Współczesny heros – czy Herkules Poirot zasługuje na to miano? Rozprawka
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 3 min
Temat i teza
Temat: Współczesny heros – czy Herkules Poirot zasługuje na to miano?
Teza: Herkules Poirot nie walczy mieczem i nie pokonuje potworów, ale jest prawdziwym herosem, ponieważ pokonuje zło siłą rozumu i nieustępliwym dążeniem do sprawiedliwości.
Słowo „heros” kojarzy się zazwyczaj z mitycznym Herkulesem. Ten grecki półbóg własnymi rękami zabijał lwy i potwory. Agatha Christie w zbiorze opowiadańKrótki utwór pisany prozą, z prostą fabułą i niewielką liczbą bohaterów. „Dwanaście prac Herkulesa” nawiązała do tego mituStarożytna opowieść o bogach i bohaterach, która wyjaśniała ludziom zasady rządzące światem. w zupełnie inny sposób. Zamiast mięśni i broni dała swojemu bohaterowi, belgijskiemu detektywowi Herkulesowi Poirotowi, nieskazitelną logikę i dar dedukcjiLogiczne wnioskowanie, w którym od ogólnych śladów przechodzi się do konkretnego rozwiązania zagadki.. Uważam, że Poirot w pełni zasługuje na miano współczesnego herosa. Jego siła tkwi w charakterze i odwadze do walki ze złem.
Heroizm Poirota widać przede wszystkim w jego metodach walki z przestępcami. Mityczny Herkules mierzył się z bestiami zagrażającymi ludziom. Belgijski detektyw zmaga się ze zbrodniarzami, którzy ukrywają swoje czyny za pozorami normalnego życia. W opowiadaniu o lernejskiej hydrze Poirot demaskuje złośliwe plotki. Niszczyły one życie doktora Oldfielda i jego żony. Detektyw mógłby zignorować małomiasteczkowe gadanie, ale bierze sprawę w swoje ręce. Zbiera dowody i przywraca niewinnym ludziom dobre imię. Takie działanie wymaga ogromnej cierpliwości i odwagi do starcia się z całą lokalną społecznością.
W mitologii greckiej lernejska hydra była potworem o wielu głowach. Gdy odcięto jedną, na jej miejsce odrastały dwie kolejne. Dla Poirota taką hydrą są plotki, które mnożą się i niszczą ludzkie życie.
Niezłomność moralna to kolejna cecha, która wyróżnia głównego bohatera. Prawdziwy heros dąży do sprawiedliwości w każdej sytuacji. W historii nawiązującej do klaczy Diomedesa detektyw odkrywa uzależnienie córek generała Granta od narkotyków. Sprawa nie dotyczy morderstwa, a rodzina wygląda na szanowaną. Poirot doprowadza jednak do ujawnienia źródła problemu. Robi to, chociaż wiąże się to z publicznym skandalem. Agatha Christie pokazuje w ten sposób, że jej bohater traktuje każdą ludzką krzywdę bardzo poważnie. Ta bezkompromisowość zbliża go do starożytnego wojownika. Odpuszczenie winnym oznaczałoby przecież ostateczny triumf zła.
Belgijski detektyw różni się od swojego mitycznego pierwowzoru, co paradoksalnie czyni go jeszcze większym bohaterem. Starożytny Herkules często działał pod wpływem gniewu lub wykonywał rozkazy bogów olimpijskichW wierzeniach starożytnych Greków najważniejsi bogowie, którzy mieszkali na górze Olimp.. Poirot kieruje się wyłącznie własną wolą i poczuciem obowiązku. Jest już starszym człowiekiem i planuje przejść na emeryturę, aby hodować dynie. Mimo to wciąż wraca do pracy. Nie potrafi przejść obojętnie obok zbrodni. Jego słynne „szare komórki” to nie magiczny dar, lecz efekt lat ćwiczeń i dyscypliny. Współczesny heros nie musi być nieśmiertelny. Wystarczy, że konsekwentnie staje po stronie prawdy.
Herkules Poirot nosi imię herosa nieprzypadkowo. Autorka udowodniła, że prawdziwy heroizm jest możliwy w zwykłym świecie. Nie potrzeba do niego miecza ani tłumu wiwatującego na cześć zwycięzcy. Belgijski detektyw zasługuje na to miano, ponieważ każdym śledztwem potwierdza swoją wielkość. Dążenie do prawdy i sprawiedliwości wymaga pokory oraz rozumu, a to często trudniejsze zadanie niż pokonanie mitycznego potwora.