Czy Ernest Nemeczek zasługuje na miano prawdziwego bohatera? Rozprawka
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 2 min
Temat i teza
Czy Ernest Nemeczek zasługuje na miano prawdziwego bohatera? Teza: Choć Nemeczek był najsłabszym i najmłodszym żołnierzem, wykazał się odwagą, lojalnością i poświęceniem znacznie większym niż pozostali chłopcy.
Słowo „bohater” kojarzy się zazwyczaj z kimś silnym i podziwianym. W powieści Ferenca Molnára taką postacią mógłby być dowódca Boka albo rośli bracia Pastorowie. Jednak prawdziwym bohaterem tej historii okazuje się mały, niepozorny Ernest Nemeczek. Ten zwykły szeregowiecNajniższy stopień wojskowy. W grupie z Placu Broni tylko Nemeczek miał tę rangę, reszta była oficerami. udowodnił swoją wartość poprzez niezwykłe poświęcenie, zachowanie honoru i udział w ostatecznej bitwie o Plac BroniPusty plac w Budapeszcie, który dla chłopców był miejscem zabaw i symbolem małej ojczyzny..
Pierwszym dowodem na jego bohaterstwo jest gotowość do poświęceń dla całej grupy. Kiedy chłopcy potrzebują kogoś do zbadania planów wrogów w Ogrodzie Botanicznym, Nemeczek zgłasza się na ochotnika. Wpada tam do zimnego stawu, wraca przemoczony, ale nie porzuca swojej misji.
Ta niebezpieczna akcja kosztuje go zdrowie, ponieważ zapada na ciężkie zapalenie płuc. Inni chłopcy w tym czasie spali w ciepłych łóżkach. Nemeczek ryzykował własne życie dla placu, który należał do nich wszystkich.
Drugi argument dotyczy godności i honoru tego młodego chłopca. Nemeczek przez niemal całą powieść jest traktowany z góry i często lekceważony przez starszych kolegów. Mimo to nie zdradza swoich przyjaciół, w przeciwieństwie do Deżo Gereba.
Czerwone Koszule to wroga grupa chłopców, dowodzona przez Feriego Acza. Ich głównym celem było odebranie Placu Broni.
Kiedy Czerwone Koszule chwytają go i zmuszają do trzykrotnego zanurzenia w fontannie, chłopiec nie prosi o litość. Znosi to upokorzenie w milczeniu i z podniesioną głową. Taka postawa wymagała od niego ogromnej siły wewnętrznej.
Ostatnim i najważniejszym dowodem jest udział Nemeczka w decydującej bitwie. Chłopiec jest już wtedy bardzo chory, ale wstaje z łóżka wbrew zakazom matki. Przyłącza się do walki w kluczowym momencie i powala na ziemię samego dowódcę wrogów.
Nemeczek doskonale zdawał sobie sprawę, że ten wysiłek ostatecznie zrujnuje jego zdrowie. Niedługo po wygranej bitwie chłopiec umiera w swoim domu. Świadomie wybrał wierność przyjaciołom i ukochanemu miejscu ponad własne przetrwanie.
Ernest Nemeczek nie miał siły fizycznej ani wielkiego autorytetu wśród rówieśników. Posiadał jednak odwagę, lojalność i gotowość do najwyższej ofiary. To właśnie te cechy czynią go największym bohaterem „Chłopców z Placu Broni”.