Streszczenia i opracowania lektur szkolnych klp klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
„W mojej ojczyźnie” - Czesław Miłosz przedstawia Litwę jako arkadyjska krainę. Cała przyroda, lasy, jeziora są dla niego jedną z największych wartości, bo tylko natura potrafi przeciwstawić swą potęgę wszelkiemu złu. Podmiot liryczny w jeziorze odczytuje przyszłość. Widzi w nim zarówno blask swojego życia, jak i to, co go straszy. Przeczuwa, że może już nigdy nie wrócić do ojczyzny, o czym świadczą słowa: „W mojej ojczyźnie, do której nie wrócę”. Poeta przeczuwając przyszłe wydarzenia – zbliżającą się wojnę - czuje się bezradny. Z nadchodzącymi zdarzeniami należy się jednak oswoić i powrócić do codziennych spraw, bo i tak nie można się im przeciwstawić.

„Moja wierna mowo” – Czesław Miłosz nazywa ojczyzną „wierna mowę”, ponieważ tylko ona mu pozostała. Oddaje cześć językowi polskiemu, który miał był łącznikiem między nim, a pozostałymi w kraju czytelnikami. Okazał się jednak
„mową upodlonych,
mową nierozumnych i nienawidzących
siebie bardziej może od innych narodów,
mową konfidentów,
mową pomieszanych,
chorych na własną niewinność.”


„Trans-Atlantyk” – Witold Gombrowicz ośmiesza przede wszystkim sentymentalny wizerunek narodu oraz polską mentalność, wywodzącą się z sarmatyzmu i mesjanizmu. W Przedmowie autor pisze:
”Cóż wart jest naród złożony z ludzi sfałszowanych i zredukowanych? Z ludzi, którzy nie mogą pozwolić sobie na żaden szerszy, swobodniejszy odruch z obawy, by im się ten naród nie rozpadł?

„Gawęda o miłości ziemi ojczystej” – Wisława Szymborska mówi o przywiązaniu do ojczyzny, dzięki któremu można owocować. Człowiek bez korzeni jest pusty, usycha. Podmiot liryczny zwraca się do ukochanej ziemi z zapewnieniem:
„Ziemio ojczysta, ziemio jasna,
nie będę powalonym drzewem.
Codziennie mocniej w ciebie wrastam
radością, smutkiem, dumą, gniewem.
(...)Można nie kochać cię - i żyć,
ale nie można owocować.”


„Ojczyzna” - Jerzy Liebert opisuje ojczyznę przedstawiając jej niepowtarzalny krajobraz. Sady wiśniowe, ryże zboża, wiejskie rodzime chałupy są bliskie podmiotowi lirycznemu. Obce są mu kraje, takie jak Rzym czy Grecja i, choć czasem kuszą go błękitne morza, zawsze powraca do ukochanej krainy, gdzie:
„wieczór w księżyca dmie fujarkę.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 - 


Polecasz ten artykuł?TAK NIEUdostępnij


dla: Kulturalna Polska klp.pl

  Dowiedz się więcej
1  Motyw wojny w literaturze
2  Patriotyzm w literaturze
3  Śmierć w sztuce



Streszczenia książek
Tagi: