Dlaczego Lady Makbet popełnia samobójstwo?
Śmierć Lady Makbet to jeden z najbardziej wstrząsających momentów dramatu Williama Szekspira, choć wydarzenie to rozgrywa się całkowicie poza sceną. Samobójstwo bohaterki stanowi bezpośrednią konsekwencję jej całkowitego załamania psychicznego oraz niemożności udźwignięcia ciężaru popełnionych zbrodni. Kobieta, która początkowo bezwzględnie manipulowała mężem, w finale staje się ofiarą własnych wyrzutów sumienia i postępującego obłędu.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 3 min
Spis treści
Niewidoczna śmierć
W tekście sztuki nie znajdziesz bezpośredniej sceny samobójstwa. O śmierci żony Makbet dowiaduje się w przededniu decydującej bitwy od swojego sługi, Seytona. Informacja ta jest krótka i pozbawiona emocji. Dopiero w finale dramatu nowy król Szkocji, MalkolmNajstarszy syn zamordowanego króla Dunkana, prawowity następca tronu Szkocji., wspomina, że królowa najprawdopodobniej sama odebrała sobie życie.
Taki zabieg dramaturgiczny potęguje grozę. Widz nie ogląda samego aktu, ale przez całą końcówkę sztuki obserwuje przerażające skutki szaleństwa, które do niego doprowadziło.
Od bezwzględnej manipulatorki do wraku człowieka
Lady Makbet to postać niezwykle dynamiczna. W początkowych aktach tragediiGatunek dramatu, w którym bohaterowie są uwikłani w nierozwiązywalny konflikt prowadzący do nieuniknionej katastrofy. to ona pociąga za sznurki. Zręcznie wykorzystuje ambicję i wewnętrzne wahania męża, by popchnąć go do zamordowania króla Dunkana. Kiedy Makbet ma wątpliwości, żona bezlitośnie atakuje jego męskość i odwagę.
Sytuacja zmienia się diametralnie, gdy Makbet zdobywa koronę. Nowy władca zaczyna działać na własną rękę. Zleca kolejne morderstwa, w tym zabójstwo Banka i rodziny Makdufa, całkowicie odsuwając żonę od swoich planów. Lady Makbet traci kontrolę nad sytuacją i nad własnym mężem. Zostaje sama ze swoimi myślami.
Szekspir w postaci Lady Makbet genialnie ukazał mechanizm psychologicznego wyparcia. Początkowo bohaterka twierdzi, że "odrobina wody zmyje z nas ten czyn". Z czasem jednak zignorowane poczucie winy wraca ze zdwojoną siłą pod postacią somatycznych objawów i halucynacji, doszczętnie niszcząc jej psychikę.
Plamy krwi, których nie da się zmyć
Najdobitniejszym dowodem upadku królowej jest słynna scena lunatykowania. Kobieta błąka się nocami po zamku w DunzynanZamek i twierdza Makbeta, miejsce ostatecznej bitwy i śmierci głównych bohaterów.. Próbuje zmyć z dłoni wyimaginowane plamy krwi.
Ciągle czuć tutaj krew. Wszystkie wonności Arabii nie zdołają odświeżyć tej małej ręki.
Sen, który w literaturze często symbolizuje ukojenie i niewinność, dla Lady Makbet staje się koszmarem. Jej umysł nie potrafi poradzić sobie z ciężarem zbrodni. Halucynacje i ciągły lęk doprowadzają ją na skraj załamania nerwowego.
Dlaczego ostatecznie odbiera sobie życie?
Samobójstwo Lady Makbet nie jest aktem pokory, lecz wynikiem całkowitej dezintegracji jej osobowości. Decyzja o odebraniu sobie życia wynika z kilku nakładających się na siebie czynników:
- Miażdżące poczucie winy: Zbrodnia na Dunkanie, początkowo traktowana jako środek do celu, staje się z czasem ciężarem nie do zniesienia.
- Całkowita izolacja: Makbet odsuwa się od żony, pochłonięty własną paranoją i tyranią. Kobieta traci jedyną osobę, z którą dzieliła mroczną tajemnicę.
- Postępujący obłęd: Halucynacje wzrokowe i węchowe oraz chroniczna bezsenność niszczą jej organizm i umysł.
- Utrata kontroli: Bohaterka, która na początku sztuki reżyserowała każdy krok męża, w finale staje się bezradnym świadkiem jego upadku.
Śmierć z własnej ręki to dla niej jedyna droga ucieczki przed demonami przeszłości i ostateczny dowód na to, że zbrodnia zawsze pociąga za sobą karę – nawet jeśli wymierza ją własny umysł.