Dwanaście prac Herkulesa - znaczenie tytułu
Zbiór opowiadań Agathy Christie nawiązuje do słynnego greckiego mitu o dwunastu pracach herosa. Belgijski detektyw Herkules Poirot postanawia rozwiązać dwanaście wyjątkowych zagadek kryminalnych przed przejściem na emeryturę. Każda z tych spraw symbolicznie odpowiada jednemu z wyzwań, z którymi musiał zmierzyć się jego starożytny imiennik.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Nawiązanie do mitologii
Książka składa się z dwunastu opowiadań. Każde z nich nosi tytuł jednej z prac mitycznego Herkulesa. Autorka zastosowała tu aluzję literackąŚwiadome nawiązanie w tekście do innego, znanego dzieła, mitu lub wydarzenia historycznego.. Dzięki temu pokazała, że starożytne opowieści są wciąż aktualne.
Dawne schematy powtarzają się w zupełnie nowych sytuacjach. Współcześni autorzy chętnie z nich korzystają, nadając im nową formę.
Pomysł na zakończenie kariery
Głównym bohaterem jest belgijski detektyw Herkules Poirot. Zbliża się on do końca swojej zawodowej kariery. Pewnego dnia rozmawia o imionach ze swoim przyjacielem, doktorem Burtonem. Ten znawca literatury klasycznej inspiruje detektywa do niezwykłego wyzwania.
Poirot postanawia naśladować starożytnego herosa i wykonać własne dwanaście prac. Chce przyjmować tylko zlecenia, które go zainspirują. Mają to być sprawy wyjątkowe i symbolicznie powiązane z greckim mitem. Sam bohater mówi o tym w ten sposób:
Jeszcze raz należy wykonać dwanaście prac Herkulesa... współczesnego Herkulesa. Dowcipny koncept, a i zabawny! Zanim wycofa się ostatecznie, podejmie się dwunastu spraw, ni mniej, ni więcej. Powinny to być sprawy wybrane specjalnie pod kątem związku z dwunastoma pracami starożytnego Herkulesa. Tak, to będzie nie tylko zabawne... będzie to dzieło natchnione, ba – artystyczne.(...) Nie zamierzał zbyt wiernie naśladować swojego pierwowzoru. Obejdzie się bez kobiet, koszul Dejaniry... prace i tylko prace.
Poirot kontra mityczny heros
Poirot początkowo nie znał dobrze kultury antycznej. Po rozmowie z przyjacielem postanowił sprawdzić, kim dokładnie był jego imiennik. Lektura mocno go rozczarowała. Dla detektywa mityczny Herkules to jedynie wielki osiłek o małym rozumie i zbrodniczych skłonnościach.
Mityczny Herkules (Herakles) musiał wykonać dwanaście niezwykle trudnych prac jako karę za zabicie swojej rodziny w ataku szału. Wyróżniał się nadludzką siłą fizyczną, a nie sprytem.
Belgijski detektyw uważa się za kogoś znacznie lepszego od antycznego herosa. Odrzuca greckie ideały oparte na sile fizycznej. Według Poirota łączy ich tylko jeden cel. Obaj chcą uwolnić świat od chwastów, czyli od zła i przestępców.
Prace detektywa są dostosowane do możliwości współczesnego człowieka. Poirot rozwiązuje zagadki za pomocą intelektu, a nie mięśni. Mimo dystansu do mitologii, nadaje każdej swojej sprawie znaczenie bardzo podobne do starożytnego oryginału.