Opracowanie
Chłopcy z Placu Broni - film
Powieść Ferenca Molnára doczekała się wielu adaptacji filmowych i teatralnych na całym świecie. Najbardziej znana ekranizacja pochodzi z 1969 roku i została stworzona przez węgiersko-amerykański zespół twórców. Polscy widzowie mogą również obejrzeć spektakl telewizyjny z 1995 roku, w którym zagrał młody Bartosz Obuchowicz.
Najważniejsze ekranizacje powieści
Książka „Chłopcy z Placu Broni” szybko zdobyła ogromną popularność. Filmowcy z różnych krajów chętnie przenosili historię Nemeczka i Boki na ekran. Powstały wersje amerykańskie, włoskie, a nawet polski spektakl.
- „A Pál utcai fiúk” (1929) – pierwsza węgierska ekranizacjaPrzeniesienie na ekran kinowy lub telewizyjny fabuły powieści, sztuki teatralnej lub komiksu.. Wyreżyserował ją Béla Balogh. Był to film niemy, w którym aktorzy nie mówili, a dialogi pojawiały się na planszach z napisami.
- „No Greater Glory” (1934) – amerykańska wersja w reżyserii Franka Borzage. Twórca otrzymał za nią nagrodę na prestiżowym Festiwalu Filmowym w Wenecji.
- „I ragazzi della via Paal” (1935) – włoska adaptacjaPrzerobienie utworu literackiego tak, aby można go było wystawić w teatrze lub sfilmować. powieści. Za kamerą stanął reżyser Alberto Mondadori.
- „The Boys of Paul Street” (1969) – koprodukcjaFilm stworzony wspólnie przez wytwórnie z co najmniej dwóch różnych państw. węgiersko-amerykańska w reżyserii Zoltána Fábriego. To najbardziej znana i ceniona wersja filmowa dzieła Molnára.
- Polski spektakl telewizyjny (1995) – przedstawienie wyreżyserowane przez Macieja Dejczera. W rolę małego i odważnego Nemeczka wcielił się tu Bartosz Obuchowicz.
Dobrze wiedzieć
Spektakl telewizyjny (Teatr Telewizji) to specjalny rodzaj przedstawienia. Aktorzy grają w studiu lub plenerze, a całość jest nagrywana przez kamery i pokazywana w telewizji, łącząc cechy teatru i filmu.
Spektakl telewizyjny (Teatr Telewizji) to specjalny rodzaj przedstawienia. Aktorzy grają w studiu lub plenerze, a całość jest nagrywana przez kamery i pokazywana w telewizji, łącząc cechy teatru i filmu.
Materiały do powtórki