Charakterystyka plemion w „Hobbicie, czyli tam i z powrotem”

Krasnoludy

Krasnoludy nie zajmowały się uprawą ziemi ani produkcją żywności. Zamiast tego oferowały innym ludom swoje usługi. Uczyły obróbki metali i sprzedawały wspaniałe przedmioty ze złota oraz klejnotów.

Nosiły długie brody, kolorowe płaszcze z kapturami i złote pasy. Nie przepadały za elfami. Uważały, że leśny lud ma po prostu lekkiego bzika.

To plemię wyrachowane, które bardzo wysoko ceni pieniądze. Zdarzają się wśród nich oszuści i łotrzyki. Jednak Thorin Dębowa Tarcza i jego kompania to krasnoludy uczciwe. Thorin pochodził z rodu, który dawniej rządził w Samotnej GórzeDawna siedziba krasnoludów, z której wygnał ich smok Smaug.. Był dumnym potomkiem Króla spod Góry. Innym znanym plemieniem krasnoludów dowodził Dain z Żelaznych Wzgórz.

Trolle

Miały wielkie, grubo ciosane twarze i olbrzymi wzrost. Wyróżniał je także nietypowy kształt stóp. Ich język był bardzo wulgarny i pełen błędów.

Mieszkały w skalnych pieczarach. Żywiły się pieczoną baraniną, ale ich największym przysmakiem było ludzkie mięso. Myślały bardzo powoli i podejrzliwie traktowały każdą nowość.

Trolle nienawidziły krasnoludów. Ciągle się kłóciły i wdawały w bójki. Przed świtem musiały chować się pod ziemię. Promienie słońca zamieniały je w głazyW mitologii Tolkiena światło słoneczne jest zabójcze dla trolli i zamienia je w martwą skałę.. Bilbo spotkał na swojej drodze trzy takie stwory: Williama, Berta i Toma.

Gobliny

Zamieszkiwały podziemia Gór MglistychNajwiększy łańcuch górski w Śródziemiu. Oddzielał Eriador od dzikich krain na wschodzie.. Były to ogromne, grube i szpetne stworzenia o płaskich stopach. Wyróżniało je okrucieństwo, przewrotność i złośliwość.

Zamiast mówić, gdakały i rechotały okropnymi głosami. Zawsze bywały głodne. Zjadały kuce, konie i osły. Do walki używały toporów oraz krzywych szabel.

Nie tworzyły pięknych rzeczy. Znały się za to świetnie na budowie tuneli i kopalni. Wyrabiały młoty, siekiery, miecze i narzędzia tortur. Do ciężkiej pracy zmuszały więźniów, którzy umierali pod ziemią z braku światła.

Gobliny uwielbiały mechanizmy, koła zębate i gwałtowne wybuchy. Nienawidziły porządku. W blasku słońca dostawały zawrotów głowy. Rzadko opuszczały swoje jaskinie, chyba że maszerowały na wojnę. Często współpracowały z wilkami. Bały się za to orłów, które gnieździły się na niedostępnych szczytach.

Wargowie

To demoniczne wilcze plemię żyjące na Skraju PustkowiaDzikie, niezbadane tereny leżące na wschód od Gór Mglistych.. Miały płomienne ślepia i wiecznie wywieszone jęzory. Ich głosy brzmiały niezwykle złowrogo.

Miejscem ich zgromadzeń była polana otoczona pierścieniem drzew. Były okrutne i krwiożercze. Często łączyły siły z goblinami, pomagając im w napadach i bitwach.

Orły

Przebywały u zachodniego krańca górskiego łańcucha. Miały tak bystry wzrok, że z chmur potrafiły dostrzec królika biegnącego w blasku księżyca. Nawet Wódz Orłów mógł patrzeć prosto w słońce bez mrużenia powiek.

Wiele zwykłych orłów było okrutnikami. Jednak stary ród z północnych gór należał do najszlachetniejszej odmiany. Ptaki te były dumne, silne i miały wspaniałomyślne serca.

Nie znosiły goblinów. Często spadały z nieba i zaganiały wrzeszczących potworów z powrotem do podziemi. Ludzie strzelali do orłów z łuków, bo bali się o swoje owce. Gandalf przyjaźnił się z Wodzem Orłów, który kiedyś uratował mu życie i miał wobec niego dług wdzięczności.

Elfy wysokie

To najszlachetniejsze ze wszystkich elfów. Pochodziły ze starożytnych rodów, które walczyły ze złem w zamierzchłych czasach. Do tej grupy należał Elrond oraz elfy zamieszkujące dolinę RivendellUkryta dolina i bezpieczne schronienie elfów. Nazywana Ostatnim Przyjaznym Domem..

Posiadały ogromną wiedzę. Uwielbiały nowiny, które rozchodziły się wśród nich błyskawicznie. Słynęły z pięknego śpiewu i ogromnej gościnności.

Lubiły przekomarzać się z krasnoludami. Często kpiły z ich długich bród, co bardzo denerwowało wędrowców.

Leśne elfy

Zamieszkiwały Mroczną PuszczęOgromny, niebezpieczny las pełen potworów i magii. Wcześniej nazywany Wielkim Zielonym Lasem.. Nie były złe, ale zupełnie nie ufały nieznajomym. Dysponowały potężną magią, lecz zawsze zachowywały ostrożność.

Różniły się od elfów wysokich. Były od nich groźniejsze i mniej mądre. Większość pochodziła z plemion, które nigdy nie widziały światła z zachodu. Najbardziej lubiły skraj puszczy. Wymykały się stamtąd na łowy przy świetle księżyca i gwiazd.

Król elfów miał wielką słabość do skarbów. Kochał srebro i białe klejnoty. Choć był bogaty, wciąż pragnął pomnożyć swój majątek. Jego lud nie pracował w kopalniach ani nie uprawiał ziemi.

Leśne elfy walczyły za pomocą łuków i oszczepów. Uwielbiały wino. W ich krainie nie rosła winorośl, więc sprowadzały trunki od ludzi i elfów z południa.

Ludzie

Zamieszkiwali w Mieście nad Jeziorem, zwanym też EsgarothDrewniane miasto zbudowane na palach wbitych w dno Długiego Jeziora.. Utrzymywali się głównie z handlu z elfami. Transportowali wino i masło Leśną Rzeką prosto do Długiego Jeziora.

Czasy ich największej świetności minęły wraz z upadkiem miasta Dal. Przedstawicielem ludzi w powieści jest Bard. To potomek dawnego władcy Dal, Giriona.

Gdy smok Smaug zniszczył ich miasto, ludzie znaleźli się w trudnej sytuacji. Zażądali wtedy od Thorina części smoczego skarbu jako odszkodowania za poniesione straty.

Smoki

To potężne i chciwe bestie. Kradły złoto oraz klejnoty ludziom, elfom i krasnoludom. Strzegły swoich łupów do ostatniego tchu. Żyły wiecznie, chyba że ktoś zdołał je zabić w walce.

Smoki nie potrafiły cieszyć się skarbami. Nie umiały też same stworzyć żadnego drogocennego przedmiotu. Ich głównym zajęciem było spanie na wielkiej górze złota.

Napadały na bezbronne osady i pożerały dziewice. Miały jednak jedną słabość. Żaden smok nie potrafił oprzeć się urokowi zagadekW świecie Tolkiena rozwiązywanie zagadek to starożytna gra, traktowana bardzo poważnie przez wiele istot.. Traciły mnóstwo czasu, próbując je rozwiązać.

Pająki

Były to olbrzymie i wstrętne pajęczaki. W ciemnościach lasu można było dostrzec tylko blask ich wielkich oczu. Mroczna Puszcza, w której żyły, była gęsto zasnuta ich lepkimi pajęczynami.

Żywiły się wszystkim, co wpadło w ich sieci. Uwięziły większość krasnoludów i planowały je zjeść. Bały się jednak miecza Bilba, który hobbit nazwał ŻądełkiemKrótki miecz elfów znaleziony przez Bilba w jaskini trolli. Świecił na niebiesko, gdy w pobliżu były gobliny.. Wiele z nich zginęło od ciosów tej magicznej broni.