Jak się czuła Balladyna po zabiciu Aliny?
Balladyna tuż po zamordowaniu siostry odczuwa krótki strach, ale szybko zagłusza wyrzuty sumienia. Zbrodnia staje się dla niej tylko krokiem do zdobycia władzy i bogactwa. Mimo to pamięć o czynie prześladuje bohaterkę aż do tragicznego końca, gdy jako królowa sama wydaje na siebie wyrok.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Pierwsze chwile po zbrodni
Zaraz po zabiciu Aliny Balladyna jest przez chwilę przerażona. Patrzy na swoje dłonie i nie może uwierzyć w to, co się stało. Wypowiada wtedy słowa:
Co moje / Ręce zrobiły?... O!...
Szok mija jednak bardzo szybko. Dziewczyna wraca na miejsce zbrodni, aby zabrać porzucony nóż. Kiedy GoplanaNimfa wodna i królowa jeziora Gopło, postać fantastyczna w dramacie. przemawia do niej głosem zamordowanej siostry, Balladyna odpowiada z zimną krwią:
(...) rozum już przywyknął / Do twojej śmierci.
Bohaterka traktuje morderstwo jako drobną przeszkodę na drodze do lepszego życia. Nie czuje prawdziwej skruchy.
Znaki i wyrzuty sumienia
Choć Balladyna próbuje zapomnieć o Alinie, przeszłość ciągle do niej wraca. Natura i siły nadprzyrodzone przypominają jej o okrutnym czynie.
W dramacie romantycznym przyroda często reaguje na ludzkie zbrodnie. Natura wymierza sprawiedliwość, gdy brakuje jej w ludzkim świecie.
Bohaterkę dręczą kolejne niepokojące zdarzenia:
- Na jej czole pojawia się krwawe znamię, którego nie da się zmyć.
- Matka opowiada jej swój przerażający sen o zaginionej córce.
- Pustelnik proponuje wskrzeszenie Aliny, ale Balladyna stanowczo odmawia.
- Podczas wielkiej uczty na zamku słyszy pieśń o zbrodni i malinach.
- W czasie tej samej uczty ukazuje się jej milczący duch siostry.
Z każdym takim wydarzeniem przerażenie Balladyny rośnie. Kobieta mdleje na samą myśl, że prawda o morderstwie wyjdzie na jaw.
Sąd i kara
Pod koniec utworu Balladyna zostaje królową i musi osądzić zbrodniarzy. Podczas procesu FilonPasterz, który odnalazł ciało Aliny i zakochał się w martwej dziewczynie. przynosi dzban malin i żąda kary dla mordercy.
W roli sędziego bohaterka odzyskuje pozorny spokój. Musi jednak wydać sprawiedliwy wyrok. Zgodnie z prawem trzykrotnie skazuje winnego na śmierć, czyli samą siebie. Chwilę później ginie rażona piorunem. Sprawiedliwości staje się zadość.