Nauka i szkolnictwo
W epoce renesansu polskie szkolnictwo przeszło głęboką transformację, łącząc średniowieczne tradycje z nowoczesnymi prądami humanistycznymi. Akademia Krakowska przeżywała swój złoty wiek, kształcąc wybitnych myślicieli i naukowców, na czele z Mikołajem Kopernikiem. Równolegle rozwijały się innowacyjne gimnazja humanistyczne oraz nowoczesne kolegia jezuickie, które na stałe zmieniły krajobraz edukacyjny Rzeczypospolitej.
Spis treści
Złoty wiek Akademii Krakowskiej
Najważniejszą uczelnią w Polsce doby odrodzenia była Akademia Krakowska. Choć założono ją jeszcze w 1364 roku, to właśnie na przełomie XV i XVI wieku przeżywała swój największy rozkwit. Słynęła przede wszystkim z wydziału matematyczno-astronomicznego, który wykształcił Mikołaja Kopernika. W murach uczelni szybko zagościły idee humanizmuPrąd umysłowy renesansu stawiający w centrum zainteresowania człowieka, jego godność i rozwój, oparty na studiowaniu antyku., zainteresowanie kulturą włoską oraz filologią klasyczną.
Do Krakowa ściągali wybitni zagraniczni uczeni, tacy jak KallimachWłaściwie Filippo Buonaccorsi, włoski humanista, pisarz i dyplomata, który po ucieczce z Rzymu osiadł w Polsce i stał się doradcą królów., Konrad Celtis czy Jan Sommerfeld. W latach 40. XVI wieku polscy żacy coraz częściej zdobywali stypendia i wyruszali na studia do innych europejskich stolic. Wśród najwybitniejszych absolwentów krakowskiej uczelni znaleźli się pisarze, dyplomaci i politycy: Andrzej Frycz Modrzewski, Stanisław Hozjusz, Jan Dantyszek oraz Stanisław Kleryka.
Renesans to czas intensywnych podróży edukacyjnych. Polscy żacy, po ukończeniu Akademii Krakowskiej, masowo wyjeżdżali do Włoch (Padwa, Bolonia) lub Niemiec (Wittenberga), by kontynuować naukę i chłonąć najnowsze prądy umysłowe. Zjawisko to nazywano peregrinatio academica.
- 1364Akademia Krakowska
Założenie uczelni, która w renesansie stała się głównym ośrodkiem myśli humanistycznej w Polsce.
- 1544Uniwersytet w Królewcu
Powstanie silnego ośrodka protestanckiego, stanowiącego konkurencję dla Krakowa.
- 1564Kolegium w Braniewie
Otwarcie pierwszej szkoły jezuickiej na ziemiach polskich.
Nowy model edukacji – gimnazja i szkoły parafialne
Podstawę edukacji wciąż stanowiły szkoły parafialne. Była to potężna, odziedziczona po średniowieczu sieć placówek – pod koniec XV wieku działało ich na ziemiach polskich około trzech tysięcy. Prawdziwą rewolucją okazały się jednak gimnazja humanistyczne.
Te nowoczesne szkoły średnie uczyły przede wszystkim retoryki oraz języków klasycznych (łaciny i greki). W Polsce zaczęły powstawać w XVI wieku, często jako inicjatywy mieszczańskie lub protestanckie, stojące w opozycji do konserwatywnego programu Akademii Krakowskiej. Świetnym przykładem jest Akademia Lubrańskiego w Poznaniu, w której kształcił się wybitny poeta łaciński Klemens Janicki. Prężnie działały również gimnazja w Gdańsku i Toruniu.
Średniowieczna sieć placówek zapewniająca podstawową edukację najmłodszym.
Nowoczesne szkoły średnie uczące retoryki i języków antycznych (np. w Poznaniu i Gdańsku).
Katolickie szkoły łączące program humanistyczny z surową formacją religijną.
Ofensywa edukacyjna jezuitów
W połowie XVI wieku monopol Krakowa został przełamany. W Królewcu powstał uniwersytet protestancki, który szybko stał się silnym ośrodkiem naukowym i kulturalnym, przyciągającym różnowierców.
Odpowiedzią Kościoła katolickiego na reformacjęRuch religijny i społeczny w XVI-wiecznej Europie, zapoczątkowany przez Marcina Lutra, prowadzący do rozłamu w chrześcijaństwie. było sprowadzenie do Polski zakonu jezuitów. Rozpoczęli oni budowę własnej sieci szkół, która zdominowała późniejszą edukację w Rzeczypospolitej. Pierwsze kolegium jezuickie otwarto w Braniewie w 1564 roku. Placówki te oferowały darmową edukację na bardzo wysokim poziomie. Wychowankowie poznawali sztukę i literaturę antyczną, ale wszystko to odbywało się pod ścisłą kontrolą i w duchu potrydenckiego katolicyzmu.