Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Ukazanie się „Ludzi bezdomnych” Stefana Żeromskiego było niezwykle ważnym wydarzeniem nie tylko literackim, ale również społeczno – politycznym. Powieść, otwierająca wiek XX, została uznana za najwybitniejsze wydarzenie literackie przełomu wieków. Autor utworu zyskał popularność i sławę.

„Ludzi bezdomnych” określano mianem „książki – czynu”. Stała się ogromnym przeżyciem dla pokolenia pisarza, które doceniło jej rangę i znaczenie. Po raz pierwszy ktoś zdołał bowiem sformułować przemyślenia i poszukiwania ówczesnych młodych. O Żeromskim pisano, że wprowadził do literatury i w imieniu swego pokolenia wyraził uczucia patriotyczne oraz poruszył przemilczane do tamtej pory problemy społeczne. Powieść uświadamiała obojętność wobec spraw ludzi biednych. Ukazywała realne problemy, a za szczególnie ważną uznano ostrą krytykę stosunków sankcjonujących nędzę proletariatu. Doceniono także kreację nowego bohatera literackiego – człowieka wrażliwego, o wysoko rozwiniętym zmyśle etycznym.


Młodopolska krytyka literacka wskazywała nowatorstwo środków artystycznych, a przede wszystkim technikę nastrojowo-symboliczną. Żeromski określany był jako „pierwszy prozaik współczesny”, „ pisarz – budziciel narodowego sumienia”, „wieszcz narodowy”, „kontynuator idei wielkiego romantyzmu” oraz „duchowy wódz pokolenia”. Dzieło pozostawiło ślad na życiu ówczesnych młodych, wpływając bezpośrednio na sposób życia i myślenia oraz na podejmowanie istotnych życiowych decyzji. Utwór przerwał „sen niewoli” i pozwolił społeczeństwu „uświadomić się w jestestwie swoim”.

Bibliografia


1.Chmielowski P., Ludzie bezdomni, [w:] Pisma krytyczno-literackie, Warszawa 1961, t. II
2.Hutnikiewicz A., Pół wieku „Ludzi bezdomnych”, Dziś i Jutro, 1950, nr 2
3.Markiewicz H., Ludzie bezdomni, [w:] Prus i Żeromski, Warszawa 1964
4.Markiewicz H., „Ludzie bezdomni” Stefana Żeromskiego, Warszawa 1963
5.Matuszewski I., Powieść społeczna i formuły estetyczne, [w:] Twórczość i twórcy, Warszawa 1904
6.Siedlecki A., „Ludzie bezdomni” po swych latach dwudziestu, Rzeczpospolita, 1923, nr 114
7.Zawistowska D., „Ludzie bezdomni” Stefana Żeromskiego, Warszawa 1976

Mapa serwisu: