Iłarion Stiepanycz Ozierskij
Iłarion Stiepanycz Ozierskij to nauczyciel języka rosyjskiego w gimnazjum w Klerykowie. Mężczyzna jest niezwykle wykształcony, ale zupełnie nie radzi sobie z uczniami, którzy jawnie go lekceważą. Jego niezdarność i roztargnienie sprawiają, że staje się obiektem drwin ze strony młodzieży.
Autor: Dorota Blednicka
Czas czytania: 2 min
Wygląd i zachowanie
Ozierskij wyróżnia się bardzo niezdarnym wyglądem. Stefan Żeromski opisuje go w powieści w dość komiczny sposób:
„tłusty basałyk z czaszką nagą jak kolano, z policzkami obwisłymi, zadartym nosem i oczami śledzia. Wielki brzuch dźwiga na krótkich nogach, które w sposób najzabawniejszy plączą się pod tym ciężarem. Nigdy nie omija żadnej kałuży i zawsze chadza unurzany w błocie do kostek. Jego frak wiecznie jest wysmarowany kredą, a guziki pomalowane atramentem przez wdzięcznych wychowanków”.
Nauczyciel nosi frakElegancki męski strój wieczorowy z długimi połami z tyłu. W XIX wieku noszony często przez urzędników i nauczycieli., który uczniowie celowo brudzą. Mężczyzna zupełnie nie zwraca uwagi na swój strój ani na to, gdzie stawia kroki.
Brak autorytetu na lekcjach
Jako pedagog Ozierskij ponosi całkowitą klęskę. Nie ma żadnej władzy nad gimnazjalistami, a na jego lekcjach panuje ogromny hałas. Uczniowie odrabiają zadania z innych przedmiotów, głośno rozmawiają po polsku i dzwonią dzwoneczkami.
Nauczyciel panicznie boi się zwrócić im uwagę. Największy strach budzą w nim lekcje w starszych klasach. Ozierskij próbuje prowadzić wykład, ale przypomina wtedy szaleńca, który mówi sam do siebie.
Kiedy rzadko próbuje uspokoić młodzież, kończy się to bójkami. Wtedy do akcji wkracza inspektorUrzędnik szkolny, który kontrolował pracę nauczycieli i zachowanie uczniów. W zaborze rosyjskim pilnował też rusyfikacji., który upomina niezdarnego nauczyciela.
W czasach zaborów lekcje języka rosyjskiego były narzędziem rusyfikacji. Władze carskie zmuszały polskie dzieci do nauki tego języka, aby zniszczyć ich poczucie narodowe. Słabość Ozierskiego sprawiała, że na jego lekcjach ten plan zupełnie nie działał.
Wykształcenie i roztargnienie
Mimo braku talentu do nauczania, Ozierskij jest człowiekiem bardzo wykształconym. Zna kilka języków obcych i doskonale orientuje się w literaturze. Szczególnie ceni twórczość rosyjskich pisarzy, takich jak Aleksander Puszkin i Nikołaj Gogol.
W ósmej klasie potrafi pięknie i z pasją tłumaczyć ich poezję. Jego ogromna wiedza idzie jednak w parze ze skrajnym roztargnieniem.
Nauczyciel potrafi zgubić się na ulicach Klerykowa i nie umie samodzielnie trafić do własnego domu. Często prosi przypadkowo spotkanych chłopców, aby odprowadzili go pod same drzwi.