Narrator
Narrator w powieści Ferenca Molnára wie wszystko o bohaterach i wydarzeniach. Obserwuje zmagania chłopców z dystansu, nie oceniając ich postępowania. W tekście znajdziemy różne sposoby przytaczania wypowiedzi postaci, które ożywiają akcję.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 1 min
Kto opowiada historię?
W książce występuje narrator wszechwiedzącyOsoba opowiadająca, która nie bierze udziału w wydarzeniach, ale wie wszystko o świecie przedstawionym i myślach bohaterów.. Zna on najskrytsze myśli i uczucia postaci. Wie, jak bardzo Nemeczek boi się braci Pásztorów. Rozumie też rozterki Boki, gdy ten dowiaduje się o zdradzie Gereba.
Narrator patrzy na świat z góry. Opisuje wydarzenia w trzeciej osobie, używając zaimków takich jak „on” czy „oni”. Dzięki temu mamy pełny obraz sytuacji na Placu Broni i w Ogrodzie Botanicznym.
Obiektywny obserwator
Osoba opowiadająca zachowuje duży dystans do opisywanych zdarzeń. Nie ocenia zachowania chłopców. Nie mówi nam wprost, że Czerwone Koszule są złe, a obrońcy Placu Broni dobrzy.
Narrator po prostu relacjonuje fakty. Pozwala nam samodzielnie wyciągnąć wnioski z postępowania bohaterów. Nawet tragiczną śmierć Nemeczka opisuje ze spokojem, co jeszcze mocniej potęguje smutek czytelnika.
Jak mówią bohaterowie?
Autor zastosował w powieści różne sposoby przedstawiania myśli i słów bohaterów. Najczęściej spotykamy mowę niezależną. To po prostu dialogi, w których postacie rozmawiają ze sobą bezpośrednio.
Mowa niezależna to dokładne przytoczenie słów bohatera. Zazwyczaj zapisuje się ją od myślnika, np.: – Oddajcie kulki! – krzyknęli bracia Pásztorowie.
Pojawia się również mowa zależna. Wtedy narrator streszcza to, co powiedział bohater. Pisze na przykład, że Boka kazał chłopcom przygotować się do bitwy.
Trzecim rodzajem jest mowa pozornie zależna. Narrator opowiada historię, ale nagle wplata w nią dokładne myśli postaci. Brzmi to tak, jakbyśmy weszli prosto do głowy przerażonego Nemeczka lub zmartwionego Boki.