Co to jest imiesłów? Definicja z przykładami
Spis treści
„Śpiewająca kobieta”, „zabrudzony pędzel”, „Cała drżałam, śpiewając piosenkę”. W każdym z tych wyrażeń czasownik zachowuje się inaczej niż zwykle: opisuje rzeczownik albo czynność. To imiesłowy.
Imiesłów: definicja, informacje podstawowe
Imiesłów to utworzona od czasownika forma gramatyczna, używana w funkcji przymiotnika lub przysłówka. Właśnie ze względu na podział na dwie funkcje wyróżniamy imiesłowy przymiotnikowe oraz imiesłowy przysłówkowe.
Shorty na maturę
Imiesłów przymiotnikowy
Imiesłów przymiotnikowy powstał na bazie czasownika i jest formą gramatyczną oznaczającą czynność lub stan, np.:
śpiewająca kobieta,
zabrudzony pędzel,
umyte szyby.
Odpowiada na pytania: Jaki? Jaka? Jakie?
Odmienia się dokładnie tak samo jak przymiotnik, czyli przez:
- liczby (pojedyncza i mnoga),
- rodzaje (męski, żeński, nijaki, męskoosobowy, niemęskoosobowy),
- przypadki (mianownik, dopełniacz, celownik itd.).
Jak jednak możesz zauważyć na powyższych przykładach, wymienione przez nas imiesłowy nieco się od siebie różnią. Śpiewająca kobieta wydaje się wykonywać długotrwałą czynność, natomiast zabrudzony pędzel opisuje skutek czynności wykonanej. W języku polskim możemy bowiem wyróżnić dwa rodzaje imiesłowów przymiotnikowych: czynny oraz bierny.
Imiesłów przymiotnikowy czynny
Imiesłów czynny dotyczy wykonawcy czynności w teraźniejszości. Jego podstawą jest czasownik niedokonany wyrażony w czasie teraźniejszym. Tak, wiemy, że w teorii nie brzmi to prosto. Już tłumaczymy, o co chodzi. Kluczowe jest tutaj słowo „czynny”, które sugeruje, że czynność trwa, trwała lub będzie trwała czynnie.
Imiesłów przymiotnikowy czynny tworzy się przez dodanie jednej z końcówek: -ący, -ąca, -ące.
Skąd masz wiedzieć, którą końcówkę wybrać? Robisz to bardzo naturalnie: intuicyjnie dobierasz końcówkę do rodzaju rzeczownika. Spójrz tylko na przykłady:
śpiewający chłopiec
śpiewająca dziewczynka
śpiewające dziecko
Warto tutaj przyjrzeć się jeszcze odmianie tego rodzaju imiesłowu przez przypadki.
| Przypadek | chłopiec / chłopcy | dziewczynka / dziewczynki |
| mianownik (kto? co?) | śpiewający / śpiewający | śpiewająca / śpiewające |
| dopełniacz (kogo? czego?) | śpiewającego / śpiewających | śpiewającej / śpiewających |
| celownik (komu? czemu?) | śpiewającemu / śpiewającym | śpiewającej / śpiewającym |
| biernik (kogo? co?) | śpiewającego / śpiewających | śpiewającą / śpiewające |
| narzędnik (kim? czym?) | śpiewającym / śpiewającymi | śpiewającą / śpiewającymi |
| miejscownik (o kim? o czym?) | śpiewającym / śpiewających | śpiewającej / śpiewających |
| wołacz (o!) | śpiewający / śpiewający | śpiewająca / śpiewające |
Imiesłów przymiotnikowy bierny
Drugim rodzajem imiesłowu przymiotnikowego jest imiesłów przymiotnikowy bierny. Również pochodzi od czasownika, najczęściej przechodniego (zarówno dokonanego, jak i niedokonanego). Opisuje to, co zostało zrobione z danym przedmiotem lub osobą.
Tworzymy go za pomocą dodania odpowiedniej końcówki: -ony, -ona, -one; -ny, -na, -ne; -ty, -ta, -te.
Popatrz tylko na poniższe przykłady:
upieczony tort, ucieszona mama, odrobione lekcje;
przeczytany list, zaśpiewana piosenka, rozkochane dziecko;
wynajęty dom, pochłonięta dziewczyna, posprzątane mieszkanie.
Imiesłów przymiotnikowy bierny odmienia się przez rodzaje, liczby i przypadki.
| Przypadek | psalm / psalmy | piosenka / piosenki |
| mianownik (kto? co?) | śpiewany / śpiewane | śpiewana / śpiewane |
| dopełniacz (kogo? czego?) | śpiewanego / śpiewanych | śpiewanej / śpiewanych |
| celownik (komu? czemu?) | śpiewanemu / śpiewanym | śpiewanej / śpiewanym |
| biernik (kogo? co?) | śpiewany / śpiewane | śpiewaną / śpiewane |
| narzędnik (kim? czym?) | śpiewanym / śpiewanymi | śpiewaną / śpiewanymi |
| miejscownik (o kim? o czym?) | śpiewanym / śpiewanych | śpiewanej / śpiewanych |
| wołacz (o!) | śpiewany / śpiewane | śpiewana / śpiewane |
Nie z imiesłowami przymiotnikowymi
Dobrze, na razie wszystko wydaje się proste. Ale co, gdyby tych piosenek nikt nie śpiewał? Jak piszemy nie z imiesłowami przymiotnikowymi?
Nie z imiesłowami przymiotnikowymi zawsze piszemy łącznie: nieśpiewana, niepijący, niewidziane, niewypita, niewysłuchani, nienajedzone i tak dalej.

Imiesłów przysłówkowy
Drugim w języku polskim rodzajem imiesłowu jest imiesłów przysłówkowy. W zdaniu zawsze występuje obok formy osobowej innego czasownika i wiąże się z tym samym podmiotem co ten czasownik, np.:
Cała drżałam, śpiewając piosenkę.
(bo zarówno ja drżałam, jak i ja śpiewałam piosenkę)
Malując obraz, Marek zabrudził wszystkie pędzle.
(bo zarówno Marek malował, jak i Marek zabrudził pędzle)
Zrobiwszy makijaż, założyłaś sukienkę.
(bo zarówno Ty zrobiłaś, jak i Ty założyłaś)
Imiesłów przysłówkowy jest nieodmienną częścią mowy. To znaczy, że nie odmienia się ani przez liczby, ani przez osoby, rodzaje czy przypadki. Niezależnie od kontekstu czy osoby wykonującej czynność zawsze ma taką samą postać.
Nie z imiesłowami przysłówkowymi
Nie z imiesłowami przysłówkowymi zawsze piszemy oddzielnie: nie śpiewając, nie pijąc, nie widząc, nie wysłuchawszy, nie zrobiwszy i tak dalej.
Proste, prawda? Tutaj mamy jednak mały haczyk. Imiesłów przysłówkowy również dzieli się na dwa rodzaje: współczesny oraz uprzedni. Przejdźmy więc od razu do przyjrzenia się każdemu z nich.
Imiesłów przysłówkowy współczesny
Imiesłów przysłówkowy współczesny dotyczy czynności, która była wykonywana w tym samym czasie co czynność opisana czasownikiem, np.:
Pisałem wypracowanie, słuchając muzyki.
Słuchając jest tutaj naszym imiesłowem przysłówkowym współczesnym, bo trwało w tym samym czasie co pisanie wypracowania. Konstruujemy go za pomocą dodania końcówki -ąc: śpiewając, malując, myjąc.
Imiesłów przysłówkowy współczesny dotyczy wyłącznie czynności wykonywanych przez jedną osobę. Musi to być wyraźnie zaznaczone w zdaniu. Spójrz na poniższy, często spotykany błąd:
Odrabiając pracę domową, do Bartka zadzwonił kolega.
Tutaj imiesłów został użyty błędnie i całe zdanie jest niepoprawne gramatycznie (taki błąd nazywamy anakolutem). Słowo „odrabiając” dotyczy Bartka, a słowo „zadzwonił” kolegi. Popatrz na poprawną wersję tego zdania:
Odrabiając pracę domową, Bartek odebrał telefon od kolegi.
Jak widzisz, tutaj zarówno czasownik odebrał, jak i imiesłów przysłówkowy współczesny odrabiając dotyczą Bartka. Jest więc to zdanie gramatycznie poprawne.
Imiesłów przysłówkowy uprzedni
Imiesłów przysłówkowy uprzedni dotyczy czynności, która została zakończona przed podjęciem kolejnej. Nie komplikując, przejdźmy od razu do przykładu:
Zaśpiewawszy piosenkę, zaczęłam drżeć.
Jak widzisz, drżenie rozpoczęło się po zakończeniu śpiewania. Czynności te nie odbywały się jednocześnie. Inny przykład:
Zabrudziwszy wszystkie pędzle, Marek namalował obraz.
Marek namalował obraz dopiero po tym, jak już zabrudził wszystkie pędzle. Cóż, taki miał styl artystyczny.
Imiesłów przysłówkowy uprzedni zawsze tworzy się na bazie czasownika dokonanego. Dodajemy po prostu końcówki: -wszy (np. wysłuchawszy, zdjąwszy, napisawszy) lub -łszy (np. poszedłszy, wyszedłszy).
Imiesłów przysłówkowy uprzedni może powodować problemy logiczne w konstrukcji zdania. Należy bowiem pamiętać, że wykonawca obu czynności musi być zawsze ten sam. Zobacz przykład błędnego zastosowania imiesłowu przysłówkowego uprzedniego:
Odrobiwszy pracę domową, do Bartka przyszedł kolega.
Zdanie sugeruje, że to kolega odrabiał pracę domową, a nie Bartek. Jak więc można zbudować to zdanie poprawnie?
Odrobiwszy pracę domową, Bartek zaprosił kolegę.
Jak widzisz, tutaj podmiotem już zawsze jest Bartek: to on najpierw odrobił pracę domową, a potem zaprosił kolegę.