Lucy Maud Montgomery - biografia
Biografia Lucy Maud Montgomery ukazuje życie autorki jednej z najpopularniejszych serii młodzieżowych na świecie. Pisarka przez wiele lat zmagała się z problemami osobistymi, chorobą męża oraz wyczerpującymi procesami sądowymi z wydawcami. Mimo tych trudności stworzyła ponadczasowe powieści, które do dziś kształtują wyobraźnię kolejnych pokoleń czytelników.
Autor: Dorota Blednicka
Czas czytania: 5 min
Spis treści
Wczesne życie i edukacja
Lucy Maud Montgomery urodziła się 30 listopada 1874 roku w Kanadzie. Po wczesnej śmierci matki wychowywali ją surowi dziadkowie w miejscowości Cavendish. To właśnie ta malownicza okolica stała się pierwowzorem słynnego Zielonego Wzgórza. Przyszła pisarka zdobyła wykształcenie nauczycielskie. Pracowała w wiejskich szkołach, a każdą wolną chwilę poświęcała na pisanie wierszy i opowiadań.
Debiut i pierwsze dzieła
Prawdziwy przełom w jej życiu nastąpił w 1908 roku, gdy wydała „Anię z Zielonego Wzgórza”. Książka odniosła ogromny sukces, a czytelnicy domagali się kolejnych części. W 1916 roku ukazało się zbiorowe wydanie jej wierszy „The Watchman and other Poems”. Dzięki niemu zyskała jeszcze większe uznanie i podpisała umowę z nowym wydawnictwem Stokes.
Rok później wydała zbiór sześciu autobiograficznychOpowiadających o własnym życiu autora, jego wspomnieniach i doświadczeniach. opowiadań pod tytułem „The Alpine Path”. W tym samym czasie do księgarń trafił kolejny tom o rudej bohaterce, czyli „Wymarzony dom Ani”.
Dojrzałość twórcza
W styczniu 1920 roku w Bostonie rozpoczął się proces między pisarką a jej dawnym wydawnictwem PAGE. Maud chciała odzyskać prawa do cyklu o Ani i zakazać druku kolejnych wydań. Wygrała sprawę i otrzymała zaległy czek na 20 tysięcy dolarów. Wkrótce wydała „Dolinę Tęczy”.
Prawa autorskie to zbiór przepisów, które chronią twórcę. Dzięki nim tylko autor może decydować, kto i na jakich zasadach wydaje jego książki lub kręci na ich podstawie filmy.
Wydawnictwo PAGE nie dawało za wygraną. W marcu 1920 roku bez zgody autorki wydało zbiór „Pożegnanie z Avonlea”. Maud ponownie wniosła sprawę do sądu. Konflikt zaostrzył się w czerwcu, gdy pierwsza część przygód Ani doczekała się ekranizacjiPrzeniesienia książki na ekran kinowy lub telewizyjny w formie filmu.. Wydawnictwo zarobiło na tym 40 tysięcy dolarów, a pisarka nie dostała ani grosza.
We wrześniu adwokat wydawnictwa oskarżył ją o zniesławienie. Wniosek odrzucono, ale firma odwołała się do Sądu Najwyższego. Ten wyczerpujący proces trwał aż dziewięć lat. Ostatecznie 17 października 1928 roku Maud wygrała kolejny etap sporu i odzyskała zaległe honorarium.
Proces o zniesławienie to sprawa sądowa, w której ktoś oskarża drugą osobę o publiczne rozsiewanie kłamstw psujących jego reputację.
Mimo problemów prawnych autorka intensywnie pracowała. W grudniu 1920 roku zaczęła pisać „Emilkę z Księżycowego Nowiu”. Uważała ją za swoją najlepszą powieść. Książka ukazała się w sierpniu 1923 roku. W kolejnych latach tworzyła następne tomy o Emilce oraz zupełnie nowe historie, takie jak „Błękitny Zamek” czy „Pat ze Srebrnego Gaju”. W 1927 roku pracowała nad „Czarami Marigold”, ale wydawca początkowo odrzucił tekst jako mało interesujący.
Życie prywatne pisarki było pełne trosk. Jej mąż, pastor Ewan Macdonald, cierpiał na poważne problemy nerwowe. Wiosną 1926 roku miał silny atak melancholiiDawna nazwa depresji, objawiająca się głębokim smutkiem, apatią i brakiem chęci do życia.. Sytuacji nie poprawiały kłopoty z prawem. W czerwcu 1921 roku Ewan spowodował wypadek samochodowy. Poszkodowany Marschall Pickening wytoczył mu proces, który Macdonaldowie przegrali.
W 1933 roku syn pisarki, Stuart, rozpoczął studia medyczne w Toronto. Jej starszy syn, Chester, wziął potajemny ślub z Luellą Reid. Rok później na świat przyszła pierwsza wnuczka Maud. W tym samym czasie Ewan trafił na kilka tygodni do sanatoriumOśrodek leczniczy, często położony w uzdrowisku, przeznaczony dla osób przewlekle chorych.. Te wydarzenia mocno odbiły się na zdrowiu autorki. W dniu swoich sześćdziesiątych urodzin ukończyła drugi tom powieści o Pat: „Miłość Pat”.
W 1935 roku mąż pisarki złożył dymisjęOficjalną rezygnację z zajmowanego stanowiska lub funkcji. i przeszedł na emeryturę. Za zarobione pieniądze Maud kupiła dom w Toronto, do którego wkrótce się przeprowadzili. Tam napisała „Anię z Szumiących Topoli” oraz „Janę ze Wzgórza Latarni”. W 1937 roku małżeństwo jej syna Chestera rozpadło się. Kolejny atak depresji u męża na pewien czas uniemożliwił jej pracę. Dopiero rok później ukończyła „Anię ze Złotego Brzegu”.
W 1939 roku wytwórnia Twentieth Century-Fox kupiła wyłączność na ekranizację „Ani z Szumiących Topoli”. 30 czerwca pisarka dokonała ostatniego wpisu do pamiętnika, który prowadziła od kilkudziesięciu lat. Jej synowie osiągnęli sukces zawodowy – Chester skończył kurs prawniczy, a Stuart studia medyczne. Latem Maud po raz ostatni pojechała na Wyspę Księcia Edwarda.
Kontekst historyczny
Twórczość Montgomery przypada na bardzo burzliwy okres w historii. Autorka przeżyła dwie wojny światowe. Echa pierwszej z nich wyraźnie widać w powieści „Rilla ze Złotego Brzegu”. Była to epoka, w której kobiety rzadko robiły karierę zawodową i rzadko decydowały o własnych finansach. Maud przełamała ten schemat. Utrzymywała rodzinę z pisania i odważnie walczyła o swoje prawa w sądach.
Spuścizna i znaczenie
W październiku 1936 roku pisarka odwiedziła Wyspę Księcia EdwardaNiewielką prowincję w Kanadzie, w której toczy się akcja większości książek autorki.. Rozmawiała tam o utworzeniu w Cavendish parku narodowego z Zielonym Wzgórzem jako główną atrakcją. Dziś to miejsce odwiedzają tłumy turystów z całego świata, a jej książki wciąż cieszą się ogromną popularnością.
Ostatnie lata życia autorki były bardzo trudne. W 1940 roku przeszła załamanie psychiczne. Martwiła się o synów i postępującą chorobę męża, który wyjechał na leczenie na Florydę. Zaczęła pisać drugi tom powieści o Janie, ale nigdy go nie ukończyła. Zmarła 24 kwietnia 1942 roku. Została pochowana w ukochanym Cavendish.