Wdowi grosz - pochodzenie, znaczenie, przykłady

Pochodzenie: określenie nawiązuje do jednej z najbardziej pouczających dla chrześcijan przypowieści. Jezus, siedząc przed skarbnicą świątynną, obserwował, jak wierni ofiarowują różne kwoty pieniędzy. Byli wśród nich bogaci, którzy wrzucali do skarbnicy bardzo duże sumy, ale znalazła się też uboga wdowa. Oddała ona dwie drobne monety – równowartość jednego grosza. Z pozoru mogłoby się to wydawać niewiele. Ale Jezus, który opowiadał historię swoim uczniom, przerwał i rzekł do nich:

„Zaprawdę powiadam wam, ta uboga wdowa wrzuciła więcej do skarbnicy niż wszyscy, którzy wrzucali. Bo wszyscy wrzucali z tego, co im zbywało, ale ta ze swego ubóstwa wrzuciła wszystko, co miała, całe swoje utrzymanie”.

Ten z pozoru niewielki datek okazał się wszystkim, co posiadała wdowa – dlatego Jezus uznał dar za najbardziej wartościowy. Bogaci oddawali bowiem nadmiar swoich pieniędzy, więc nie było to z ich strony żadne poświęcenie. Postawa wdowy pokazuje miłość do Boga i wytrwałość w wierze, które dla prawdziwego chrześcijanina powinny być tym, co najcenniejsze. Przykład użycia: „To wspaniały człowiek – postanowił przekazać wdowi grosz na leczenie chorego dziecka”.