dziecka często pojawia się w literaturze. Podkreśla on, że prawdziwa miłość rodzicielska nie zna granic ani strachu.
Spotkanie we wnętrzu rekina
Do przełomowego momentu dochodzi w brzuchu morskiego potwora. Pinokio odnajduje tam wyniszczonego, bardzo słabego ojca. Chłopiec bierze go na plecy i wyciąga na brzeg, ratując mu życie.
Dopiero w tej dramatycznej chwili syn naprawdę rozumie, jak wiele ojciec dla niego zrobił. Uczucie starca nie zmieniło się przez cały czas trwania opowieści. To drewniany pajacyk musiał dorosnąć, żeby wreszcie je docenić.
Funkcja motywu
Autor wykorzystał ten motyw, aby pokazać prawdziwą naturę relacji rodzinnych. Uczucie rodzica do dziecka istnieje niezależnie od tego, czy potomek na nie zasługuje. Czytelnik ma zrozumieć, że za każdym młodzieńczym buntem stoi ktoś, kto cierpliwie czeka na powrót.
Historia Dżeppetta uczy też szacunku do starszych i doceniania ich codziennych trudów. Pokazuje, że dojrzewanie polega na dostrzeżeniu cudzego poświęcenia. Dopiero wtedy można stać się dobrym i odpowiedzialnym człowiekiem.