Charakterystyka Gandalfa
Gandalf to najpotężniejszy czarodziej w Śródziemiu i główny organizator wyprawy krasnoludów do Samotnej Góry. Pod postacią niepozornego starca w szarym płaszczu kryje się istota o ogromnej wiedzy i magicznej mocy. Bohater ten kieruje się dobrem całego świata, dlatego w kluczowych momentach opuszcza kompanię Thorina, by walczyć z większym złem.
Autor: Karolina Marlęga
Czas czytania: 5 min
Spis treści
Inicjator wyprawy i tajemniczy wędrowiec
Gandalf to najbardziej zagadkowa postać w książce. To on wymyślił całą wyprawę. Z nieznanych przyczyn uznał, że Bilbo Baggins będzie idealnym włamywaczem. Wcześniej wręczył ThorinowiPrawowity król krasnoludów i przywódca wyprawy. starą mapę. Prowadziła ona do Samotnej GóryDawna siedziba krasnoludów, którą zajął smok Smaug., gdzie smok strzegł wielkiego skarbu.
Czarodziej kilkakrotnie ratuje wędrowców z opresji. Potem jednak odłącza się od nich i idzie własną drogą. Jego obecność przypomina Bilbowi, że ŚródziemieFikcyjny kontynent, na którym toczy się akcja książek J.R.R. Tolkiena. to ogromna i mroczna kraina. Gandalf ukrywa swoje prawdziwe intencje. Nigdy nie tłumaczy, dlaczego pomaga krasnoludom ani dlaczego wybrał akurat hobbita.
Gandalf to klasyczny przykład motywu wędrowca. To bohater, który nie ma stałego domu, ciągle podróżuje i pojawia się tam, gdzie jest najbardziej potrzebny.
Wygląd starca, moc czarodzieja
Na pierwszy rzut oka czarodziej przypomina zwykłego staruszka. Nosi wysoki, spiczasty, niebieski kapelusz i długi szary płaszcz ze srebrną szarfą. Ma długą siwą brodę poniżej pasa i ogromne czarne buty. Spod ronda kapelusza wystają mu krzaczaste brwi.
Taki wygląd to jednak tylko sprytny kamuflaż. Gandalf potrafi idealnie się maskować. Pod koniec powieści Bilbo spotyka go ponownie i w pierwszej chwili w ogóle go nie poznaje, bo starzec ma na sobie ciemny płaszcz.
Czarodziej uwielbia hobbityNiskie, spokojne istoty o owłosionych stopach, kochające jedzenie i wygodę.. Przyjaźnił się z nimi od lat, a szczególnie cenił rodzinę Tuków. Bilbo słyszał o nim od swojej matki, BelladonnyMatka Bilba Bagginsa, znana z zamiłowania do przygód.. Początkowo kojarzy go tylko z drobnymi sztuczkami. Pamięta magiczne spinki do koszuli i wspaniałe fajerwerki.
Prawdziwą moc Gandalfa poznajemy dopiero w jaskini goblinówZłe, okrutne stworzenia żyjące w podziemiach Gór Mglistych..
Lecz w tejże chwili wszystkie światła zgasły w pieczarze, a ogromne ognisko - paf! - wystrzeliło słupem rozżarzonego, sinego dymu pod sklepienie, rozsypując deszcz piekących, białych iskier pomiędzy gobliny. (...) Nagle jeden miecz błysnął własnym światłem. Bilbo ujrzał ostrze przeszywające Wielkiego Goblina...
Bohater specjalizuje się w magii ognia i światła. W ten sposób ratuje krasnoludyRasa słynąca z górnictwa, kowalstwa i wielkiej miłości do złota. z rąk potworów.
„Hobbit” należy do epiki. To jeden z trzech rodzajów literackich (obok liryki i dramatu), w którym o wydarzeniach opowiada narrator.
Dwa oblicza Gandalfa
Gandalf ma dwa zupełnie różne oblicza. Zazwyczaj jest przyjazny, życzliwy i wesoły. Szczerze śmieszy go tchórzostwo Bilba na początku drogi. Wyczuwa w hobbicie odwagę, której nikt inny nie dostrzega.
Potrafi być jednak bardzo srogi. Gniewa się, gdy ktoś postępuje wbrew jego woli. Widać to wyraźnie, gdy kompania krytykuje wybór Bilba na członka wyprawy.
Domagaliście się, żebym znalazł czternastego uczestnika wyprawy, no i wybrałem pana Bagginsa. Jeżeli ktoś uważa, że wybrałem niewłaściwą osobę i niewłaściwe miejsce, proszę bardzo, ruszajcie w trzynastu, narażajcie się na pecha...
Jego gniewne spojrzenie budzi ogromny respekt. Wystarczy, że zjeży krzaczaste brwi, a krasnoludy od razu milkną.
W „Hobbicie” występuje narrator wszechwiedzący. To ktoś, kto opowiada historię, wie wszystko o bohaterach i czasem bezpośrednio zwraca się do czytelnika.
Mądrość i przyjaciele w Śródziemiu
Najważniejszą cechą czarodzieja jest jego mądrość. Nikt nie podważa jego wiedzy. Zna historię, obyczaje i języki wszystkich ras. Posiada też niezwykły instynkt, który pozwala mu przewidywać przyszłość.
Gandalf wie, że inni bezgranicznie mu ufają. Nie uważa się jednak za nieomylnego. Czuje na sobie wielką odpowiedzialność za losy świata. Nigdy nie próbuje udowadniać swojej wyższości. Często usuwa się w cień, by inni mogli wykazać się odwagą.
Ma wielu przyjaciół wśród różnych ludów. Przyjaźni się z elfamiSzlachetne, nieśmiertelne istoty o dużej wiedzy i mądrości. i ludźmi. Szanują go też Wielkie Orły. Kiedyś wyleczył ich wodza z rany zadanej strzałą. Zna nawet mowę wargówOgromne, demoniczne wilki, które często współpracowały z goblinami.. Jako przewodnik zawsze ostrzega, by nie zbaczać z wyznaczonego szlaku.
Prawdziwy cel czarodzieja
Gandalf w ogóle nie interesuje się złotem krasnoludów. Pomaga im, bo akurat zmierza w tym samym kierunku. Przed wejściem do Mrocznej PuszczyOgromny, niebezpieczny las pełen wielkich pająków i mrocznych sił. opuszcza kompanię.
Udaje się na południe. Bierze tam udział w wielkiej naradzie mędrców i mistrzów białej magiiMagia używana w dobrych celach, do obrony i leczenia, w opozycji do czarnej magii.. Ich celem jest przepędzenie złego CzarnoksiężnikaMroczny władca, który potajemnie rósł w siłę na południu Puszczy. z mrocznej fortecy. Akcja kończy się sukcesem. Powietrze w lasach oczyszcza się, a ludzie mogą wrócić na swoje ziemie.
Czarodziej przewyższa innych bohaterów dobrocią. Jego głównym celem jest walka ze złem. To nie tylko starzec rzucający zaklęcia. To potężny strażnik, który dba o bezpieczeństwo całego świata.