Opisz wygląd zewnętrzny Marcina Borowicza z powieści Syzyfowe prace
Wygląd Marcina Borowicza zmienia się wraz z jego dorastaniem na kartach powieści Stefana Żeromskiego. Początkowo poznajemy go jako ośmioletniego, dobrze zbudowanego chłopca w drodze do wiejskiej szkoły w Owczarach. Z czasem bohater zrzuca dziecięce ubrania i nabiera cech młodego mężczyzny, rozpoczynając naukę w gimnazjum w Klerykowie.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Pierwsze wrażenie – ośmiolatek w drodze do Owczar
Marcina Borowicza poznajemy w momencie, gdy jedzie z rodzicami do szkoły początkowej w Owczarach. Stefan Żeromski opisuje go jako chłopca dużego, tęgiego i dobrze zbudowanego jak na swój wiek.
Marcin ma czarne, błyszczące oczy ukryte pod gęstymi brwiami. Jego włosy są krótko przystrzyżone na tak zwanego jeża. Z twarzy chłopca bije mądrość i sympatia.
Duży, tęgi i muskularny chłopak ośmioletni, z twarzą nie tyle piękną, ile rozumną i miłą. Oczy ma czarne, połyskliwe, w cieniu gęstych brwi ukryte. Włosy krótko przystrzyżone „na jeża” okrywa barankowa czapka wciśnięta aż na uszy.
Ubiór małego Marcina
Rodzice bardzo dbają o wygląd swojego jedynaka. W drodze do szkoły chłopiec ma na sobie odświętny, zimowy strój. Nosi ciepłą czapkę z baraniego futra wciśniętą głęboko na uszy oraz grube, wełniane rękawiczki.
Jego głównym okryciem jest zgrabna bekieszaZimowe męskie okrycie wierzchnie, często podszyte futrem, popularne w dawnej Polsce. z futrzanym kołnierzem. Taki ubiór pokazuje, że rodzina Borowiczów troszczy się o syna i dba o jego komfort.
Sposób, w jaki narrator (czyli osoba opowiadająca historię) opisuje ubranie Marcina, od razu zdradza nam jego pochodzenie. Borowicz to syn szlachcica, dlatego nosi tradycyjne, solidne stroje z dobrych materiałów.
Dorastanie i zmiana wyglądu w Klerykowie
Z biegiem lat Marcin rośnie i mężnieje. Kiedy trafia do klasy wstępnejDawny odpowiednik dzisiejszej zerówki, przygotowujący dzieci do nauki w prawdziwym gimnazjum. w Klerykowie, jego wygląd całkowicie się zmienia. Przestaje przypominać małego chłopca, a zaczyna wyglądać jak prawdziwy nastolatek.
Największa zmiana dotyczy jego garderoby. Dziecięce ubrania zostają zastąpione przez strój dorastającego ucznia.
Zdjęto mu nareszcie sznurowane trzewiki i pończochy, odziano w rzeczywiste spodnie, sięgające aż do samych obcasów nowych kamaszków z gumami.
Długie spodnie i dorosłe buty symbolizują koniec beztroskiego dzieciństwa. Marcin wkracza w nowy, znacznie trudniejszy etap życia z dala od rodzinnego domu.