Czy wyobraźnia to dar, czy przekleństwo? Rozprawka na podstawie „Ani z Zielonego Wzgórza”
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 3 min
Temat i teza
Czy wyobraźnia to dar, czy przekleństwo? Rozważ to pytanie na podstawie powieści „Ania z Zielonego Wzgórza”.
Teza: Wyobraźnia Ani Shirley była przede wszystkim darem, który pomagał jej przetrwać trudne lata i budować relacje, choć czasami wpędzał dziewczynkę w kłopoty.
Wyobraźnia to cecha, bez której główna bohaterka powieściDłuższy utwór pisany prozą, z wieloma wątkami i bohaterami. Lucy Maud Montgomery po prostu nie mogłaby istnieć. Towarzyszy jej od pierwszych stron książki i od razu widać, że jest ogromną siłą. Fantazjowanie było dla Ani przede wszystkim ratunkiem i wspaniałym darem. Nie można jednak ukrywać, że ta sama cecha przysparzała jej wielu problemów.
Pierwszym argumentem jest to, że wyobraźnia pozwoliła Ani przetrwać trudne dzieciństwo. Zanim trafiła na Zielone Wzgórze, przez lata mieszkała u obcych ludzi i w sierocińcu. Nie miała zabawek ani przyjaciół, więc wymyśliła sobie powierniczkę. Widziała jej odbicie w szybie i rozmawiała z nią godzinami.
Dzięki temu dziewczynka nie popadła w rozpacz. Marzenia zastępowały jej prawdziwy dom. Kiedy jechała do Avonlea bryczką z Mateuszem, od razu zaczęła nadawać poetyckie nazwy drzewom i polom. Zwykła aleja kwitnących jabłoni stała się dla niej Białą Drogą Rozkoszy. Używała barwnych epitetówWyraz określający rzeczownik, najczęściej przymiotnik, który nadaje opisowi plastyczność., aby upiększyć szarą rzeczywistość.
Wyobraźnia pomagała jej także budować przyjaźń z Dianą Barry. Dziewczynki wspólnie wymyślały historie i tworzyły własny, tajny świat. Właśnie ta zabawa zbliżyła je do siebie bardziej niż cokolwiek innego. Ania potrafiła wciągnąć innych w swoje pomysły.
Gilbert Blythe również zapamiętał ją jako kogoś wyjątkowego. Zwrócił na nią uwagę nie tylko dlatego, że była zdolna. Zafascynowało go to, że myślała inaczej niż wszyscy. Jej bogaty świat wewnętrzny przyciągał rówieśnikówOsoba w tym samym lub bardzo zbliżonym wieku..
Z drugiej strony fantazja potrafiła Ani solidnie zaszkodzić. Najlepszym przykładem jest słynna historia z farbowaniem włosów. Dziewczynka tak bardzo marzyła o krukoczarnych pasmach, że dała się nabrać wędrownemu sprzedawcy. Skończyło się na tym, że jej włosy zrobiły się zielone i Maryla musiała je obciąć.
Podobnie było podczas odgrywania scenyCzęść utworu lub przedstawienia, w której występuje ten sam zestaw bohaterów w jednym miejscu. śmierci Elaine z wierszowanej opowieści. Ania wpłynęła na dziurawej tratwie na staw, który nazywała Jeziorem Lśniących Wód. Tratwa zaczęła tonąć, a przerażona dziewczynka musiała uczepić się pala mostu. Uratował ją Gilbert, ale ta przygoda mogła skończyć się tragicznie.
Poemat to dłuższy utwór wierszowany, który opowiada jakąś historię. Ania i jej przyjaciele uwielbiali odgrywać sceny z takich romantycznych dzieł.
Te wpadki pokazują, że wyobraźnia bez umiaru przynosi kłopoty. Jednak patrząc na całą historię Ani, trudno nazwać tę cechę przekleństwem. Dzięki niej sierota przeżyła trudne dzieciństwo i stała się osobą, która dostrzega piękno w zwykłych rzeczach. Ania to bohaterka dynamicznaPostać literacka, która zmienia się i dojrzewa w trakcie trwania akcji utworu., która z czasem nauczyła się panować nad swoimi marzeniami. Wyobraźnia była jej największym darem.