Wskaż podobieństwa pomiędzy Żeromskim a Borowiczem
Stefan Żeromski oparł fabułę „Syzyfowych prac” na własnych wspomnieniach z czasów szkolnych. Główny bohater powieści, Marcin Borowicz, dzieli z autorem wiele życiowych doświadczeń. Pisarz przeniósł na karty książki prawdziwe miejsca, postacie i wydarzenia ze swojej młodości.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Dzieciństwo i dom rodzinny
Powieściowe Gawronki, czyli rodzinna wieś Marcina Borowicza, to literackie odbicie Ciekot. W tej miejscowości dorastał sam Stefan Żeromski. Obaj chłopcy bardzo tęsknili za domem podczas nauki.
Łączyła ich także wyjątkowo silna więź z matką. Opisana w książce podróż Marcina i jego mamy na Zielone Świątki to prawdziwe wspomnienie pisarza. Po śmierci matki zarówno autor, jak i jego bohater wierzyli w jej duchową opiekę.
Utwór, w którym autor opisuje własne życie pod postacią fikcyjnych bohaterów, nazywamy powieścią autobiograficzną. „Syzyfowe prace” to znany przykład takiego dzieła.
Trudne początki edukacji
Zanim chłopcy trafili do gimnazjum, musieli przejść wstępną edukację na wsi. Marcin uczył się u pana Wiechowskiego w Owczarach. Żeromski pobierał podobne nauki u nauczyciela Strachowskiego w miejscowości Psary.
Początki w szkole były dla nich bardzo trudne. Obaj mieli ogromne problemy z nauką języka rosyjskiego oraz arytmetyki.
Szkoła w Klerykowie a prawdziwe Kielce
Gimnazjum w Klerykowie to wierne odwzorowanie szkoły w Kielcach, do której uczęszczał Żeromski. Pisarz dokładnie opisał rusyfikacjęPrzymusowe narzucanie Polakom rosyjskiej kultury, języka i obyczajów przez zaborcę. polskiej młodzieży, której sam doświadczył.
Nawet stancje, na których mieszkali uczniowie, miały swoje odpowiedniki w rzeczywistości. Słynna powieściowa stancja u „Przepiórzycy” to w prawdziwym życiu mieszkanie u pani Czaplickiej, gdzie zatrzymał się młody Żeromski.
Przyjaciele i tajne spotkania
Żeromski uwiecznił w książce swoich szkolnych kolegów. Najlepszy przyjaciel Marcina, Andrzej Radek, to literacki portret Jana Wacława Machajskiego. Był on bliskim znajomym autora z czasów kieleckich.
Tajne spotkania młodzieży u Gontali w Starym Browarze również wydarzyły się naprawdę. W rzeczywistości Żeromski uczestniczył w podobnych zebraniach ze swoimi kolegami. Czytali tam zakazane polskie książki i uczyli się historii.
Pisarz umieścił w utworze także prawdziwą historię o śmierci powstańca styczniowegoUczestnik zbrojnego buntu Polaków przeciwko Rosji, który wybuchł w 1863 roku.. Opowieść starego Nogi to autentyczne wspomnienie z młodości Żeromskiego.