Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Pieśń najwyższej wieży (Chanson de la plus haute tour)

W przeważającej mierze część ta zapisana jest wierszem, lecz jej sedno najlepiej oddaje prozatorski fragment końcowy:
Kochałem pustynię, spalone ogrody, spłowiałe kramy, wystygłe napoje. Włóczyłem się po cuchnących uliczkach i zamknąwszy oczy ofiarowywałem się słońcu, bóstwu ognia. (…) Ach, odurzony giez w pisuarze gospody, zakochany w ogóreczniku i roztopiony w promieniu!


Głód (Faim)

Jest to niemal zupełnie niezrozumiała część poematu. Uważa się, że została ona całkowicie napisana pod wpływem opium, o czym może świadczyć chociażby ten fragment:
Musiałem podróżować, rozpraszać wypełniające mi głowę uroki. Na morzu, które wielbiłem, jak gdyby obowiązane było oczyścić mnie z brudu, ujrzałem wznoszący się krzyż pocieszenia. Potępiła mnie tęcza. Szczęście było moim przeznaczeniem i wyrzutem, toczącym mnie czerwiem: moje życie będzie zawsze zbyt przestronne, by poświęcone mogło być sile i pięknu.
Szczęście! Jego śmiertelnie słodki ząb ostrzegał mnie z pianiem koguta- ad matutinum, przy Christus venit- w najposępniejszych miastach (…).


Niepodobieństwo (L`impossible)

Ta część jest niejasna. Wydaje się, że autor zawarł w niej opis próby ucieczki z piekła:
Słuszne były wszystkie moje wzgardy: bo właśnie uciekam!
Uciekam!


Przebłysk (L`éclair)

Bardzo krótka i równie nieczytelna jak poprzednia część poematu. Jej wymowa jest pesymistyczna, wydaje się, że podmiot liryczny utracił nadzieję na opuszczenie piekła:
Moje życie jest zużyte. Dalej! Udawajmy i próżnujmy, o nędzy! Będziemy istnieć zabawiając się i rojąc straszliwe miłości i kosmosy bajeczne, i będziemy boleć nad sobą i wadzić się z pozorami świata, linoskok, żebrak, artysta, bandyta,- kapłan! Na szpitalnym łóżku poczułem powracającą do mnie potężną woń kadzideł: strażnik świętych aromatów, spowiednik, męczennik...

Poranek (Matin)

W tej krótkiej części zawarta jest konkluzja utworu:
Myślę dziś jednak, że skończyłem opowieść o swoim piekle. Było to właśnie piekło: stare piekło, którego bramy otworzył syn człowieczy. Na tej samej pustyni, tą samą nocą, moje zmęczone oczy budzą się zawsze w blasku srebrnej gwiazdy, zawsze, choć nie porusza to Królów życia, trzech magów, serca, duszy, umysłu.


Pożegnanie (Adieu)

Ostatnia część odnosi się do zmiany pory roku – nadeszła jesień. Podmiot liryczny wydaje się być bardziej pewny siebie i silniejszy dzięki podróży przez piekło. Na zakończenie wypowiada się o swoim wielkim dokonaniu:

Moim zwycięstwem jest to, że śmiać się mogę z kłamstwa dawnych miłości i okrywać wstydem kłamliwe stadła- zobaczyłem tam piekło kobiet; - i dozwolone mi będzie posiąść prawdę w duszy i ciele.

Sezon w piekle - znaczenie


Wiele z fragmentów dzieła, zwłaszcza pierwsze Majaczenia, zawiera aluzje do homoseksualizmu:

"Nie lubię kobiet. Trzeba na nowo wymyślić miłość, to wiadome. One potrafią już tylko pragnąć zapewnionej sytuacji. Z chwilą zdobycia sytuacji, serce i piękność odkłada się na bok: pozostaje chłodna wzgarda, ta pożywka dzisiejszego małżeństwa. Widuję też kobiety naznaczone stygmatem szczęścia, z których potrafiłbym zrobić dobre kompanki, a które z miejsca są pożerane przez gburów o uczciwości kłody drewna...".


Czytając Sezon w piekle łatwo dopatrzyć się odniesień do związku Rimbaud z Verlaine`em (utwór powstał przecież „świeżo” po ich rozstaniu):
W ciągu wielu nocy dopadał mnie jego demon i tarzając się walczyliśmy z sobą!- Często, pijany, zasadza się na mnie nocą na ulicach i w domach, żeby śmiertelnie mnie przerazić.


strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Znaczenie Młodej Polski
2  Młoda Polska „szatańska” i „tatrzańska”. Fascynacje epoki
3  Programy literackie Młodej Polski



Streszczenia książek
Tagi: