Mark Twain – biografia
Mark Twain to właściwie Samuel Langhorne Clemens, jeden z najsłynniejszych amerykańskich pisarzy. Jego własne dzieciństwo spędzone nad rzeką Missisipi stało się główną inspiracją do stworzenia postaci Tomka Sawyera. Życie autora było pełne niezwykłych przygód, podróży i trudnych doświadczeń, które ukształtowały jego wyjątkowy styl literacki.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 4 min
Spis treści
Dzieciństwo nad rzeką Missisipi
Samuel Clemens urodził się 30 listopada 1835 roku w małej miejscowości Florida w stanie Missouri. Był szóstym dzieckiem Jane Lampton i Johna Marshalla Clemensów. W 1839 roku rodzina przeniosła się do portowego miasteczka Hannibal i zamieszkała przy Hill Street.
To właśnie to miejsce, położone nad brzegiem potężnej rzeki Missisipi, stało się pierwowzorem fikcyjnego St. Petersburg z cyklu powieści o Tomku Sawyerze. Spokojne życie chłopca przerwała śmierć ojca w 1847 roku. Rodzina wpadła w poważne kłopoty finansowe.
Dwunastoletni Samuel musiał porzucić szkołę po ukończeniu zaledwie pięciu klas. Zatrudnił się w lokalnej gazecie „Hannibal Courier” jako rzemieślnik w drukarni. W tym okresie napisał swoje pierwsze krótkie opowiadania, takie jak „A Gallant Fireman” (1851) oraz „The Dandy Frightening the Squatter” (1852).
Mark Twain jest uważany za mistrza amerykańskiego humoru. Polega on na wyolbrzymianiu sytuacji, używaniu potocznego języka i żartowaniu z ludzkich wad w bardzo bezpośredni sposób.
Praca na statku i narodziny pseudonimu
W 1857 roku młody pisarz zamieszkał w St. Louis. Rok później zdobył licencję pilota statkuOficjalny dokument pozwalający na kierowanie statkiem po trudnych i niebezpiecznych wodach rzeki. i zaczął pracować na handlowym parowcu. Pływał między St. Louis a Nowym Orleanem.
Praca na rzece stała się jego wielką pasją. Swoje wspomnienia z tego okresu opisał później w autobiografiiKsiążka, w której autor opisuje swoje własne życie i prawdziwe wspomnienia. zatytułowanej „Życie na Missisipi” (1883). Z żargonu wodniaków zaczerpnął też swój słynny pseudonim artystycznyZmyślone imię i nazwisko, pod którym twórca wydaje swoje dzieła.. Zwrot „mark twain” oznaczał bezpieczną głębokość dwóch sążniDawna miara długości, równa rozpiętości ramion dorosłego człowieka (ok. 1,8 metra).. Od 1863 roku Samuel Clemens używał go jako swojego nazwiska.
W 1858 roku doszło do tragedii. Podczas eksplozji parowca „Pensylwania” zginął młodszy brat pisarza, Henry. To bolesne wydarzenie sprawiło, że Twain zaczął bardzo dokładnie analizować psychikę bohaterówWewnętrzny świat postaci, jej myśli, uczucia i motywacje do działania. w swoich książkach. Dbał też o autentyzm opisywanych miejsc.
Podróże, poszukiwanie złota i wielka literatura
Wybuch wojny secesyjnej w 1861 roku zatrzymał żeglugę na rzece. Dwudziestosześcioletni Mark Twain przeniósł się wraz z bratem Orionem do górniczego miasta Carson. W 1864 roku pracował nawet w kopalni Jackass Hill w Kalifornii.
Wojna secesyjna (1861–1865) to konflikt zbrojny między północnymi a południowymi stanami USA. Zmieniła ona całkowicie gospodarkę kraju i doprowadziła do zniesienia niewolnictwa.
Swoje wrażenia z podróży dyliżansem i pociągiem opisał w powieści „Pod gołym niebem” (1872). Współpracował z wieloma czasopismami, takimi jak „The Galaxy” czy „Sacramento Union”. Dużo podróżował po Ameryce, Europie, Ziemi Świętej oraz Hawajach. Z tego czasu pochodzą opowiadania „Advice for Little Girls” i „The Celebrated Jumping Frog of Calaveras County” (1867).
Poznał wielu znanych ludzi. Byli wśród nich Frederick Douglass, obrońca praw osób czarnoskórych, Harriet Beecher Stowe, autorka „Chaty wuja Toma”, oraz słynny angielski pisarz Charles Dickens.
W 1870 roku wziął ślub z Olivią „Livy” Langdon. Cztery lata później wybudował dla rodziny wspaniały dom w Hartford w stanie Connecticut. To właśnie tam napisał „Przygody Tomka Sawyera” oraz powieśćDługi utwór literacki, który ma wielu bohaterów i rozbudowaną fabułę. „Książę i żebrak” (1882). Wraz z Charlesem Dudleyem Warnerem wydał też „Pozłacany wiek” (1873).
Trudne chwile i ostatnie lata życia
Przyjaźnił się z genialnym wynalazcą Nikolą Teslą. Ta znajomość zainspirowała go do stworzenia postaci Hanka Morgana, podróżnika w czasie z książki „Jankes na dworze króla Artura” (1889). Wcześniej, po podróży do Włoch i Niemiec, wydał „Włóczęgę za granicą” (1880).
Mimo ogromnego sukcesu literackiego, życie prywatne Twaina było pełne cierpienia. Trójka z czworga jego dzieci zmarła przed ukończeniem dwudziestego roku życia. W 1909 roku odeszła również jego córka Jean.
Pisarz do końca życia pozostał aktywny. Pracował jako wykładowca na amerykańskich uczelniach. Za swoje zasługi otrzymał w 1888 roku prestiżowy tytuł „Master of Art” na Uniwersytecie Yale.
Mark Twain zmarł 21 kwietnia 1910 roku w Redding w stanie Connecticut.