Wymień po trzy cechy charakteryzujące Marcina Borowicza uwidaczniające się w podanych etapach dojrzewania emocjonalnego chłopca
Marcin Borowicz, główny bohater powieści Stefana Żeromskiego, przechodzi głęboką przemianę wewnętrzną. Jego postawa zmienia się diametralnie pod wpływem nowego ucznia, Bernarda Zygiera. Z naiwnego i uległego chłopca staje się świadomym patriotą, gotowym do walki z zaborcą.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 1 min
Spis treści
Marcin Borowicz przed poznaniem Bernarda Zygiera
Na początku nauki w klerykowskim gimnazjum Marcin łatwo ulegał wpływom rosyjskich nauczycieli. Był chłopcem naiwnym, który wierzył w dobre intencje zaborców. Chętnie uczestniczył w spotkaniach organizowanych przez inspektora Zabielskiego.
Cechowała go również duża uległość wobec władz szkolnych. Nie dostrzegał, że jest poddawany procesowi rusyfikacjiZmuszanie Polaków do posługiwania się językiem rosyjskim i przyjmowania rosyjskiej kultury.. Wykonywał wszystkie polecenia bez cienia sprzeciwu.
Borowicz był także bardzo sentymentalny. Silnie przeżywał stratę matki i często szukał pocieszenia w religii. Kierował się w życiu głównie emocjami, a nie chłodnym rozumem.
Marcin Borowicz po wysłuchaniu „Reduty Ordona”
Przełomowym momentem w życiu chłopca była lekcja języka polskiego. Bernard Zygier wyrecytował wtedy zakazany wiersz Adama Mickiewicza. Od tej chwili Marcin stał się buntowniczy.
„Reduta Ordona” to utwór opisujący obronę Warszawy przed Rosjanami w czasie powstania listopadowego. W zaborze rosyjskim czytanie tego wiersza groziło surowymi karami.
Chłopiec zaczął organizować tajne spotkania na górce u Gontali. Uczniowie czytali tam polskie książki i dyskutowali o historii. Marcin stał się nieufny wobec rosyjskich profesorów i przestał wierzyć w ich kłamstwa.
Przede wszystkim jednak Borowicz był zdeterminowany do pogłębiania patriotyzmu. Samodzielnie poznawał dzieje własnego narodu. Zbudował w sobie silną, polską tożsamość narodową.