Smaug
Smaug to potężny smok i główny przeciwnik bohaterów w powieści „Hobbit, czyli tam i z powrotem”. Artykuł opisuje jego wygląd, okrutny charakter oraz słabości, które ostatecznie doprowadziły do jego zguby. Przedstawia również symboliczne znaczenie tej postaci jako uosobienia chciwości i żądzy bogactwa.
Autor: Karolina Marlęga
Czas czytania: 4 min
Spis treści
Bezwzględny strażnik skarbów
Smaug to wielki, stary smok i główny przeciwnik bohaterów w powieści J.R.R. Tolkiena. Należał do wyjątkowo podłych stworzeń. Smoki uwielbiały złoto, ale same nie potrafiły niczego stworzyć ani nawet naprawić własnego pancerza.
Smaug pełni w powieści rolę antagonisty. Antagonista to główny przeciwnik pozytywnych bohaterów, który krzyżuje ich plany i stwarza dla nich śmiertelne zagrożenie.
Skarby od zawsze przyciągały te bestie. Smaug napadł na Samotną Górę, zabijając lub wypędzając jej prawowitych mieszkańców. Byli nimi krasnoludyRasa niskich, krępych istot z mitologii nordyckiej i fantasy, słynąca z górnictwa i kowalstwa., którzy zgromadzili tam ogromne bogactwa.
Od czasu ataku smok pilnie strzegł swojego majątku. Powiększał zbiory podczas nocnych napaści na okoliczne osady. Jego ulubionym przysmakiem były młode dziewczęta, dlatego nienawidzili go zarówno ludzie, jak i krasnoludy.
Spotkanie z Bilbem
Zemsta na bestii była głównym celem wyprawy Thorina i jego kompanii. Opowieści o gadzie przerażały Bilba Bagginsa. Prawdziwy strach poczuł jednak dopiero wtedy, gdy stanął z nim oko w oko.
Hobbit zobaczył ogromne, przerażające stworzenie. Tolkien tak opisuje ten moment w książce:
Oto leży tu olbrzymi, czerwonozłocisty smok, pogrążony w głębokim śnie; z paszczy i z nozdrzy dobywa się pomruk i kłęby dymu, lecz podczas snu potwora ogień ledwie się tli w jego wnętrznościach. Pod nim [...] piętrzą się niezliczone drogocenne przedmioty.
Smaug przypominał gigantycznego nietoperza. Jego blady brzuch był pokryty drogimi kamieniami i złotem. Klejnoty wbiły się w skórę od ciągłego leżenia na skarbach. Jeszcze straszniej wyglądał w locie, gdy bezszelestnie opuszczał swoje leże.
Charakter i zgubna próżność
Wygląd smoka szedł w parze z jego okrutną osobowością. Smaug miał zepsute, nikczemne serce i nienawidził każdego, kto zbliżył się do jego góry. Doskonale znał stan swojego majątku.
Szybko zauważył brak jednego złotego pucharu. Ten przedmiot został wcześniej po cichu wykradziony przez Bilba. Bestia wpadła wtedy w morderczy szał i postanowiła zniszczyć okolicę.
Stary gad był również niezwykle próżny. Uwielbiał słuchać komplementów na swój temat. Sprytny hobbit wykorzystał tę słabość podczas rozmowy w jaskini.
Bilbo pochlebiał potworowi, aby dokładnie obejrzeć jego brzuch. Dzięki temu odkrył jedyny słaby punkt Smauga. Było to nieosłonięte pancerzem miejsce tuż pod lewą piersią.
Pycha i śmierć smoka
Smaug charakteryzował się wielką butą i pewnością siebie. Uważał się za istotę niepokonaną. Sam chwalił się swoją potęgą przed hobbitem:
Moja zbroja warta jest dziesięciu tarcz, zęby służą mi za miecze, pazury - za włócznie, cios mojego ogona to grom, skrzydła niosą huragan, a mój dech - śmierć!
Przez wiele lat nikt nie śmiał stanąć z nim do walki. Ostatecznie jednak smok zginął z ręki człowieka. Bard ŁucznikPotomek dawnych królów miasta Dal, odważny wojownik i obrońca Miasta na Jeziorze. zabił go jednym celnym strzałem w odsłonięte miejsce na piersi.
Informację o słabym punkcie przekazał Bardowi stary drozdW świecie Tolkiena ptaki te żyły bardzo długo i potrafiły porozumiewać się z ludźmi z plemienia Barda.. Ptak ten wcześniej podsłuchał rozmowę Bilba z krasnoludami i poleciał ostrzec obrońców miasta.
Symbolika smoczej choroby
W dawnych baśniachUtwór fantastyczny, w którym magia i nadnaturalne istoty są czymś naturalnym, a dobro zazwyczaj wygrywa ze złem. i legendach smoki zawsze uosabiały zło oraz chciwość. Tolkien wyraźnie czerpał z tych starych wierzeń. Smaug to żywy symbol niszczącego pożądania bogactwa.
Tolkien był profesorem literatury staroangielskiej. Tworząc Smauga, inspirował się smokiem z dawnego eposu o Beowulfie, który również mścił się za kradzież złotego pucharu.
Autor nazwał zjawisko zepsucia pod wpływem złota „smoczą chorobą”. Zapadały na nią osoby owładnięte żądzą posiadania, tracąc przy tym rozsądek i moralność.
Ofiarą tej choroby padł między innymi Władca EsgarothInaczej Miasto na Jeziorze. Drewniana osada handlowa zbudowana na palach wbitych w dno jeziora.. Uciekł on ze skradzionym złotem i zginął samotnie na pustkowiu, porzucony przez swoich towarzyszy.