Narracja „Pinokia”
Narrator w powieści „Pinokio” to narrator trzecioosobowy i wszechwiedzący. Zna on wszystkie myśli oraz przygody bohaterów. Często zwraca się bezpośrednio do dzieci, co przypomina głośne czytanie bajki.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 1 min
Spis treści
Kto opowiada historię Pinokia?
Historię drewnianego pajaca opowiada narrator trzecioosobowyOsoba opowiadająca, która nie bierze udziału w wydarzeniach, ale relacjonuje je z boku.. Jest on całkowicie wszechwiedzący. Zna nie tylko wszystkie przygody Pinokia, ale też jego najskrytsze myśli. Wie również, co czują i planują pozostałe postacie występujące w książce.
Narrator wszechwiedzący to taki opowiadacz, który wie o świecie przedstawionym absolutnie wszystko. Zna przeszłość, przyszłość oraz ukryte myśli wszystkich bohaterów.
Bezpośredni zwrot do czytelnika
Opowiadacz często zwraca się bezpośrednio do odbiorców. Traktuje ich jak słuchaczy, którzy siedzą tuż obok niego. Zwykle kieruje swoje słowa do dzieci. Widać to już na samym początku utworu.
Dawno, dawno temu był sobie…
– Król! – powiedzą natychmiast moi mali czytelnicy.
Nie, dzieci, mylicie się. Dawno, dawno temu był sobie kawałek drewna.
Budowanie napięcia i rozmowa z odbiorcą
W trakcie całej powieści narrator zachęca do śledzenia losów bohatera. Buduje napięcie i zapowiada kolejne wydarzenia. Mówi na przykład: „Trudno uwierzyć w historię, która zdarzyła się później. Przeczytacie o niej w następnych rozdziałach”.
Czasami namawia też do kibicowania pajacowi. Woła do czytelników: „Patrzcie, jak Pinokio biegnie do szkoły z nowym elementarzem pod pachą!”. Taki sposób opowiadania sprawia, że lektura wciąga i przypomina żywą rozmowę.