Czy dzieciństwo bohaterów „Dzieci z Bullerbyn” można nazwać idealnym? – rozprawka
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 2 min
Temat i teza
Temat: Czy dzieciństwo bohaterów „Dzieci z Bullerbyn” można nazwać idealnym?
Teza: Dzieciństwo Lisy, Lassego, Bossego i ich przyjaciół jest bliskie ideału, ponieważ łączy w sobie pełną swobodę, prawdziwą przyjaźń oraz ciepło rodzinnego domu.
Każdy wyobraża sobie wymarzone dzieciństwo na swój sposób. Współcześnie często kojarzy się ono z nowymi technologiami i dalekimi podróżami. Astrid Lindgren w swojej powieściDłuższy utwór pisany prozą, z wieloma wątkami i bohaterami. pokazuje jednak zupełnie inny świat. Szóstka dzieci z małej szwedzkiej wsi spędza czas na prostych, codziennych zabawach. Taki model dorastania zasługuje na miano idealnego.
Akcja książki toczy się w Szwecji na początku XX wieku. W tamtych czasach dzieci na wsi miały dużo więcej swobody, ale też więcej stałych obowiązków domowych niż dzisiaj.
Pierwszym argumentem potwierdzającym tę tezę jest ogromna wolność, jakiej doświadczają bohaterowie. Lisa, Lasse i Bosse mogą samodzielnie bawić się w lesie, budować szałasy i wymyślać własne gry. Dorośli nie kontrolują ich na każdym kroku i nie planują im każdej minuty dnia. Dzięki temu dzieci uczą się samodzielności i rozwijają wyobraźnię. Widać to wyraźnie, gdy przesyłają sobie listy na sznurku między oknami domów.
Kolejny dowód to silna przyjaźń łącząca dzieci z trzech sąsiadujących zagród. Dziewczynki, czyli Lisa, Britta i Anna, są nierozłączne i dzielą się wszystkimi sekretami. Chłopcy, do których dołącza Olle, tworzą własną paczkę, ale cała szóstka potrafi też świetnie bawić się razem. Nawet jeśli pojawiają się drobne kłótnie, bohaterowiePostać występująca w książce, filmie lub sztuce. szybko się godzą. Wspólne zbieranie jagód czy zjazdy na sankach budują wspaniałe wspomnienia.
Trzeci dowód na słuszność tezy to ciepło rodzinnego domu. Rodzice ciężko pracują w gospodarstwie, ale zawsze znajdują czas dla swoich pociech. Dzieci czują się bezpieczne i kochane, co widać szczególnie podczas wspólnego świętowania Bożego Narodzenia. Wykonywanie drobnych obowiązków domowych daje im poczucie, że są ważną częścią rodziny. Lisa, która pełni funkcję narratoraOsoba opowiadająca o wydarzeniach w książce. W tej powieści to pierwszoosobowa narracja Lisy., wspomina te chwile z ogromną radością.
Podsumowując, dorastanie w Bullerbyn można bez wahania nazwać idealnym. Swoboda, szczere relacje z rówieśnikami i bezpieczny dom tworzą warunki, w których dzieci są po prostu szczęśliwe. Książka udowadnia, że do prawdziwej radości wystarczy dobra paczka przyjaciół i trochę przestrzeni do zabawy. To uniwersalna prawda, która nie zmienia się mimo upływu lat.