Charakterystyka Józefa Papkina

Wizytówka bohatera

• Imię i nazwisko: Józef Papkin.
• Status społeczny: zubożały szlachcic bez własnego majątku.
• Miejsce zamieszkania: zamek Cześnika Raptusiewicza (żyje na jego koszt).
• Rola w utworze: posłaniec Cześnika i główne źródło humoru w sztuce.

Wygląd i cechy zewnętrzne

Papkin ubiera się w sposób przerysowany, co ma ukryć jego biedę. Nosi krótkie spodnie w stylu francuskim, a u boku przypina wielką szablę, którą dumnie nazywa Artemizą. Zawsze ma przy sobie angielską gitarę, na której brzdąka, by zaimponować kobietom. Jego wygląd budzi śmiech i od razu zdradza, że bohater lubi udawać kogoś ważniejszego, niż jest w rzeczywistości.

Portret psychologiczny

Chwalipięta i kłamca

Papkin bez przerwy opowiada o swoich zmyślonych wyczynach wojennych. Twierdzi, że pokonał tysiące wrogów i jest postrachem całego świata. Nikt w zamku nie wierzy w te bajki.

Kiedy Wacław dobrowolnie oddaje się w niewolę, Papkin przypisuje sobie to zwycięstwo. Głośno żąda za nie pochwał i podziwu. Kłamstwo przychodzi mu z ogromną łatwością.

Tchórzostwo skryte za brawurą

Na pokaz bohater zgrywa nieustraszonego rycerza. W rzeczywistości boi się własnego cienia. Kiedy Cześnik wysyła go z wyzwaniem na pojedynek do Rejenta, Papkin trzęsie się ze strachu.

Podczas wizyty we wrogiej części zamku jest przerażony. Po powrocie panikuje, wierząc, że Rejent otruł go winem. Pisze wtedy swój słynny, komiczny testamentDokument, w którym człowiek zapisuje, co ma się stać z jego majątkiem po śmierci., w którym rozdaje przedmioty bez żadnej wartości.

Chciwość i brak honoru

Szlachcic nie ma ani grosza, dlatego wszędzie szuka okazji do zarobku. Próbuje wyciągnąć od Wacława łapówkęPieniądze lub prezent wręczane komuś nielegalnie w zamian za przysługę. za rzekome uwolnienie. Pieniądze są dla niego ważniejsze niż duma.

Jego zaloty do Podstoliny również wynikają z chęci zdobycia jej majątku. Kiedy kobieta żąda od niego schwytania krokodyla jako dowodu miłości, Papkin szybko traci zapał do ożenku.

Kwiecisty język

Sposób mówienia Papkina to jego znak rozpoznawczy. Używa bardzo trudnych, wzniosłych słów do opisywania zwykłych spraw. Często wplata w swoje wypowiedzi neologizmyNowe słowa wymyślone przez autora, które wcześniej nie istniały w języku. i długie porównania.

Ten sztuczny, napuszony styl ostro kontrastuje z jego tchórzostwem. Papkin mówi jak wielki bohater dawnych eposów, a zachowuje się jak zwykły tchórz.

Ewolucja bohatera

Józef Papkin nie przechodzi żadnej wewnętrznej przemiany. Przez całą akcję "Zemsty" pozostaje tym samym kłamliwym i tchórzliwym gadułą. Nawet gdy jego plany kończą się porażką, bohater nie wyciąga z tego wniosków.

Brak ewolucji jest celowym zabiegiem autora. Fredro stworzył tę postać jako niezmienny typ ludzki, który ma po prostu bawić widzów i napędzać komiczne sytuacje.

Ocena postaci

Dla współczesnego czytelnika Papkin to przede wszystkim mistrzowska satyraUtwór lub jego fragment, który ośmiesza ludzkie wady, obyczaje lub instytucje.. Fredro wyśmiewa przez niego wady dawnej szlachty: pychę, lenistwo i życie na cudzy koszt.

Choć bohater ma wiele negatywnych cech, trudno go nie lubić. Jego nieporadność i barwny język sprawiają, że budzi w nas raczej uśmiech politowania niż prawdziwą złość. To właśnie on nadaje "Zemście" wyjątkowy, radosny charakter.