Pole Elizejskie - znaczcenie, pochodzenie związku frazeologicznego
Związek frazeologiczny „pola elizejskie” oznacza krainę wiecznej szczęśliwości i beztroski. Jego rodowód sięga starożytnej Grecji, gdzie terminem tym określano jedną z części podziemnego świata zmarłych. Współcześnie wyrażenie to funkcjonuje jako synonim raju lub idealnego miejsca spoczynku.
Współczesne znaczenie
Współcześnie pola elizejskie (lub Elizjum) to określenie krainy wiecznej szczęśliwości, spokoju i beztroski. Wyrażenia tego używa się w odniesieniu do miejsc idealnych, w których człowiek czuje się całkowicie bezpieczny, zrelaksowany i odcięty od problemów codzienności.
Mitologiczne pochodzenie
W wierzeniach starożytnych Greków dusza po śmierci trafiała do HadesuPodziemny świat zmarłych w mitologii greckiej, a także imię boga władającego tą krainą.. Aby się tam dostać, musiała przeprawić się przez rzekę Styks w łodzi kierowanej przez Charona – ponurego przewoźnika zmarłych. Następnie stawała przed trybunałem trzech sędziów: Minosa, Radamantysa i Eakosa. To oni decydowali o ostatecznym losie zmarłego, kierując go do jednej z trzech krain podziemia.
Ludzie sprawiedliwi, szlachetni i zasłużeni dla bogów trafiali do Elizjum, zwanego właśnie Polami Elizejskimi. Przed wejściem do tej krainy dusza piła wodę z rzeki LeteMitologiczna rzeka zapomnienia. Wypicie z niej wody wymazywało z pamięci zmarłego całe jego ziemskie życie.. Dzięki temu zapominała o troskach doczesnego życia i mogła w pełni cieszyć się wiecznym spokojem.
W niektórych wersjach mitu (np. u Hezjoda) Pola Elizejskie nie znajdowały się w podziemiach, lecz na zachodnich krańcach świata, za wodami Okeanosa. Nazywano je Wyspami Szczęśliwych, a władzę nad nimi sprawował zdetronizowany Kronos – ojciec Zeusa. Koncepcja ta jest bezpośrednim pierwowzorem chrześcijańskiego wyobrażenia o raju.
Przykład użycia
Związek frazeologiczny funkcjonuje w języku potocznym jako barwna metafora bezpiecznego azylu:
„Nowy dom z ogrodem, który niedawno kupiłem, to moje prawdziwe pola elizejskie”.