Balladyna - charakterystyka (pochodzenie, postępowanie, ocena)
Balladyna to główna i tytułowa bohaterka dramatu Juliusza Słowackiego. Dziewczyna pochodzi z ubogiej wiejskiej rodziny, ale za wszelką cenę pragnie zdobyć władzę i bogactwo. Jej chorobliwa ambicja prowadzi do serii okrutnych zbrodni, które ostatecznie kończą się dla niej surową karą.
Spis treści
Wygląd i pochodzenie
Balladyna mieszka z matką wdową i młodszą siostrą Aliną w skromnej chacie nad jeziorem Gopło. Akcja toczy się w legendarnych czasach przed powstaniem państwa polskiego. Rządzi wtedy Popiel IIILegendarny władca, który w dramacie został pozbawiony tronu przez swojego brata..
Bohaterka wyróżnia się niezwykłą urodą. Słowacki opisuje ją jako dziewczynę o jasnej, nieskazitelnej cerze. Ma czarne oczy i ciemne włosy. W tekście padają określenia: „ta z alabastrów” oraz „ma pod rzęsą węgle”.
Cechy charakteru
Od pierwszych stron widać, że Balladyna jest osobą próżną i zapatrzoną w siebie. Unika domowych obowiązków. Traktuje matkę i siostrę z wyższością.
To postać niezwykle dynamiczna. Jej charakter zmienia się wraz z rozwojem wydarzeń. Z leniwej wiejskiej dziewczyny szybko staje się bezwzględną morderczynią. Cechuje ją ogromny spryt, egoizm i chorobliwa ambicja. Zrobi wszystko, aby wyrwać się z biedy.
Balladyna to dramat, czyli utwór przeznaczony do wystawiania na scenie. Składa się z tekstów głównych (dialogów) i pobocznych (didaskaliów).
Postępowanie i zbrodnie
Żądza władzy popycha Balladynę do najgorszych czynów. Z zimną krwią zabija Alinę podczas zbierania malin. Robi to, aby wygrać konkurs i zostać żoną księcia KirkoraBogaty i szlachetny książę, który szukał żony z prostego ludu..
Gdy trafia na zamek, całkowicie odcina się od przeszłości. Wstydzi się swojego chłopskiego pochodzenia. Wymyśla kłamstwo, że jest księżniczką z dalekiego kraju. Wypiera się własnej matki i brutalnie wyrzuca ją z zamku w trakcie burzy.
Kolejne morderstwa popełnia ze strachu. Zabija każdego, kto zna jej tajemnicę lub stoi na drodze do zdobycia korony. Jej ofiarami padają między innymi Gralon, KostrynDowódca straży zamkowej, kochanek i wspólnik Balladyny w zbrodniach. i sam Kirkor.
Stosunek otoczenia i przyrody
Balladyna potrafi manipulować ludźmi. Wykorzystuje swoją urodę, by uwodzić mężczyzn. Grabiec, Kirkor i Kostryn dają się złapać w jej sieci. Matka jest w nią ślepo zapatrzona i nie dostrzega wad córki.
Sąsiedzi z wioski nie lubią Balladyny. Uważają, że zadziera nosa i gardzi biedniejszymi. Tylko PustelnikPrawowity król Popiel III, który ukrywa się w lesie po utracie tronu. od razu widzi w niej oszustkę i zbrodniarkę.
Natura również reaguje na zło ukryte w dziewczynie. Gdy Balladyna przechodzi, jaskółki milkną i chowają się w gniazdach. GoplanaKrólowa jeziora Gopło, fantastyczna postać władająca siłami przyrody. od początku wyczuwa jej złe serce. Dla kontrastu – przyroda kocha dobrą i szczerą Alinę.
„gdyby zaś Alina wracała z gaju, tobyś to, mój panie, usłyszał w belkach szum i świergotanie (...) lecą z gniazdek do tej dziewczynki i nad nią się kręcą”
Dlaczego Balladyna to postać tragiczna?
Mimo okrucieństwa, Balladyna nosi cechy bohatera tragicznego. Jej los częściowo splata się z magią. To czary SkierkiDuszek leśny, sługa Goplany. To on rzucił urok na Kirkora. sprawiły, że Kirkor zakochał się w obu siostrach.
Tragizm to sytuacja, w której bohater nie ma dobrego wyjścia. Każda jego decyzja prowadzi do katastrofy i ostatecznej klęski.
Dziewczynę dręczą ogromne wyrzuty sumienia. Widzi krew na swoich rękach i popada w obłęd. Żyje w ciągłym strachu. Nie ma wokół siebie nikogo zaufanego, jest całkowicie samotna w swoim kłamstwie.
Na końcu dramatu, jako nowa królowa, musi osądzić zbrodniarzy. Wydaje trzy wyroki śmierci na nieznanego mordercę. Tym samym skazuje samą siebie. Ginie rażona piorunem – to kara wymierzona przez samego Boga.
Ocena postaci
Balladyna to klasyczny przykład antybohaterkiGłówna postać w utworze, która jest pozbawiona pozytywnych cech, często postępuje nieetycznie.. Nie ma w niej szlachetności ani dobroci. Dąży do celu po trupach.
Jej chciwość i porywczość tworzą wybuchową mieszankę. Wychowanie przez nadopiekuńczą matkę i kompleks biedy ukształtowały jej trudny charakter. Jednak nic nie usprawiedliwia brutalnych morderstw.
Romantyzm to epoka literacka, w której tworzył Słowacki. Pisarze tego okresu chętnie sięgali po motywy ludowe, magię i mroczne tajemnice.
Słowacki stworzył postać skomplikowaną. Z jednej strony to bezlitosna zbrodniarka. Z drugiej – udręczona kobieta, która nie potrafi udźwignąć ciężaru własnych win.