Główne kierunki w sztuce plastycznej lat 20. i 30.

Początek XX wieku i następujące po nim dwie kolejne dekady to czas swoistego <b>przewrotu w sztuce</b>. Bez wątpienia było to konsekwencją licznych rewolucji na innych polach działalności człowieka. Skok cywilizacyjny, odkrycia w zakresie chociażby medycyny, psychologii, fizyki, chemii, nowe prądy filozoficzne odcisnęły się wyraźnie na sztuce XX wieku.

Jeśli fizyka wkroczyła w głąb materii i rozbiła atom – dlaczego nie rozbić dawnych kanonów sztuki, ujrzeć i przedstawić świat inaczej? Katarzyna Droga (autorka jednego z opracowań epoki międzywojnia) sugeruje, że właśnie takie pytanie postawili sobie malarze na początku wieku. Wielu z nich <b>zaprzestało naśladowania w realnej rzeczywistości na rzecz kreowania nowej, przypominającej sen, figury geometryczne lub idealnie prostą linię</b>.