Tytuł powieści Stefana Żeromskiego jest symboliczny, można więc różnie go interpretować. Przedstaw dwie mozliwe interpretacje
Tytuł powieści Stefana Żeromskiego odnosi się do mitu o Syzyfie i oznacza z góry skazany na porażkę, ogromny wysiłek. Pierwsza interpretacja łączy to pojęcie z działaniami rosyjskich zaborców, którzy bezskutecznie próbowali wynarodowić polską młodzież. Druga perspektywa ukazuje ciężką, codzienną walkę uczniów z Klerykowa o zachowanie własnej tożsamości i zdobycie wykształcenia.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Związek frazeologiczny „syzyfowa praca” pochodzi z mitologii greckiej. Oznacza ciężki, bezcelowy wysiłek, który nigdy nie przynosi efektów, podobnie jak wtaczanie głazu na szczyt góry przez króla Syzyfa.
Wysiłki rusyfikatorów jako syzyfowa praca
Polska szkoła w zaborze rosyjskim podlegała surowej administracji carskiej. Głównym celem władz była rusyfikacjaPrzymusowe narzucanie Polakom rosyjskiej kultury, języka i obyczajów przez zaborcę. polskiej młodzieży. Rosjanie wprowadzali liczne zakazy, ale uczniowie z czasem zaczęli stawiać opór.
Metody zaborców i reakcje uczniów przybierały różne formy:
- Język rosyjski jako wykładowy: Chłopcy mieli zakaz mówienia po polsku w szkole. W odpowiedzi rozmawiali w ojczystym języku na tajnych spotkaniach.
- Zakłamana historia: Na lekcjach uczono tylko o potędze Rosji. Uczniowie sami poznawali dzieje Polski, spotykając się potajemnie „na górce” u Gontali.
- Ciągła inwigilacja: Nauczyciele śledzili chłopców po lekcjach. Kiedy inspektor Majewski próbował podsłuchać tajne zebranie, Marcin Borowicz obrzucił go błotem.
- CenzuraKontrola władz państwowych nad tym, co można czytać, pisać i publikować. książek: Rosjanie konfiskowali polską literaturę. Młodzież zdobywała zakazane książki i uczyła się ich fragmentów na pamięć.
Wieloletnie wysiłki rosyjskich nauczycieli okazały się bezcelowe. Wystarczyła jedna lekcja języka polskiego, na której Bernard Zygier wyrecytował „Redutę Ordona”. Ten moment obudził w chłopcach narodową dumę i zniszczył lata pracy zaborców.
Syzyfowa praca uczniów z Klerykowa
Tytuł powieści można też odnieść do samych bohaterów. Każdy z uczniów klerykowskiego gimnazjum wykonuje własną, niezwykle trudną pracę.
Dla Marcina Borowicza jest to początkowo nauka rosyjskiego i matematyki. Chłopak nie jest prymusem i bardzo boi się o swoje oceny. Musi godzinami wkuwać na pamięć niezrozumiałe regułki.
Zupełnie inną walkę toczy Andrzej Radek. Chłopak pochodzi z biednej, chłopskiej rodziny i nie ma wsparcia finansowego. W szkole jest wyśmiewany przez rówieśników i nauczycieli. Mimo to wykazuje się ogromnym uporem i pokonuje kolejne szczeble edukacji.
Syzyfową pracą jest również opór całej grupy młodzieży przeciwko systemowi. Dyrekcja wprowadzała coraz sprytniejsze metody kontroli, na przykład likwidację prywatnych stancjiWynajmowany pokój w prywatnym domu, w którym mieszkali uczniowie spoza miasta.. Chłopcy jednak skutecznie omijali te zakazy.
Powieść kończy się tuż po zdaniu matury przez Marcina. Nie wiemy, czy ostatecznie system zaborców zniszczył buntowników, czy też młodzież wygrała swoją walkę o polskość.