Dwanaście prac Herkulesa - czas i miejsce wydarzeń
Akcja opowiadań z cyklu „Dwanaście prac Herkulesa” toczy się w latach trzydziestych XX wieku. Słynny detektyw podróżuje po całej Europie, odwiedzając zarówno prawdziwe miasta, jak i wymyślone przez autorkę krainy. Rozwiązanie wszystkich dwunastu zagadek zajmuje mu łącznie około roku.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 3 min
Spis treści
Kiedy rozgrywają się wydarzenia?
Czas akcji to lata 30. XX wieku. W jednym z tekstów pada konkretna data: rok 1929. Każde śledztwo trwa od kilku do kilkunastu dni.
Herkules Poirot planuje wkrótce zakończyć swoją karierę. Właśnie dlatego daje sobie dokładnie rok na rozwiązanie dwunastu ostatnich, starannie wybranych spraw.
Lata 30. XX wieku to tak zwane dwudziestolecie międzywojenne. W tamtych czasach podróżowano głównie pociągami i statkami, a pilne wiadomości przesyłano za pomocą telegramów.
Londyn i angielska prowincja
Wszystko zaczyna się w londyńskim mieszkaniu detektywa. Wnętrze jest bardzo nowoczesne, pełne chromowanych mebli o kwadratowych kształtach. Idealnie pasuje to do zamiłowania Poirota do absolutnego porządku.
Wiele spraw zatrzymuje bohatera w stolicy Anglii. W „Lwie z Nemei” szuka zaginionych pekińczyków w bogatych domach i parku Kensington Gardens. Trafia też do biednej dzielnicy, gdzie odnajduje mieszkanie Amy Carnaby.
W „Stajniach Augiasza” odwiedza budynki rządowe i redakcję brukowcaGazeta szukająca tanich sensacji i plotek, często mijająca się z prawdą. „X-ray News”. Z kolei w „Pojmaniu Cerbera” jeździ zatłoczonym londyńskim metrem. Wysiada na stacji Piccadilly Circus i trafia do modnego klubu nocnego o nazwie „Piekło”, prowadzonego przez hrabinę Verę Rossakoff.
Poirot często wyjeżdża też na angielską wieś. W „Hydrze lernejskiej” odwiedza miejscowość Market Loughbrough, gdzie mieszka doktor Oldfield. W „Byku kreteńskim” bada sprawę w starej posiadłości Lyde Manor należącej do rodziny Chandlerów.
W „Klaczy Diomedesa” gości w Mertonshire oraz w anglo-indyjskim domu generała Granta. Z kolei w „Stadzie Geryona” jedzie do hrabstwa Devonshire. Bada tam nadmorską posiadłość, w której działa niebezpieczna sektaZamknięta grupa ludzi ślepo posłuszna swojemu przywódcy, często o charakterze religijnym. doktora Andersena.
Podróże po Europie i świecie
Sprawy często zmuszają detektywa do zagranicznych wyjazdów. W „Łani kerynejskiej” trafia do pensjonatuNiewielki dom wypoczynkowy, który oferuje noclegi i posiłki dla gości. „Czarny łabędź” w wiosce Hartly Dene. Szukając zaginionej dziewczyny, odwiedza Paryż, a potem włoską Pizę. Ślady prowadzą go aż do Szwajcarii.
Szwajcarskie góry to także miejsce akcji „Dzika z Erymantu”. Główne wydarzenia toczą się w odciętym od świata hotelu Rochers Neiges. Poza sezonem turystycznym jest tam bardzo pusto i mrocznie.
W „Ptakach stymfalijskich” Poirot trafia do hotelu nad jeziorem Stempka. Znajduje się on w HerzosłowacjiWymyślone przez autorkę państwo w Europie Środkowej, przypominające przedwojenną Słowację lub kraje bałkańskie.. W „Pasie Hipolity” wraca do Paryża. Bada tam sprawę w ekskluzywnej szkole prowadzonej przez panią Pope.
Najdalsze tropy pojawiają się w „Jabłkach Hesperyd”. Pewien potentat finansowyBardzo bogaty i wpływowy człowiek, który zarządza ogromnym majątkiem. zleca odnalezienie cennego kielicha. Ślady prowadzą do Australii i Stambułu.
Sam detektyw jedzie jednak do Liverpoolu, a potem na zachodnie wybrzeże Irlandii. Odwiedza tam stary klasztor położony niemal na końcu świata. Odkrywa, że kielich służy tam jako naczynie liturgiczne.
Prawda i fikcja w świecie Poirota
Agatha Christie chętnie łączyła prawdziwe miejsca z wymyślonymi. Londyn, Paryż czy Piza to realne miasta na mapie Europy.
Większość małych miejscowości, hoteli i nazw ulic to jednak czysta fikcja. Autorka wymyślała je, by mieć pełną swobodę w budowaniu zagadek kryminalnych.
Mieszanie prawdziwych miast z fikcyjnymi lokacjami to częsty zabieg w literaturze kryminalnej. Dzięki temu świat wydaje się realistyczny, ale pisarz nie musi martwić się o zgodność każdego szczegółu z prawdziwą mapą.