Filon - charakterystyka
Filon to pasterz i wędrowny poeta, który w dramacie Juliusza Słowackiego uosabia poszukiwacza idealnej miłości. Bohater żyje w świecie własnych wyobrażeń, co spotyka się z surową krytyką ze strony Pustelnika. Jego postać służy autorowi do ironicznego ukazania oderwanych od rzeczywistości twórców romantycznych.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Marzyciel i poszukiwacz ideału
Filon to pasterz i wędrowny śpiewak. Nie interesuje go zwykłe, codzienne życie. Zamiast tego woli wędrować i szukać idealnego piękna oraz doskonałej kobiety.
W dramacie sam o sobie mówi:
„(...) Żyłem na świecie jako na pustyni;
Nienasycony, dumający, rzewny.
Byłem na dworach, widziałem królewny
Podobne gwieździe Wenus, co wynika
Wieczorem z nieba różowego zorzą,
Zaczerwieniona, ale bez promyka.(...)”
Starcie z rzeczywistością
Z marzeniami Filona ostro rozprawia się PustelnikWłaściwie król Popiel III, który został zrzucony z tronu i ukrywa się w lesie.. Nazywa pasterza głupcem i szaleńcem. Uważa, że chłopak marnuje życie na pisanie niezrozumiałych wierszy.
Starzec radzi mu, aby wziął przykład z rycerza Kirkora i zajął się prawdziwym działaniem. Obiecuje nawet, że po odzyskaniu tronu zamknie poetę w zakładzie dla obłąkanych.
Tragiczna miłość do Aliny
Pasterz w końcu odnajduje swój upragniony ideał kobiety. Niestety, dzieje się to w tragicznych okolicznościach. Filon trafia w lesie na martwe ciało Aliny, którą zabiła siostra.
Widok zamordowanej dziewczyny wprawia go w ogromny zachwyt i wzruszenie. Pasterz zakochuje się w niej i gorączkowo pragnie, aby ożyła. To marzenie nie ma jednak szans na spełnienie.
Rola Filona w dramacie
Juliusz Słowacki stworzył postać Filona celowo. Autor wyśmiewa w ten sposób postawę wieszczaW epoce romantyzmu wybitny poeta, którego uważano za duchowego przewodnika narodu., pokazując jego oderwanie od życia.
Filon to parodia bohatera romantycznego. Słowacki pokazuje, że ciągłe bujanie w obłokach i skupianie się tylko na własnych uczuciach bywa śmieszne i niepraktyczne.
Mimo tej ironii, pasterz odgrywa w utworze ważną rolę. Jako jeden z nielicznych bohaterów zachowuje wrażliwość. To właśnie jego cichy głos staje się świadectwem okrutnych zbrodni, które miały miejsce w malinowym lesie.