Motyw winy i kary w Balladynie
Juliusz Słowacki oparł swój dramat na ludowym przekonaniu, że każda zbrodnia musi spotkać się z zasłużoną karą. W utworze sprawiedliwość dosięga zarówno okrutnego władcę Popiela IV, jak i bezwzględną tytułową bohaterkę. Ostateczny wyrok na morderców wydaje sama natura, przywracając w ten sposób moralny porządek świata.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Juliusz Słowacki napisał swój dramat zgodnie z zasadami ballady romantycznejGatunek literacki łączący elementy epiki, liryki i dramatu, w którym często pojawiają się siły nadprzyrodzone i ludowa moralność.. W takim świecie rządzi jedno surowe prawo. Nie ma zbrodni bez kary. Wina zawsze pociąga za sobą konsekwencje, a sprawiedliwość w końcu triumfuje.
W świecie dramatu obowiązuje ludowa moralność. To proste przekonanie zaczerpnięte z baśni i legend, według którego dobro zawsze ostatecznie zwycięża, a każde zło musi zostać surowo ukarane przez naturę lub Boga.
Kara dla okrutnego władcy
Pierwszym przykładem działania tego prawa jest historia Popiela IV. Ten bezwzględny władca siłą odebrał tron swojemu bratu, Popielowi III. Prawowity król musiał uciekać do lasu, gdzie żył w ukryciu jako Pustelnik.
Popiel IV rządził twardą ręką i krzywdził poddanych. Jego okrucieństwo nie trwało jednak wiecznie. Zginął w walce z rąk Kirkora, który chciał przywrócić na tron sprawiedliwego władcę.
Zbrodnie i wyrok na Balladynę
Główna bohaterka przez długi czas unikała odpowiedzialności za swoje czyny. Balladyna zabijała każdego, kto stał na jej drodze do władzy. Pozbywała się także osób znających prawdę o śmierci Aliny.
W końcu na dworze nie został żaden świadek jej zbrodni. Dziewczyna zdobyła upragnioną koronę i wydawało się, że osiągnęła ostateczny cel. Wtedy jednak do akcji wkroczyły siły nadprzyrodzone.
Balladyna, wydając wyroki jako nowa królowa, nieświadomie skazała samą siebie na śmierć. Zginęła rażona piorunem. Natura wymierzyła jej ostateczną sprawiedliwość.
Wewnętrzne cierpienie morderczyni
Śmierć od uderzenia pioruna to tylko finał kary. Balladyna cierpiała znacznie wcześniej. Dręczyły ją ogromne wyrzuty sumienia.
Krwawa plama na czole przypominała jej o zabiciu siostry. Bohaterka miała też halucynacje i powoli popadała w obłęd. Wiedziała, że nigdy nie zdoła odkupić swoich win.