Motyw dzieciństwa w „Dzieciach z Bullerbyn”
Motyw dzieciństwa w powieści Astrid Lindgren ukazuje codzienne życie szóstki przyjaciół z małej szwedzkiej wsi. Tekst opisuje ich beztroskie zabawy, drobne obowiązki oraz silne więzi rówieśnicze. Zestawienie tych elementów udowadnia, że wczesne lata życia to czas swobodnego odkrywania świata.
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Motyw w skrócie
W „Dzieciach z Bullerbyn” dzieciństwo to czas pełen bezpieczeństwa i swobody. NarratorkaOsoba opowiadająca o wydarzeniach w książce. Lisa pokazuje świat z perspektywy dziewczynki, która cieszy się każdą chwilą. Bohaterowie mogą bez przeszkód biegać po wsi i wymyślać kolejne przygody.
Dzieci uczą się przy tym odpowiedzialności we własnym, niespiesznym tempie. Nie czują presji ze strony dorosłych.
W literaturze motyw dzieciństwa często służy do pokazania idealnego, bezpiecznego świata, do którego dorośli chętnie wracają we wspomnieniach.
Jak motyw się przejawia?
Zabawy na łonie natury
Lasse, Bosse i Olle spędzają całe dnie na zewnątrz, wykorzystując wyobraźnię. Budują szałasy, bawią się w Indian i organizują wyprawy do lasu. Każdy dzień przynosi nowy pomysł na spędzenie czasu.
Eksplorowanie otoczenia odbywa się tu bez pośpiechu i stresu. Przyroda staje się naturalnym placem zabaw.
Codzienne obowiązki
Życie na wsi to nie tylko rozrywka. Młodzi mieszkańcy chętnie pomagają dorosłym przy żniwach, pielą grządki i karmią zwierzęta. Uczestniczą też w przygotowaniach do świąt Bożego NarodzeniaW Szwecji wiążą się one z wieloma tradycjami, np. pieczeniem pierniczków i ścinaniem choinki..
Praca uczy ich szacunku do przyrody i zasad działania małej wspólnoty. Daje im też poczucie bycia potrzebnym.
Relacje i sekrety
Britta i Anna dzielą ze sobą wspólne tajemnice i zakładają tajne stowarzyszenia. Zdarzają się między nimi drobne kłótnie, ale szybko dochodzi do pojednania.
Te silne więzi dają dziewczynkom ogromne poczucie przynależności. Wiedzą, że zawsze mogą na siebie liczyć w trudnych chwilach.
Funkcja motywu
Astrid Lindgren udowadnia, że wczesne lata życia mają ogromną wartość samą w sobie. To nie jest tylko zwykłe przygotowanie do dorosłości. Autorka pokazuje świat przedstawionyWszystko, co istnieje w utworze: czas, miejsce, bohaterowie i wydarzenia. jako przestrzeń, w której można się po prostu nudzić i być ze sobą.
Bliskość rodziny i wolność to fundament, który pozwala młodemu człowiekowi zdrowo rosnąć. Daje to siłę na całe późniejsze życie.