Co Makbet napisał w liście do swojej żony?
W piątej scenie pierwszego aktu tragedii Williama Szekspira Lady Makbet czyta list od swojego męża, relacjonujący niezwykłe spotkanie na wrzosowisku. Główny bohater opisuje w nim przepowiednię trzech czarownic, zapowiadającą zdobycie przez niego tytułu tana Kawdoru oraz korony królewskiej. Wiadomość ta staje się bezpośrednim impulsem dla żony wodza do zaplanowania zbrodni, która ma przyspieszyć realizację mrocznej wróżby.
Spis treści
Tajemnicze spotkanie na wrzosowisku
Makbet pisze list tuż po zwycięskiej bitwie z wojskami norweskimi i buntownikami. W drodze do obozu królewskiego pod Forres, wódz i jego przyjaciel Banko spotykają na wrzosowisku trzy wiedźmy. Czarownice witają Makbeta nowymi tytułami, przepowiadając mu awans społeczny i ostateczne sięgnięcie po władzę królewską.
Zanim zszokowany rycerz zdążył zadać dodatkowe pytania, zjawy rozpłynęły się w powietrzu. Chwilę później na miejsce dotarli posłańcy od króla DunkanaPrawowity, sprawiedliwy król Szkocji, którego morderstwo staje się początkiem krwawych rządów Makbeta.. Przekazali oni informację, że za zasługi wojenne Makbet został mianowany tanemŚredniowieczny szkocki tytuł szlachecki, odpowiednik angielskiego hrabiego (earla). Kawdoru. Pierwsza część wróżby spełniła się błyskawicznie, co utwierdziło bohatera w przekonaniu o prawdziwości słów zjaw.
Dlaczego Makbet pisze do żony?
Główny bohater nie potrafi utrzymać tak potężnej tajemnicy tylko dla siebie. Decyduje się natychmiast wysłać gońca do zamku w Inverness. W liście wyraźnie podkreśla, że obiecana mu korona to powód do wspólnej radości.
Sposób, w jaki Makbet zwraca się do żony („najdroższa towarzyszko mojej wielkości”), ukazuje ich niezwykle silną więź na początku dramatu. W przeciwieństwie do wielu ówczesnych małżeństw, traktuje ją jak równorzędną partnerkę i powiernicę swoich najskrytszych ambicji.
Wiadomość ma konkretny cel. Makbet chce przygotować żonę na nadchodzące wydarzenia i zaszczepić w niej tę samą ambicję, która właśnie obudziła się w jego umyśle. Prosi ją o zachowanie tajemnicy, ale jednocześnie rozbudza jej wyobraźnię.
Treść listu Makbeta
Szekspir wplata treść listu bezpośrednio w monolog Lady Makbet, która czyta go na głos w swojej komnacie. Zapis ten stanowi dowód na to, jak silnie spotkanie z siostrami przeznaczeniaW oryginale "Weïrd Sisters" – nawiązanie do nordyckich norn lub greckich mojr, tkających nić ludzkiego losu. wpłynęło na psychikę wodza.
„Spotkały mnie w dniu zwycięstwa; a bieg wypadków przekonał mnie, że więcej w nich jest niż śmiertelna wiedza. Gdy pałałem żądzą pytania się o więcej, rozpłynęły się w powietrzu i zniknęły. Stałem jeszcze zachwycony cudownym zjawiskiem, gdy przybyli posłańcy od króla i pozdrowili mnie tanem Kawdoru, tytuł, którym przed chwilą powitały mnie siostry przeznaczeń, odraczając mnie do przyszłości przepowiednią: Przyszły witaj królu! Uznałem za stosowne przesłać ci tę wiadomość, najdroższa towarzyszko mojej wielkości, abyś nie straciła należnej ci cząstki wesela nieświadomością, jaka przyobiecana ci jest wielkość. Zachowaj to w twoim sercu i bądź mi zdrowa.”
Konsekwencje przeczytania wiadomości
List pełni w tragedii funkcję zapalnika. Lady Makbet po jego lekturze błyskawicznie podejmuje decyzję o konieczności zamordowania króla. Zna charakter swojego męża i wie, że jest on zbyt łagodny, by samodzielnie sięgnąć po władzę drogą zbrodni. Kobieta postanawia przejąć inicjatywę:
- Odrzuca moralność – prosi mroczne siły o pozbawienie jej skrupułów i kobiecej delikatności.
- Planuje zbrodnię – natychmiast po informacji o planowanym przyjeździe króla do ich zamku, obmyśla szczegóły morderstwa.
- Manipuluje mężem – przygotowuje się do psychologicznego ataku na Makbeta, by zmusić go do działania i stłumić jego wątpliwości.