Artyzm „Przygód Tomka Sawyera”
Powieść Marka Twaina łączy cechy książki przygodowej z trzymającym w napięciu kryminałem. Autor posługuje się prostym językiem i wszechwiedzącym narratorem, aby ukazać świat z perspektywy dzieci. Ważną rolę w utworze odgrywa humor oraz wierne oddanie amerykańskich obyczajów i przesądów.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Gatunek i czas akcji
Książka Marka Twaina to klasyczna powieść przygodowa. Posiada jednak wyraźne elementy kryminału. Główny bohater jest przecież świadkiem morderstwa doktora Robinsona na cmentarzu.
Akcja toczy się szybko i obfituje w zaskakujące zwroty. Wydarzenia ułożone są chronologicznieCzyli po kolei, zgodnie z upływem czasu, od najstarszych do najnowszych wydarzeń.. Obejmują zaledwie kilka letnich tygodni z życia chłopców.
Czas akcji nie jest dokładnie określony. Wiemy jednak, że to opowieść o dzieciństwie bohaterów. Narrator snuje swoją historię z perspektywy czasu, gdy chłopcy są już dorośli.
Sposób prowadzenia narracji
W książce występuje narrator wszechwiedzący. Zna on wszystkie myśli i uczucia bohaterów, ale sam nie bierze udziału w wydarzeniach. Obserwuje świat z pewnego dystansu.
Narrator wszechwiedzący to taki typ opowiadacza, który wie o świecie przedstawionym wszystko. Zna przeszłość, przyszłość oraz ukryte myśli każdej postaci.
Swoją obecność narrator ujawnia dopiero na samym końcu książki. Tłumaczy tam czytelnikom, dlaczego przerywa opowieść w tym konkretnym momencie. Wyjaśnia, że Tomek i Huck dorośli, więc ich dalsze losy to już historia dla dorosłych.
Autor sprawnie miesza różne sposoby przytaczania wypowiedzi. Używa bezpośrednich dialogów oraz wplata myśli chłopców w słowa narratora.
Bohaterowie i prosty język
Postacie w powieści poznajemy na dwa sposoby. Czasami narrator wprost mówi nam o ich cechach. Częściej jednak oceniamy bohaterów na podstawie ich własnych słów i czynów.
Mark Twain doskonale rozumiał psychikę dzieci. Świetnie pokazał świat widziany oczami dorastających chłopców. Ich problemy, zabawy i lęki są bardzo autentyczne.
Język utworu jest bardzo prosty i barwny. Pisarz dopasował go specjalnie do młodych czytelników. Dzięki temu książkę czyta się szybko i przyjemnie.
Humor i amerykańskie obyczaje
Ogromną zaletą powieści jest wszechobecny humor. Autor stosuje różne rodzaje komizmu w dialogach, zabawnych sytuacjach i samych postaciach.
Komizm to właściwość sytuacji, postaci lub słów, która wywołuje śmiech. W literaturze służy do rozbawienia czytelnika lub złagodzenia napięcia.
Śmiech świetnie rozładowuje napięcie po strasznych scenach. Pomaga czytelnikowi odetchnąć po morderstwie na cmentarzu czy błądzeniu w ciemnej jaskini.
Książka to także świetny obraz życia w dziewiętnastowiecznej Ameryce. Pisarz wiernie oddał ówczesne obyczaje małego miasteczka. Pokazał też powszechną wiarę w zabobonyInaczej przesądy. Wiara w to, że pewne przedmioty, zwierzęta lub zjawiska przynoszą pecha albo szczęście., duchy i czarownice.