Plan wydarzeń - Przedwiośnie
Dzieciństwo Cezarego w Baku
Cezary Baryka dorasta w Baku jako syn Seweryna i Jadwigi. Chłopiec wychowuje się w środowisku rosyjskim i początkowo nie czuje żadnego związku z Polską.
Wyjazd Seweryna na wojnę
Ojciec zostaje zmobilizowany do wojska rosyjskiego. W domu zostają matka i syn, którzy z czasem muszą radzić sobie z narastającym ubóstwem i brakiem oparcia.
Wybuch rewolucji bolszewickiej w Baku
Rewolucja dociera do miasta, przynosząc uliczne walki, grabieże i terror. Cezary początkowo z fascynacją przygląda się przewrotowi i popiera działania bolszewików.
Cezary jako czerwonogwardzista
Młody Baryka uczestniczy w wiecach i bez wahania oddaje rewolucjonistom ukryte oszczędności własnej rodziny. Ten epizod brutalnie zweryfikuje jego naiwne spojrzenie na lewicowe idee.
Rzeź Ormian i rozpad dotychczasowego życia
Cezary staje się świadkiem krwawych walk między Tatarami a Ormianami. Widok zamordowanej młodej Ormianki i wszechobecny chaos ostatecznie niszczą jego dawny, bezpieczny świat.
Śmierć Jadwigi Dąbrowskiej
Matka umiera z wycieńczenia po skierowaniu do ciężkich robót przymusowych. Jej śmierć stanowi przełom – syn traci ostatnią więź łączącą go z życiem w Baku.
Powrót Seweryna i opowieść o szklanych domach
Ojciec niespodziewanie odnajduje syna i namawia go do wyjazdu do wolnej Polski. Rysuje przed nim utopijną wizję kraju, w którym powstają nowoczesne szklane domy – symbol sprawiedliwości i postępu technicznego.
Podróż przez ogarniętą wojną Rosję
Seweryn i Cezary ruszają w wyczerpującą podróż pociągiem przez zrujnowany kraj. Warunki są skrajnie trudne, a starszy Baryka zapada na zdrowiu.
Śmierć Seweryna Baryki
Ojciec umiera w pociągu przed dotarciem do granicy. Cezary wkracza do ojczyzny zupełnie sam, niosąc bagaż traumy i szukając obiecanej, idealnej krainy.
Przyjazd do Nawłoci
Po udziale w wojnie polsko-bolszewickiej Cezary trafia do majątku przyjaciela w Nawłoci. Zanurza się w wygodnym, sielankowym życiu ziemiańskim.
Fascynacja Laurą Kościeniecką
Baryka wdaje się w płomienny romans z piękną wdową, Laurą Kościeniecką. Relacja opiera się na fizycznej namiętności i od początku jest skazana na porażkę ze względu na plany małżeńskie kobiety.
Życie w Nawłoci - idylla i stagnacja
Bohater uczestniczy w polowaniach, balach i obfitych biesiadach. Ziemiański dwór przypomina mityczną Arkadię, ale jednocześnie razi obojętnością na skrajną biedę okolicznych chłopów.
Znajomość z Karoliną Szarłatowiczówną
Cezary zaprzyjaźnia się z Karoliną Szarłatowiczówną, młodą szlachcianką, która straciła rodzinny majątek na Ukrainie w wyniku rewolucji. Dziewczyna darzy go silnym, nieodwzajemnionym uczuciem.
Odejście z Nawłoci - koniec złudzenia
Po skandalu z Laurą i tragicznej śmierci Karoliny, Baryka opuszcza majątek. Rozczarowany bezdusznością ziemiaństwa, wyjeżdża do Warszawy szukać własnej drogi.
Warszawa i środowisko Szymona Gajowca
Cezary odnawia kontakt z Szymonem Gajowcem, wysokim urzędnikiem państwowym. Gajowiec wierzy w powolną, ewolucyjną reformę państwa i staje się głównym oponentem ideowym chłopaka.
Studia i zetknięcie z biedą Warszawy
Baryka rozpoczyna studia medyczne. Wynajmuje pokój w ubogiej dzielnicy żydowskiej, gdzie na własne oczy widzi nędzę robotników, ostro kontrastującą z bogactwem elit.
Praca w charakterze sekretarza Gajowca
Cezary pomaga Gajowcowi w porządkowaniu materiałów do książki o Polsce. Ta praca zmusza go do zgłębiania historii kraju i konfrontacji z państwowotwórczymi ideami urzędnika.
Spór z Gajowcem o drogę dla Polski
Mężczyźni toczą zacięte dyskusje. Gajowiec broni idei silnego pieniądza i powolnych reform, natomiast Baryka zarzuca mu brak empatii dla najuboższych i tolerowanie niesprawiedliwości.
Kontakt z Antonim Lulkiem i komunistami
Chorowity student prawa, Antoni Lulek, wciąga Cezarego na tajne spotkania z komunistami. Przedstawia krwawą rewolucję jako jedyne skuteczne lekarstwo na nierówności społeczne.
Rozczarowanie wizją szklanych domów
Baryka ostatecznie uświadamia sobie, że ojcowska utopia nie istnieje. Odrodzona Polska to kraj podzielony, pełen biedy, zacofania i brutalnych konfliktów politycznych.
Marsz z robotnikami na Belweder
W finale powieści Cezary dołącza do strajkujących robotników idących na Belweder. Idzie w pierwszym szeregu, ale oddzielony od tłumu, co podkreśla jego ideowe zagubienie i brak ostatecznej decyzji.
- Śmierć matki w Baku - Cezary traci jedyny stabilny punkt oparcia i zostaje brutalnie wyrwany z beztroskiego dzieciństwa.
- Opowieść ojca o szklanych domach - utopijny obraz Polski staje się motorem powrotu, a później głównym źródłem rozczarowania rzeczywistością.
- Śmierć Seweryna w drodze - bohater dociera do ojczyzny sam, bez rodziny i bez gotowej odpowiedzi na pytanie o własną tożsamość.
- Odejście z Nawłoci - Baryka odrzuca kuszącą stagnację ziemiańskiego świata, wybierając trudną konfrontację z problemami odrodzonego państwa.
- Marsz na Belweder - otwarte zakończenie nie daje jasnej odpowiedzi o ostateczny wybór Cezarego, pozostawiając czytelnika z pytaniem o przyszłość Polski.