Motyw podróży w „W pustyni i w puszczy”
Przymusowa wędrówka Stasia Tarkowskiego i Nel Rawlison przez Afrykę zmienia ich beztroskie dzieciństwo w walkę o przetrwanie. Trasa od Egiptu aż po wschodnie wybrzeże kontynentu zmusza młodego chłopca do podejmowania dorosłych decyzji. Pokonanie pustyni i dżungli staje się dla bohaterów surową szkołą charakteru oraz odpowiedzialności za drugiego człowieka.
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Motyw w skrócie
W powieści Henryka Sienkiewicza podróż nie jest dobrowolną wycieczką. Staś i Nel zostają porwani przez mahdzistówWyznawcy Mahdiego, przywódcy powstania w Sudanie przeciwko rządom egipskim i brytyjskim.. Dzieci muszą przemierzyć tysiące kilometrów przez dziką Afrykę.
Ta długa i niebezpieczna droga całkowicie zmienia ich życie. Zwykli uczniowie stają się podróżnikami, którzy każdego dnia walczą o wodę, jedzenie i bezpieczeństwo.
Jak motyw się przejawia?
Przeprawa przez pustynię
Na początku wędrówki porywacze, Idrys i Gebhr, pędzą na wielbłądach przez spaloną słońcem Saharę. Upał, brak wody i wyczerpanie to największe zagrożenia na tym etapie.
Staś po raz pierwszy musi zaopiekować się słabszą Nel. Chłopiec oddaje jej ostatnie krople wody i chroni przed gniewem okrutnych strażników.
Spotkanie z lwem i odzyskanie wolności
Przełomowy moment podróży następuje w wąwozie, gdy drogę zagradza im potężny drapieżnik. Porywacze wpadają w panikę i dają Stasiowi do rąk sztucerRodzaj lekkiej, poręcznej broni palnej używanej do polowań..
Czternastolatek zabija lwa, a następnie strzela do swoich oprawców. Od tej chwili dzieci są wolne, ale muszą samodzielnie przetrwać w sercu afrykańskiej dżungli.
W literaturze taki moment nazywamy punktem kulminacyjnym. To chwila największego napięcia, po której losy bohaterów całkowicie się zmieniają.
Organizacja życia w puszczy
W dalszej drodze do uciekinierów dołączają młodzi Afrykanie – Kali i Mea. Wędrówka przez nieznane tereny zmusza chłopca do roli przywódcy małego obozu.
Staś poluje, buduje bezpieczne schronienia w wielkim baobabie i leczy Nel z niebezpiecznej febry. Każdy kolejny dzień w drodze uczy go nowych umiejętności i radzenia sobie z dziką przyrodą.
Funkcja motywu
Przymusowa wędrówka służy pokazaniu procesu szybkiego dojrzewania. Sienkiewicz udowadnia, że skrajnie trudne warunki potrafią wydobyć z człowieka największe pokłady odwagi.
Bohater wyrusza w drogę jako chłopiec, a kończy ją jako dojrzały i odpowiedzialny mężczyzna. Podróż hartuje charakter i uczy szacunku do potęgi natury.