Motyw wsi w „Dzieciach z Bullerbyn”
Motyw wsi w książce Astrid Lindgren ukazuje spokojne życie blisko natury, wyznaczane przez rytm pór roku. Dzieci z trzech sąsiadujących gospodarstw codziennie łączą zabawę z drobnymi obowiązkami domowymi. Taki obraz małej społeczności daje czytelnikowi poczucie bezpieczeństwa i pokazuje wartość prawdziwych relacji międzyludzkich.
Autor: Małgorzata Haze
Czas czytania: 2 min
Spis treści
Motyw w skrócie
W powieści Astrid Lindgren wieś to znacznie więcej niż tylko tło wydarzeń. To harmonijny i bezpieczny świat, w którym ludzie żyją w pełnej zgodzie z przyrodą. Bullerbyn składa się zaledwie z trzech zagródWiejskie podwórko z domem mieszkalnym i budynkami gospodarczymi, np. stodołą.. Życie toczy się tu niespiesznie, a codzienność mieszkańców zależy od zmieniających się pór roku.
Jak motyw się przejawia?
Codzienne obowiązki rodzeństwa
Lisa, Lasse i Bosse regularnie pomagają rodzicom w pracach na farmie. Dzieci karmią zwierzęta, zbierają jagody w lesie i uczestniczą w żniwach. Nie traktują tych zadań jako kary. Praca fizyczna jest dla nich naturalną częścią wiejskiej codzienności.
W literaturze wieś często przedstawia się jako miejsce idealne i szczęśliwe. Taki sielankowy obraz nazywamy arkadią.
Opieka nad zwierzętami
Olle spędza dużo czasu ze zwierzętami gospodarskimi. Chłopiec opiekuje się małym cielęciem, które traktuje niemal jak domowego pupila. W Bullerbyn granica między domem a oborą jest bardzo cienka. Zwierzęta hodowlane to nie tylko źródło pożywienia, ale też ważni towarzysze codziennych zabaw.
Sąsiedzka wspólnota
Britta i Anna często inicjują wspólne świętowanie z resztą mieszkańców. Dzieci z różnych domów spędzają ze sobą całe dnie. Biegają między podwórkami bez ciągłego pytania dorosłych o zgodę. Wszyscy sąsiedzi doskonale się znają i zawsze służą sobie pomocą.
Funkcja motywu
Astrid Lindgren stworzyła obraz wsi, aby pokazać dzieciom wartość prostego życia. Mała społecznośćGrupa ludzi mieszkających w jednym miejscu, których łączą wspólne sprawy i relacje. daje bohaterom ogromne poczucie bezpieczeństwa i wolności. Autorka udowadnia, że do szczęścia nie potrzeba wielkiego miasta ani drogich zabawek. Wystarczy bliskość natury, zgrana paczka przyjaciół i wspólne podwórko.