Najważniejsze cytaty ze Sklepów cynamonowych

Egzaminatorzy oczekują nie tylko ogólnej wiedzy o klimacie prozy Schulza, ale też umiejętności pracy z tekstem. Pisarz nie buduje tradycyjnej fabuły. Tka sieć obrazów. To właśnie pojedyncze zdania i rozbudowane metafory niosą cały ciężar znaczeń. Poniższe cytaty pochodzą z najważniejszych opowiadań zbioru.

Ojciec i jego mityczna natura

Ojciec mój był osobliwym człowiekiem. Namiętność do rzeczy niewidzialnych i niematerialnych doprowadzała go do stanów graniczących z obłędem.

Narrator, Józef, charakteryzuje w ten sposób Jakuba już na początku cyklu. Ojciec nie jest zwykłym kupcem bławatnym. Staje się demiurgiemW filozofii starożytnej stwórca świata materialnego; u Schulza artysta kreujący własną rzeczywistość., filozofem materii ogarniętym obsesją tworzenia. Jakub funkcjonuje w codziennej rzeczywistości sklepu, ale jego myśl nieustannie wyrywa się w rejony niematerialne. W wypracowaniu ten fragment świetnie otwiera rozważania o figurze artysty-szaleńca.

Ojciec mój nigdy nie przestawał tworzyć teorii i systemów. Były to budowle z powietrza, fantomy systemów, a jednak miały swój wewnętrzny ład i swoją logikę.

Fragment pochodzi z opowiadania Ptaki. Jakub uosabia tu twórczą imaginację wymykającą się racjonalnym kryteriom użyteczności. Buduje systemy bez praktycznego zastosowania. Schulz pokazuje przez postać ojca, że wyobraźnia ma własną architekturę. To doskonały punkt wyjścia do analizy kreacjonizmuPogląd estetyczny, według którego artysta nie odtwarza rzeczywistości, lecz stwarza ją od nowa. w literaturze dwudziestolecia międzywojennego.

Traktat o manekinach – materia i demiurgia

Demiurgos nie miał monopolu na stwarzanie, stwarzanie jest przywilejem wszystkich duchów.

Zdanie to pada podczas nocnych wykładów Jakuba dla Adeli i służących. Ojciec ogłasza w nich swój manifest. Każda istota obdarzona wyobraźnią może kreować rzeczywistość. Bóg nie jest jedynym stwórcą. Schulz definiuje w ten sposób rolę artysty jako współtwórcy świata.

Materia nie zna żartów. Jest ona zawsze pełna tragicznej powagi.

Jakub rozwija koncepcję materii jako bytu o własnym życiu wewnętrznym. Schulz odwraca romantyczną hierarchię ducha nad materią. To, co fizyczne, wcale nie jest martwe ani niskie. Przesyca je egzystencjalna groza. Cytat idealnie pasuje do analizy motywu animizacjiNadawanie przedmiotom nieożywionym lub zjawiskom natury cech istot żywych. rzeczy.

Nie ma materii martwej – martwota jest tylko pozorem, za którym ukrywają się nieznane formy życia.

Fundament Schulzowskiej kosmologii. Każdy przedmiot w sklepie posiada utajone życie. Ta myśl wyjaśnia poetykę całego zbioru. Rzeczy pełzają, oddychają i wchodzą w relacje z ludźmi. Zdanie to mocno wspiera tezę o panpsychizmiePogląd filozoficzny zakładający, że cała materia we wszechświecie posiada duszę lub zdolność odczuwania. w prozie autora.

Przestrzeń – miasto, sklepy, labirynt

W głębi miasta, za rynkiem, za wieżą ratuszową, rozciągała się zapomniana dzielnica, do której nikt nie zaglądał.

Narrator opisuje topografięSzczegółowy opis rzeźby terenu lub układu przestrzennego miasta. Drohobycza w tytułowym opowiadaniu Sklepy cynamonowe. Miasto Schulza to mapa wyobraźni pełna zaułków i ślepych uliczek. Zapomniana dzielnica symbolizuje obszary świadomości niedostępne w dziennym trybie życia. Cytat ilustruje motyw labiryntu.

Sklepy cynamonowe otwarte były głęboko w nocy. Były to sklepy niezwykłe, pełne tajemniczych towarów.

Tytułowe sklepy funkcjonują jako próg między światem zwykłym a przestrzenią marzeń. Są otwarte tylko nocą. Dostęp mają do nich wyłącznie wtajemniczeni. Narrator nigdy ich ostatecznie nie odnajduje, co potęguje ich onirycznąKonwencja literacka polegająca na ukazywaniu rzeczywistości na wzór marzenia sennego. naturę.

Czas i dzieciństwo

Czas tych lat ma dwie warstwy: jedna – tkana z błękitu i złota, nieruchoma, uroczysta – i druga – gorączkowa, żywa, pełna szeptów i drgań.

Dzieciństwo ma podwójną naturę. Łączy mityczną wieczność z intensywnością pojedynczej chwili. Schulz nie traktuje dzieciństwa jako zwykłego etapu biografii. To odrębny wymiar ontologicznyDział filozofii zajmujący się teorią bytu, istotą istnienia i rzeczywistości.. Dojrzały człowiek traci do niego dostęp. Cytat przydaje się do rozważań o czasie subiektywnym, przeciwstawnym zegarowemu chronosowiW mitologii greckiej uosobienie czasu; tu: czas linearny, mierzalny zegarem..

Był to czas dziwny, dwuznaczny, podobny do ósmej godziny wieczornej, w ciągłym napięciu między dniem a nocą, rzeczywistością a snem.

Fragment z opowiadania Sierpień. Akcja od pierwszych stron tkwi w stanie zawieszenia. Rozgrywa się w strefie granicznej między jasnością a mrokiem. Ten opis zapowiada reguły rządzące całym zbiorem.

Wyobraźnia i twórczość

Rzeczywistość jest cienka jak papier i prześwieca przez nią każda fikcja.

Granica między tym, co realne, a tym, co wyobrażone, pozostaje umowna. Fikcja nie imituje rzeczywistości. Ona ją przebija i odsłania ukryte sensy. To zdanie stanowi fundament poetyki Schulza i mocny argument w tematach o funkcji literatury.

Geneza wszelkich rzeczy tkwi w sferze baśni i mitu.

Schulz ogłasza swój program mityzacji w eseju Mityzacja rzeczywistości. Każdy przedmiot i każda historia ma swój archetypPierwotny, niezmienny wzorzec postaci, zdarzenia lub motywu ukryty w ludzkiej podświadomości.. To tłumaczy, dlaczego ojciec urasta do rangi bóstwa. Cytat to klucz do analizy mitologizacji codzienności.

Adela i kobiecość

Adela wracała w świetliste poranki, jak Pomona z ognia dnia, wysypując z koszyka barwną urodę słońca.

Opis z opowiadania Sierpień. Schulz mitologizuje służącą, porównując ją do rzymskiej bogini owoców – PomonyRzymska bogini sadów, ogrodów i owoców.. Adela pełni wobec Jakuba rolę siły destrukcyjnej. Kpi z jego teorii. Przywołuje go do rzeczywistości samym tupnięciem nogi.

Ojciec nie mógł znieść jej wzroku. Trwożył się przed tym roześmianym spojrzeniem, w którym widział własną klęskę.

Relacja Jakuba i Adeli buduje ogromne napięcie. Demiurg tworzący własne kosmologie kapituluje przed twardym realizmem służącej. Schulz zderza kreacyjne szaleństwo z przyziemną, biologiczną siłą. Cytat świetnie ilustruje dynamikę władzy w rodzinie.

Jak cytować na maturze?

Praca z tekstem wymaga precyzji. Egzaminator ocenia umiejętność interpretacji, a nie tylko pamięciowe opanowanie lektury.

• Używaj cudzysłowów. Każdy dosłowny cytat musi być wyraźnie zaznaczony.
• Wskazuj źródło. Podaj tytuł opowiadania, z którego pochodzi fragment (np. „W opowiadaniu Sierpień Schulz pisze...”). Nie musisz znać numerów stron.
• Komentuj przywołane słowa. Wklejenie cytatu bez wyjaśnienia to błąd. Dopisz jedno lub dwa zdania tłumaczące, jak dany fragment udowadnia twoją tezę.
• Stosuj parafrazęSwobodna przeróbka tekstu, oddająca jego sens własnymi słowami.. Jeśli nie pamiętasz dokładnego brzmienia, opisz sens własnymi słowami (np. „Schulz przekonuje w Traktacie o manekinach, że...”). Uczciwe omówienie jest zawsze lepsze niż przekręcony cytat.