Opracowanie

Ekranizacje W pustyni i w puszczy

Powieść Henryka Sienkiewicza doczekała się dwóch wielkich ekranizacji kinowych. Pierwszą z nich wyreżyserował w 1973 roku Władysław Ślesicki, a drugą stworzył w 2001 roku Gavin Hood. Obie produkcje przyciągnęły do kin miliony widzów i wypromowały młodych aktorów grających Stasia i Nel.

Autor: Karolina Marlęga Czas czytania: 3 min
Spis treści
  1. Pierwsza ekranizacja – wielki hit z 1973 roku
  2. Nowe spojrzenie na losy Stasia i Nel

Pierwsza ekranizacja – wielki hit z 1973 roku

Pierwszej ekranizacjiPrzeniesienie na ekran kinowy lub telewizyjny fabuły książki. powieści podjął się reżyser Władysław Ślesicki. Jego superprodukcja trafiła do kin jesienią 1973 roku i z miejsca stała się wielkim hitem. Widzowie nucili piosenkę ze ścieżki dźwiękowej zatytułowaną „Gwiazda dnia” (ze słowami „Najjaśniejsza z jasnych gwiazd”), którą wykonywał zespół 2+1.

W obsadzie znalazło się tylko czterech zawodowych aktorów. Byli to: Stanisław Jasiukiewicz (ojciec Stasia), Edmund Fetting (ojciec Nel), Zygmunt Hobot (Grek Kaliopuli) oraz Zygmunt Maciejewski (Linde). Twórcy zorganizowali ogromny casting na role dziecięce. Zgłosiło się na niego około 30 tysięcy chętnych.

Ostatecznie Stasia zagrał Tomasz Mędrzak, a Nel – Monika Rosca. Dzieci z dnia na dzień zyskały ogromną sławę.

Ja i Tomek w ciągu kilku dni staliśmy się gwiazdami. Ludzie nie dawali nam przejść na ulicy, prosili o autografy i wspólne zdjęcia. Dniami i nocami stukali do drzwi naszych mieszkań, a telefon dzwonił non stop. Dostawałam codziennie sterty listów z wyznaniami miłosnymi, mimo że miałam tylko 12 lat. Nieznajomi ludzie zapraszali nas na wakacje w najpiękniejsze regiony kraju. Aż dziw, jak to wszystko przetrzymałam.

Reżyser postanowił nieco unowocześnić historię. W jego filmie brakuje pochwał dla angielskich kolonizatorówLudzie z państw europejskich, którzy podbijali inne kontynenty i narzucali tam swoją władzę., które często pojawiają się w książce Sienkiewicza. W jednej ze scen pada ważne zdanie o rdzennych mieszkańcach Afryki: „Oni są przecież u siebie”. To świetnie pokazuje różnicę między poglądami reżysera a pisarza, który tworzył sto lat wcześniej.

Dobrze wiedzieć
Książka Sienkiewicza powstała w czasach, gdy państwa europejskie dzieliły między siebie Afrykę. Pisarz patrzył na ten kontynent oczami ówczesnych Europejczyków, co reżyser filmu z 1973 roku starał się złagodzić.

Film odniósł gigantyczny sukces kasowy. W ciągu dwóch pierwszych tygodni od premiery obejrzały go ponad dwa miliony widzów. Po miesiącu ta liczba wzrosła do trzech i pół miliona.

Nowe spojrzenie na losy Stasia i Nel

W 2000 roku reżyser Maciej Dutkiewicz postanowił przypomnieć tę historię nowemu pokoleniu. Z powodu choroby musiał jednak zrezygnować z pracy. Zastąpił go południowoafrykański twórca Gavin Hood.

Podobnie jak przed laty, zorganizowano wielkie poszukiwania odtwórców głównych ról. Tym razem Stasia zagrał Adam Fidusiewicz, a małą Nel – Karolina Sawka. Na ekranie towarzyszyli im znani i doświadczeni aktorzy.

Artur Żmijewski wcielił się we Władysława Tarkowskiego, a Andrzej Strzelecki w pana Rawlisona. Wystąpili także Krzysztof Kowalewski, Krzysztof Kolberger i Agnieszka Pilaszewska. Zdjęcia do nowej wersji kręcono głównie w RPARepublika Południowej Afryki, państwo leżące na samym południu kontynentu afrykańskiego..

Premiera filmu odbyła się w marcu 2001 roku. Twórcy liczyli na ogromną widownię, bo aż 17 milionów Polaków deklarowało chęć obejrzenia obrazu. Ostatecznie film nie przyciągnął aż tak wielkich tłumów do kin. Widzowie i krytycy często oceniają, że pierwsza wersja z 1973 roku była lepsza pod względem artystycznym.

W pustyni i w puszczy · 10 kroków do poznania lektury