Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
W powieściach bardzo często występują postacie z różnych grup środowiskowych. Mogą to być grupy nieformalne, formalne, jak również specyficzne środowiska, które mają swoje cechy charakterystyczne, ale nie koniecznie członkowie tych grup są ze sobą zaprzyjaźnieni. Wyróżnienie reprezentantów tych grup w utworze może sprawić, że tekst będzie ciekawszy, bardziej porywający, angażujący i zachęcający do czytania.

Jednym ze sposobów wprowadzenia tych postaci jest ich przedstawienie. To jednak mało atrakcyjna forma. Innym sposobem jest przypisanie postaciom języka, który jest specyficzny dla grupy środowiskowej, z której pochodzą. Jest to tak zwana stylizacja środowiskowa - rodzaj stylizacji językowej. Na czym ona polega i jak ją prawidłowo zaprojektować?

Czym jest stylizacja środowiskowa?


Wiele środowisk, grup społecznych, czy też grup zawodowych posługuje się specyficznym dla siebie językiem. W ramach tego języka pojawiają się różne wyrazy lub istniejące nabierają nowego znaczenia, pojawiają się specyficzne formy gramatyczne i fleksyjne, tworzona jest składnia czy też sposób wymawiania głosek. Chcąc nadać bohaterom wyraźne rysy i podkreślić ich pochodzenie społeczne czy przynależność do danej grupy, można wykorzystać język, który jest dla niej specyficzny.

Wśród grup, które posługują się specyficznym językiem można wyróżnić:
- grupy przestępcze w tym więźniów,
- grupy zawodowe (w tym na przykład pracownicy korporacji, którzy spolszczają angielskie słowa i wplatają je do wypowiedzi),
- grupy wiekowe (uczniowie mówią inaczej niż nauczyciele),
- subkultury społeczne.



Na czym polega stylizacja środowiskowa?


Wprowadzenie stylizacji środowiskowej do tekstu powinno być poprzedzone gruntownym poznaniem tego języka i wybraniem z niego najbardziej charakterystycznych elementów. Takich, które pozwolą bez problemu zidentyfikować grupę, z której dana postać pochodzi.

Zazwyczaj nie wprowadza się wszystkich elementów danego języka. Jest to zbędne. Nie wpływa na wzrost wartości powieści, a może ją jedynie zaciemnić. Właśnie dlatego odchodzi się raczej od takich rozwiązań. Zdecydowanie skuteczniejsze jest wykorzystanie kilku elementów, charakterystycznych słówek czy zwrotów i konsekwentne ich stosowanie.

Czemu służy stylizacja środowiskowa?


Wprowadzenie stylizacji środowiskowej pozwala w krótki i szybki sposób zaprezentować bohatera wraz z jego przynależnością społeczną. Wprowadzenie stylizacji środowiskowej do dialogów powoduje, że przebiegają one sprawniej i bardziej naturalnie. Jednocześnie akcja nabiera tempa i staje się bardziej realistyczna. Zazwyczaj, w codziennych rozmowach, wszyscy posługują się takimi utartymi zwrotami. Ich wprowadzenie do dialogów powoduje, że treść wydaje się naturalna i rzeczywiście mogła mieć miejsce poza powieścią.

Jednocześnie treść staje się ciekawsza. Pozwala poszerzyć horyzonty czytającemu, wprowadza go do świata, do którego czytelnik nie należy. Pozwala mu zajrzeć, jakby przez dziurkę od klucza, do grupy, która nie jest jego naturalną grupą.

Jak stosować stylizację środowiskową?


Stylizacja środowiskowa powinna być zamieszczana wyłącznie w dialogach. Raczej nie stosuje się jej we wstawkach narracyjnych, ponieważ tam jest zupełnie niepotrzebna. Jej zadaniem jest wyróżnienie postaci, nadanie im charakterystycznego rysu, a jest to możliwe za pomocą dialogów. Właśnie dlatego nie sprawdzi się w narracji.

Podsumowując, jest to język bohatera, na który wpływa przede wszystkim grupa społeczna, z której bohater pochodzi. Jednocześnie wyraża się przez to pewne cechy, które są wspólne wszystkim członkom grupy, posługującej się tym językiem.

Na następnej podstronie test!


strona:   - 1 -  - 2 - 

Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Jak napisać dobry reportaż?
2  Jak napisać dobrą charakterystykę?
3  Jak napisać dobry esej?



Streszczenia książek
Tagi: