Wartości artystyczne „Ani z Zielonego Wzgórza”
Powieść Lucy Maud Montgomery z 1908 roku zawdzięcza swój sukces prostej, ale wciągającej fabule oraz barwnemu językowi. Historia osieroconej dziewczynki łączy w sobie humor, wzruszenie i plastyczne opisy kanadyjskiej przyrody. Książka do dziś zachwyca świetnie napisanymi postaciami, które przechodzą głęboką wewnętrzną przemianę.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Trudne początki i wielki sukces
Lucy Maud Montgomery wydała swoją najsłynniejszą książkę w 1908 roku. Wcześniej rękopis odrzuciło aż pięć różnych wydawnictw. Dopiero bostońska firma PAGE poznała się na tej historii i poprosiła o kolejne części.
Fabuła opowiada o jedenastoletniej sierocie. Ania Shirley przez pomyłkę trafia na Zielone Wzgórze. Maryla i Mateusz Cuthbertowie chcieli adoptować chłopca do pomocy w gospodarstwie.
„Ania z Zielonego Wzgórza” to powieść obyczajowa. Oznacza to, że skupia się na codziennym życiu, relacjach międzyludzkich i problemach zwykłych ludzi.
Z czasem starsze rodzeństwo pokochało rudowłosą gadułę. Książka szybko stała się światowym hitem. Słynny pisarz był nią zachwycony.
Mark Twain nazwał Anię Shirley najukochańszym dzieckiem literackim od czasów Alicji z Krainy Czarów.
Akcja i sposób opowiadania
Książka wciąga czytelnika od pierwszych stron. Akcja toczy się szybko i obejmuje kilka lat z życia dorastającej dziewczynki. Wydarzenia są pełne niespodziewanych zwrotów.
W książce występuje narrator wszechwiedzącyOsoba opowiadająca, która wie wszystko o bohaterach, ich myślach i ukrytych uczuciach.. Autorka stosuje jednak ciekawy zabieg. Często patrzy na świat oczami samej Ani.
Dzięki temu czytelnik lepiej rozumie emocje głównej bohaterki. To właśnie z jej perspektywy poznajemy zachwycające opisy przyrody. Narrator skupia się wtedy na odczuciach dziewczynki.
Prawdziwi i wiarygodni bohaterowie
Pisarka stworzyła bardzo realistyczne postacie. Ania zmienia się z lekkomyślnego dziecka w mądrą i odpowiedzialną pannę. Przemianę przechodzą też jej opiekunowie.
Surowa Maryla i nieśmiały Mateusz otwierają swoje serca. To świetny przykład bohaterów dynamicznychPostać literacka, która zmienia swój charakter i zachowanie pod wpływem wydarzeń.. Ich spokojne życie całkowicie odmienia się po przybyciu sieroty.
Nikt w tej powieści nie jest idealny. Każdy ma wady, słabości i popełnia błędy. Właśnie dlatego postacie wydają się nam tak bliskie i prawdziwe.
Język, przyroda i humor
Język powieści jest prosty, ale bardzo obrazowy. Montgomery słynie z pięknych opisów przyrody. Oddaje piękno świata za pomocą barw i dźwięków.
Autorka używa wielu epitetówBarwny przymiotnik określający rzeczownik, np. "szmaragdowa trawa" lub "lśniące jezioro".. Często stosuje też uosobieniaNadanie przedmiotom, zwierzętom lub roślinom cech ludzkich.. Dzięki temu drzewa i kwiaty na Zielonym Wzgórzu wydają się żyć własnym życiem.
Język bohaterek różni się od siebie. Ania używa podniosłych, poetyckich słów, a Maryla mówi krótko, surowo i bardzo konkretnie.
Ważnym elementem książki jest humor. Zabawne pomyłki Ani potrafią rozśmieszyć do łez. Zaraz potem autorka serwuje sceny pełne głębokiego wzruszenia.