Czy to rzeczywiście Szekspir?
Dramat Williama Szekspira ukazuje tragiczną sytuację młodego księcia, który musi dokonać wyboru między moralnością a obowiązkiem pomszczenia ojca. Dzieło łączy uniwersalne pytania o sens ludzkiego życia z krytycznym obrazem realiów epoki elżbietańskiej. Wokół samej postaci autora narosło wiele kontrowersji, a część badaczy do dziś kwestionuje jego autorstwo, wskazując na braki w akademickim wykształceniu.
Książę Hamlet to człowiek boleśnie samotny, postawiony przed najtrudniejszym wyborem w życiu. Musi zdecydować, czy wejść na drogę zbrodni, aby pomścić zamordowanego ojca. Młody następca tronu miał wszystko: wiedzę, tytuł, uwielbienie ludu i świetne perspektywy. Nagła śmierć króla brutalnie odbiera mu ten uporządkowany świat. Bohater zostaje sam z dylematem, czy krwawa zemsta ma jakikolwiek sens.
Konieczność zabicia stryja staje się ostateczną próbą charakteru bohatera. Weryfikuje wszystkie humanistyczne ideały, w które dotąd wierzył. Szekspir wplótł w jedną tragedię dziesiątki fundamentalnych pytań. Dotyczą one istoty małżeństwa, religii, przemijania oraz praw rządzących światem. Problemy te można czytać na dwa sposoby. Z jednej strony mają wymiar uniwersalny. Z drugiej – stanowią surowy osąd epoki elżbietańskiejZłoty wiek w historii Anglii za panowania Elżbiety I (1558–1603), charakteryzujący się rozkwitem kultury, teatru i potęgi morskiej. oraz realiów Anglii przełomu XVI i XVII wieku.
Losy duńskiego księcia mogą wydawać się odległe od problemów współczesności. Wymowa sztuki sięga jednak tak głęboko, że funkcjonuje w kulturze na prawach mitu. Hamlet ukształtował europejską literaturę, teatr i kino. Doczekał się niezliczonych ekranizacji, adaptacji, a nawet parodii. Dla aktora teatralnego wcielenie się w tę rolę pozostaje absolutnym ukoronowaniem kariery.
Czy to rzeczywiście Szekspir?
Część badaczy literatury do dziś podaje w wątpliwość autorstwo przypisywanych Szekspirowi dzieł. Głównym argumentem sceptyków jest niskie pochodzenie twórcy oraz brak solidnego, uniwersyteckiego wykształcenia. Wokół tej luki biograficznej wyrosło wiele teorii spiskowych. Niektórzy przypisują autorstwo sztuk innym postaciom historycznym. Najczęściej w tym kontekście wymienia się Francisa Bacona, wybitnego angielskiego filozofa i eseistę.
Spór o autorstwo dzieł Szekspira nosi nazwę debaty anty-stratfordiańskiej. Oprócz Francisa Bacona, kandydatami do miana "prawdziwego Szekspira" byli m.in. Edward de Vere (hrabia Oxford) oraz dramaturg Christopher Marlowe. Większość współczesnych historyków literatury odrzuca jednak te teorie.
Istnieją mocne dowody potwierdzające, że to chłopak ze Stratfordu napisał Hamleta oraz Romea i Julię. Pierwszym z nich jest wrodzony talent literacki, którego nie gwarantuje żaden dyplom. Drugim – ówczesny system edukacji. Szekspir uczęszczał do lokalnej szkoły, która realizowała rygorystyczny, renesansowy program nauczania. Kładziono tam ogromny nacisk na łacinę, grekę, logikęNauka o poprawnym myśleniu i wnioskowaniu, stanowiąca podstawę klasycznego wykształcenia. oraz retorykęSztuka pięknego i przekonującego mówienia, kluczowa w tworzeniu dramatycznych monologów..
Przyszły dramaturg doskonale poznał tam Pismo Święte. Czytał również w oryginale antycznych klasyków: Owidiusza, Horacego czy SenekęRzymski filozof i dramaturg, którego krwawe tragedie o zemście silnie inspirowały teatr elżbietański.. To solidne zaplecze intelektualne w zupełności wystarczyło do stworzenia największych dramatów w historii literatury.