Strzały Erosa - znaczenie, pochodzenie, przykłady
Związek frazeologiczny ugodzenie strzałą Erosa oznacza nagłe i niespodziewane zakochanie się w drugiej osobie. Powiedzenie to wywodzi się z mitologii greckiej, w której skrzydlaty bóg miłości dysponował łukiem wywołującym natychmiastowe uczucie. Najsłynniejszą opowieścią obrazującą moc tego atrybutu jest historia trudnej miłości samego Erosa i śmiertelniczki Psyche.
Autor: Redakcja klp.pl
Czas czytania: 2 min
Znaczenie i użycie
Zostać ugodzonym strzałą Erosa to po prostu gwałtownie się zakochać. Frazeologizm ten opisuje miłość od pierwszego wejrzenia, nad którą człowiek nie ma żadnej kontroli. W codziennej komunikacji używamy go do podkreślenia nagłości uczucia.
Spojrzałem na nią i natychmiast zostałem ugodzony strzałą Erosa.
Pochodzenie i ewolucja bóstwa
W mitologii greckiej Eros uosabiał miłość i namiętność. Jego rodowód jest skomplikowany. W najstarszych wierzeniach, spisanych przez HezjodaGrecki epik z VIII w. p.n.e., autor „Teogonii” opisującej powstanie świata i bogów., Eros był potężną siłą pierwotną. Narodził się zaraz po Chaosie i Gai, umożliwiając łączenie się pierwiastków i powstawanie kolejnych bóstw. W późniejszych mitach zredukowano go do roli syna Afrodyty i Aresa.
Zmieniał się również jego wygląd. Starożytni Grecy początkowo wyobrażali go sobie jako pięknego, smukłego młodzieńca ze skrzydłami. Z czasem, zwłaszcza w epoce hellenistycznej i rzymskiej, przybrał postać pulchnego, psotnego niemowlęcia z łukiem. Niezależnie od wizerunku, jego głównym atrybutem pozostały strzały. Trafienie nimi gwarantowało natychmiastowe, ślepe zapatrzenie w inną osobę.
Według rzymskiego poety Owidiusza bóg miłości (nazywany w Rzymie Amorem lub Kupidynem) dysponował dwoma rodzajami strzał. Te ze złotym grotem rozniecały gorącą, odwzajemnioną miłość. Z kolei strzały zakończone ołowiem wywoływały niechęć i ucieczkę przed uczuciem. Najbardziej znaną ofiarą ołowianej strzały była nimfa Dafne, uciekająca przed zakochanym w niej Apollinem.
Mit o Erosie i Psyche
Najsłynniejsza opowieść o strzałach miłości dotyczy samego Erosa. Afrodyta, zazdrosna o urodę śmiertelniczki imieniem Psyche, kazała synowi zranić dziewczynę tak, by ta pokochała najbrzydszego potwora na świecie. Plan zawiódł. Eros, zachwycony wdziękiem Psyche, drasnął się własną strzałą i sam zapałał do niej uczuciem.
Bóg ukrył ukochaną w pałacach, odwiedzając ją wyłącznie pod osłoną nocy. Zakazał jej zapalania światła, aby nie poznała jego tożsamości. Pod namową zawistnych sióstr Psyche złamała zakaz. Kropla gorącego oleju z lampy obudziła Erosa, który natychmiast odleciał.
Zrozpaczona dziewczyna wyruszyła na poszukiwania męża, oddając się w niewolę samej Afrodycie. Bogini zlecała jej niemożliwe do wykonania, mordercze zadania – od segregowania ziaren po przyniesienie wody ze StyksuGłówna rzeka w mitologicznym Hadesie, przez którą dusze zmarłych przeprawiały się do krainy cieni.. Psyche przetrwała próby dzięki pomocy życzliwych sił natury i bogów. Ostatecznie interwencja Zeusa zapewniła jej nieśmiertelność i oficjalne zaślubiny z Erosem.